ମୁଁ ଯାଇ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଟିକିଏ
ଶୋଇ ପଡ଼ିଲି । ସନ୍ଧ୍ୟା ୫ ଟା ବେଳକୁ ଉଠି ଦେଖିଲି ବାପା ଓ ରିଙ୍କି ଘରେ ନାହାଁନ୍ତି, ବୋଧେ କୁଆଡ଼େ ଯାଇଛନ୍ତି । ବୋଉ ବେଡ଼ରୁମରୁ ତା ଚୁଡ଼ିର ରୁଣୁ ଝୁଣୁ ଆବାଜ ଆସୁଥିଲା । ମୁଁ
ଉଠି ବୋଉ ବେଡ଼ରୁମ ଯାଇ ଦେଖିଲି, ଗାଅଁକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବୋଉ ତା ଜିନିଷ
ପତ୍ର ସଜଡ଼ା ସଜଡ଼ି କରୁଚି । ବୋଉ ସବୁଜ
ରଙ୍ଗର ସାୟା ଓ ବ୍ଲାଉଜ ପିନ୍ଧିଚି । ଶାଢ଼ୀ ନ ପିନ୍ଧି ଆଇନା ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇ
ତା ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ କୁଣ୍ଡୋଉଚି । ଆଃ...ସବୁଜ ରଙ୍ଗର ସାୟା ବ୍ଲାଉଜରେ ବୋଉ କେତେ ମସ୍ତ ସେକ୍ସି
ଦିଶୁଛି! ବୋଉ ସାୟାକୁ ଠିକ ତା ତଳି ପେଟରେ ବାନ୍ଧିଥିଲା । ପଛ ଆଡ଼କୁ ସାୟା ଏତେ ଟାଇଟ୍ ଥିଲା ଯେ
ବୋଉର ଓସାରିଆ ଗାଣ୍ଡିର ପିଚା ଦୁଇଟା ବଡ଼ ବଡ଼ ବୋଇତି କଖାରୁ ଭଳି ଜଣା ପଡ଼ୁଥିଲା । ତା ପାଚିଲା ହାଇବ୍ରିଡ଼୍ ଅମୃତ ଭଣ୍ଡା
ଭଳି ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକର ମଝିଟା ପାଣି ଯାଉଥିବା ଗୋହରୀ ଭଳି ଦେଖା ଯାଉଥିଲା । ଏହା ଦେଖି ମୋ ବାଣ୍ଡ
ଏମିତି ଗରମ ହୋଇ ଉଠିଲା ଯେ ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲି ନାହିଁ । ଏହା ସାଙ୍ଗକୁ ଦିପହରର ଘଟଣା
ସବୁ ମୋର ମନେ ପଡ଼ିଗଲା । ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଯାଇ ବୋଉକୁ ପଛ ପଟରୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲି । ମୋର ଟିଙ୍ଗେଇ
ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମୂଷଳିଆ ବାଣ୍ଡଟା ବୋଉ ଗାଣ୍ଡିରେ ଦାବି ହୋଇଗଲା ।
ବୋଉ : ରହରେ
ଛତରା...ଉମଃ...
ମୁଁ – ବୋଉଲୋ,
ତୁ କେତେ ସେକ୍ସି ଦେଖାଯାଉଚୁ । ତୁ ଗାଆଁକୁ ନ ଯାଇ ରହିଯାଆ ।
ବ୍ଲାଉଜ ଉପରୁ ବୋଉର ବଡ଼ ବଡ଼
ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ମୁଠେଇ ଚିପି ପକେଇଲି ।
ବୋଉ : ଆଃ... ରହ ଟିକିଏ,
କାଟୁଚି। କାହିଁକି? ମୁଁ ରହିଲେ ତୁ କ’ଣ
କରିବୁ । ବୋଉ ସାଙ୍ଗରେ ଏମିତି ଛତରା କାମ କରିଚୁ ତତେ ଲାଜ ଲାଗୁନି ।
ବୋଉ ତା ଗାଣ୍ଡିକି ଟିକିଏ
ପଛ ଆଡ଼କୁ ଠେଲି ଦେଲା । ଫଳରେ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଟିଙ୍ଗେଇ ବୋଉ ଗାଣ୍ଡିରେ ଦାବି ହୋଇଥିବା ମୋ ବାଣ୍ଡ
ସାୟା ମିଶା ତା ଗାଣ୍ଡି ଫାଟରେ ଆହୁରି ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା।
ମୁଁ : ବୋଉ, ତୁ ଯେମିତି ସେକ୍ସି ଦେଖା ଯାଉଚୁ ନା, ଗୋଟାଏ ୯୦ ବର୍ଷ ବୁଢ଼ା ତୋତେ
ଦେଖିଲେ ତା ବାଣ୍ଡ ବି ଠିଆ ହୋଇ ଯିବ ।
ମୁଁ ବୋଉର ବେକ ତଳ ଖୋଲା
ପିଠିରେ ୪-୫ ଟା ଚୁମା ଦେଇ ପକେଇଲି ।
ବୋଉ : ହଉ, ତୁ ମତେ ଛାଡ଼ିଲୁ । ତୋ ବାପା ଓ ରିଙ୍କି ଏବେ ଆସୁଥିବେ ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
ସେମାନେ ଆସିବା ପାଇଁ ଟିକିଏ ଡେରି ହେବ । ତୁ ମତେ କହ, ମୁଁ ଯାହା ମାଗିବି ଦବୁ?
ବୋଉ : (ଟିକିଏ ହସି ଦେଇ)
ମୁଁ ଜାଣିଚି,
ତୁ ଛତରା କ’ଣ ମାଗିବୁ ।
ବୋଉ ମୋ ଗାଲକୁ ଟିକିଏ
ଆଉଁସି ଦେଲା ।
ମୁଁ – ତୁ ଯଦି ଜାଣିଚୁ, ତାହେଲେ ମୁଁ କ’ଣ
ମାଗିବି କହ ।
ବୋଉ : ଛତରା, ତୁ ଆଗ ଗଲୁ । ସେଇଟା ଏବେ ଦେଇ ହେବନି । ମୁଁ ଗାଆଁରୁ ଆସେ, ତୋର
ବାହାଘର କରେଇ ଦେବି ଯେ, ତୋ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଖରୁ ସେଇଟା ନବୁ ।
ମୁଁ - ନାଇଁ ବୋଉ, ମୋର ଆଉ କାହାରି ପାଖରୁ ନେବା ଦରକାର ନାହିଁ । ମୁଁ କେବଳ ସେଇଟା ତୋ ପାଖରୁ ନେବାକୁ
ଚାହୁଁଚି ।
ମୁଁ ମୋ ହାତକୁ ନେଇ ସାୟା
ଉପରୁ ବୋଉର ବିଆକୁ ଆସ୍ତେ ମୁଠେଇ ଧରିଲି । ଓଃ ବୋଉର ବିଆ କେମିତି ଫୁଲିଥିଲା । ବୋଉ ସାୟା ତଳେ ପାଣ୍ଟି ପିନ୍ଧିଥିଲା କି ନାହିଁ ଜଣା ପଡ଼ୁ ନ ଥିଲା । ବୋଉର ବିଆ ହାତକୁ
ଫୁଲିଲା ପାଉଁରୁଟି ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା ।
ବୋଉ : ଆଃ...ରହ । ଦେଖ୍, ଆଉ ଥରେ ଏମିତି କଲେ ମୋ ଠାରୁ ମାଡ଼ ଖାଇବୁ ।
ମୁଁ ବୋଉ ପାଖରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇ
ଖଟ ଉପରେ ବସିଲି ।
ବୋଉ : ଆରେ, ରାଗି ଗଲୁ ନା କ’ଣ? ଶୁଣ, ଏଇ ସବୁ
କାମ କରିବା ପାଇଁ ତୋର ବୟସ ହେଇନି । ଆଉ ଟିକିଏ ବଡ଼ ହେଇଯାଆ । ଗୋଟିଏ ଭଲ ସୁନ୍ଦରୀ ଝିଅ ଦେଖି
ତୋତେ ବାହା କରେଇ ଦେବି । ତାପରେ ତୋ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଯାହା କରିବା କଥା କରିବୁ ।
ବୋଉ ମୋ ଗାଲରେ ମୁଚୁ ମୁଚୁ
କରି ଦୁଇଟା ଚୁମା ଦେଇଦେଲା । ସେ ତା ନଜର ତଳ ଆଡ଼କୁ ନେଇ ଦେଖିଲା ମୋ ବାଣ୍ଡଟା ଟିଙ୍ଗେଇ ଠିଆ
ହୋଇ ପ୍ୟାଣ୍ଟକୁ ତମ୍ବୁ ପରି ଟେକିଚି । ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ବୋଉ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲା, ଇସ୍ଃ...ଏ ଟୋକାର ବାଣ୍ଡ ସବୁବେଳେ ଟିଙ୍ଗେଇ ଠିଆ ହେଉଛି । ଆଃ...ଟୋକାଟାର ବାଣ୍ଡ କ’ଣ ହେଇଚି!
ମୁଁ – ହଉ,
ଏବେ ନ ଦେଲେ ନାହିଁ । ମତେ ଖାଲି ଟିକିଏ ଛୁଇଁବା ପାଇଁ ଦେଏ ।
ବୋଉ : ନାଇଁ, ତତେ ମନା କଲି ପରା ।
ମୁଁ – ହଉ ।
ବୋଉ ଟିକିଏ ଭାବିଲା ।
ବୋଉ : ହଉ, ରହ ।
ବୋଉ ମତେ ଧରି ଠିଆ କରେଇ
ଦେଲା ।
ବୋଉ : ତୋ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଖୋଲି
ଦେଏ । ମୁଁ ଧରି ହଲେଇ ଦିଏ । ତୁ ଶାନ୍ତ ହେଇଯିବୁ ।
ମୁଁ ମନେ ମନେ ଭାବିଲି, ନାହିଁ ମାମୁଁ ଠାରୁ କଣା ମାମୁଁ ଭଲ । ଆଜି ନ ହେଲେ କାଲି ବୋଉ
ମୋତେ ତା’ର ଦେଖେଇବ ଆଉ କରିବାକୁ ଦବ ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
ତୁ ନିଜେ ଖୋଲି ହଲୋଉନୁ ।
ବୋଉ : ଦୁଷ୍ଟ କୋଉଠିକାର ।
ହଉ ଆ ।
ମୁଁ ଯାଇ ବୋଉ ଆଗରେ ଠିଆ
ହୋଇ ପଡ଼ିଲି । ବୋଉ ମୋ ଗୋଡ଼ ପାଖରେ ଆଣ୍ଠୁ ମାଡ଼ି ବସି ପଡ଼ିଲା । ତା ମୁହଁ ଠିକ୍ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପାଖକୁ
ରହିଲା । ସେ ମୋ ପ୍ୟାଣ୍ଟକୁ ସଟ୍ କରି ତଳକୁ ଖସେଇ ଦେଲା ।
ବୋଉ : ( ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ
ଦେଖି) ହଇରେ,
ତୋର ଏଇଟା କ’ଣ କେତେବେଳେ ବି ଶାନ୍ତ ହେଉନି ।
ସବୁବେଳେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଟେକି ଠିଆ ହୋଇ ରହୁଚି ।
ମୁଁ – ହଁ ଲୋ ବୋଉ,
ତତେ ଦେଖିବା ପରେ ସିଏ କାହିଁକି ଆପେ ଅପେ ଠିଆ ହେଇ ଯାଉଚି ।
ବୋଉ : ବାଳୁଙ୍ଗା ଟୋକା, ତୋତେ ମାଡ଼ର ଅଭାବ ହେଲାଣି ।
ବୋଉ ମୋ ଗାଣ୍ଡିକି ସାଉଁଳେଇ
ଆସ୍ତେ ଚିପି ଦେଲା । ବୋଉର ହାତ ବାଜିବାରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡଟା ପୁରା ଗରମ ହେଇ ଟିଙ୍ଗେଇ ଉଠିଲା । ବୋଉ
ମୋ ଟିଙ୍ଗେଇ ଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ଚମଡ଼ାକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ତଳ ଉପର କରି ହଲେଇବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଝିରେ ମଝିରେ ବାଣ୍ଡ ଗୁଲିକି ସାଉଁଳି ପକାଉଥିଲା । ଏବେ ଆମ ମାଆ ପୁଅ ଦୁହିଁଙ୍କ ଭିତରେ
ସଞ୍ଚରିତ କାମ ବାସନା ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମୁଁ – ଏ ବୋଉ,
ଗୋଟାଏ କଥା ପଚାରିବି । ତୁ କହିବା ପାଇଁ ଜମା ମନା କରିବୁ ନାହିଁ ତ ।
ବୋଉ : ନାହିଁ, ମନା କରିବିନି । ଯାହା ପଚାରିବା କଥା ପଚାରେ ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
ତୋ ବିଆରେ ବାଳ ଅଛି ନା?
ବୋଉ କିଛି ନ କହି ଚୁପ୍
ରହିଲା । ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ସାଉଁଳି ଚାଲିଥିଲା ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
କହୁନୁ ଲୋ ।
ବୋଉ : ହଉ ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଜୋରରେ
ଚିପି ଦେଲା ।
ମୁଁ - ଆଃ...
ବୋଉ : ହଁ ଅଛି...ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଉ ମୋ କାଖରେ ।
ମୁଁ - ଆଲୋ ବୋଉ, ସେଠି ନୁହଁ ।
ବୋଉ : ଆଉ ତାହେଲେ କୋଉଠି?
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ୩-୪ ଥର
ହଲେଇ ଦେଲା ।
ମୁଁ - ଆଃ...କାଟୁଚି ଲୋ ।
କହୁନୁ ତୋ ବିଆରେ ବାଳ ଅଛି ନା ନାହିଁ?
ବୋଉ : ହଁ ଅଛି ।
ମୁଁ – କେତେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବାଳ ଅଛି? କେବେ ଠାରୁ ତୋ ବିଆରେ ବାଳ ଉଠିଲାଣି
।
ମୋ ଠାରୁ ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ
ଶୁଣି ବୋଉ ଗରମ ହୋଇ ଉଠିଲା । ବାଣ୍ଡକୁ ନ ହଲେଇ ମୁଠେଇ ଧରିଲା।
ବୋଉ : ଦୁଷ୍ଟ...କ’ଣ ସବୁ ପଚାରୁଚୁ । ଯାଃ...ମୁଁ କହିବିନି । ମୋତେ ଲାଜ ଲାଗୁଚି ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଅଗ କଣାରେ
ଟିକିଏ ନଖ ମାରିଦେଲା ।
ମୁଁ - ଆଲୋ, କହୁନୁ । ଲାଜ କ’ଣ କରୁଚୁ ।
ବୋଉ :(ଲାଜେଇ) ମୋତେ ୧୩
ବର୍ଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ମୋର ସେଠି ବାଳ ଉଠିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା ଏବଂ ଛାତି ବି ଫୁଲିବାକୁ
ଲାଗିଥିଲା । ଏବେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଟାଆଁସା ବାଳ ଅଛି ।
ମୁଁ – ହେ ବୋଉ,
ବାଣ୍ଡକୁ ଟିକିଏ ଜୋରରେ ହଲୋଉନୁ । ଭାରି ଶୁଳେଇ ହେଉଚି । ହଁ, ଆଉ ଗୋଟାଏ କଥା । ଆମେ ପୁଅ ପିଲା ହିଟ୍ ହେଲେ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ମୁଠି ମାରୁ । ତମେ ସବୁ ଝୁଅ
ପିଲା ହିଟ୍ ହେଲେ କ’ଣ କର ।
ବୋଉ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲା, ଟୋକା ଭାରି ଚାଲାକ ଅଛି । ହଉ, ମୁଁ ତା ବୋଉ । ସେ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି
ଜୋର ଜୋର ହଲେଇଲା ।
ମୁଁ - ଆଃ ବୋଉ, ମୋର ବାହାରି ପଡ଼ିବ । ଟିକିଏ ଆସ୍ତେ ହଲା ।
ବୋଉ : ତୁ ଜମା ଜାଣିନୁ ଝୁଅ
ପିଲା ହିଟ୍ ହେଲେ କ’ଣ କରନ୍ତି?
ମୁଁ - ନାଇଁଲୋ ବୋଉ, ମୁଁ ଜାଣନି । କହିଲୁ, ତୁ ଯେତେବେଳେ ବାହା ହେଇ ନଥିଲୁ, ସେତେବେଳେ ତୁ ହିଟ୍ ହେଇଗଲେ କ’ଣ କରୁଥିଲୁ ।
ବୋଉ : ମୁଁ ଟୋକି ଥିଲା
ବେଳେ ହିଟ୍ ହେଇଗଲେ ଦୁଇ ତିନିଟା ଆଙ୍ଗୁଠି ବିଆ ଭିତରେ ସଟା ସଟ୍ ପୁରେଇ ଦେଇ ଭିତର ବାହାର
କରୁଥିଲି ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ
ଜୋର ଜୋର ହଲେଇବାରୁ ପଚ୍ ପଚ୍ ହେଇ ଦଲକାଏ ପାଣି ବାହାରି ବାଣ୍ଡ ନାଳୁଆ ହେଇଗଲା ।
ମୁଁ – କ’ଣ ମ ବୋଉ ଏବେ ବି ତୁ ତୋ ବିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାରୁଚୁ ।
ବୋଉ : ଯାଃ...ଦୁଷ୍ଟଟା...
(ଲାଜେଇ ଯାଇ) ହଁ ।
ମୁଁ – କାହା କଥା ଭାବି ମାରୁଚୁ । ଆଲୋ ବୋଉ, ଆଉ ଟିକିଏ ଜୋର ଜୋର ହଲୋଉନୁ
।
ବୋଉ : କାହା କଥା ଆଉ
ଭାବିବି । ତୋର ଏହି ଲମ୍ବା ଆଉ ମୋଟା ମୂଷଳ କଥା ଭାବି ମୁଠି ମାରୁଚି ।
ବୋଉ ୪-୫ ଷ୍ଟ୍ରୋକ ମୁଠି
ମାରିଦେଲା । ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ନ ପାରି ପାଟିକରି ଉଠିଲି ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
ଗଲା...ଗଲା, ମୋର ବାହାରି ଗଲା ।
ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପିଚକାରୀ
ମାରିବା ଭଳି ପିଚ୍ ପିଚ୍ ପିଚ୍ ପିଚ୍ ହୋଇ ବହଳିଆ ବୀର୍ଯ
୭-୮ ପିଚିକା ବୋଉ ଦେହ ଉପରକୁ ପିଚିକି ପଡ଼ିଲା । ବୋଉ ପାଟିକରି ଉଠିଲା ।
ବୋଉ : ଛତରା, ବୋଉ ଦେହକୁ ପୁରା ଅସନା କରି ଦେଲୁ ।
ବୋଉ ଉଠି ବାଥରୁମ ଗଲା ।
ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଗୁଲିକି ହାତରେ ଟିକିଏ ଚିପିଦେଲା । ବୋଉ ଯିବା ପରେ ମୁଁ ଚୁପ୍ ଚାପ୍
ମୋ ପ୍ୟାଣ୍ଟକୁ ଖୋଲି ପକେଇ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ପଡ଼ିଲି । ଧୀରେ ଯାଇ ବାଥରୁମ ଡୋର ପାଖରେ
ଛିଡ଼ାହୋଇ ବୋଉ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲି । ବୋଉ ଡୋର ଖୋଲି ମୋତେ ଦେଖି ପକେଇ ପାଟିକରି
ଉଠିଲା ।
ବୋଉ : ଏ ମାଆ...
ଛି...ଛି...ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ବୋଉ ଆଗରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ତୋତେ ଲାଜ ଲାଗୁନି ।
ବୋଉ ମୋ ଗାଲରେ ହାତମାରି
ଗାଲକୁ ଟିକିଏ ଚିପିଦେଲା । ତା ହାତ ପୁରା ଓଦା ଓଦା ଲାଗୁଥିଲା । ମୁଁ ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ତା ବେକ
ଆଉ ଛାତିରେ ମୁଚ୍ ମୁଚ୍ କରି ୪-୫ ଟା ଚୁମା ଆଙ୍କି ଦେଲି ।
ବୋଉ: ଉହୁଃ...ତୋ ଗରମ
ଆହୁରି କମିନି ।
ମୁଁ - ଆଲୋ, ତୁ ପରା ମୋ ବୋଉ । ତୁ କ’ଣ ମୋତେ ଲଙ୍ଗଳା ହେବା ଦେଖିନୁ । ତୋ
ଆଗରେ ଲଙ୍ଗଳା ହେବିନି ତ ଆଉ କ’ଣ ବାହାର ମାଇକିନିଆଙ୍କ ଆଗରେ
ଲଙ୍ଗଳା ହେବି ।
ସାୟା ଉପରୁ ବୋଉର ଉଚ୍ଚା
ଗାଣ୍ଡିରେ ହାତ ବୁଲେଉ ଚିପି ପକେଇଲି ।
ବୋଉ : ଆଃ...ଆହୁରି ବି ତୋ
ଗରମ କମିନି ।
ମୁଁ - ଆଲୋ ବୋଉ, ତୋ ଭଳି ସେକ୍ସି ମାଇକିନିଆ ପାଖରେ ଥିଲେ କାହାର ଗରମ ଏତେ ଶୀଘ୍ର କମିବ ଯେ । ବୋଉ
ଗାଣ୍ଡିରେ ହାତ ବୁଲେଇ ତା ଗାଣ୍ଡି କଣାରେ ହାତ ମାରି ଦେଲି । ବୋଉ ଚିହିଁକି ଉଠିଲା ।
ମୁଁ - ଆଲୋ ବୋଉ, ବାଥରୁମ ଭିତରେ ଏତେ ସମୟ କ’ଣ କରୁଥିଲୁ । ତୋ ବିଆରେ ଆଙ୍ଗଳି
ମାରୁ ଥିଲୁ ନା?
ବୋଉ ଟିକିଏ ଲାଜେଇ ଗଲା ।
ବୋଉ : ଛତରା । ବୋଉକୁ ପଚାରୁଚି ବିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରୁଥିଲୁ ନା ନାହିଁ
। ମାଡ଼ ଖାଇବୁ ମାଡ଼।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି
ପକେଇଲା ।
ବୋଉ: ତୋ ବୋଉର କ’ଣ ଆଉ ବୟସ ଅଛି ବିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରି ଗଲୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ।
ମୁଁ – ତାହେଲେ ବୋଉ,
ତୁ ତୋ ବିଆ ଗଲୁ କେମିତି ଶାନ୍ତ କରୁଚୁ ।
ବୋଉ: ମୁଁ ଗାଆଁରୁ ଆସିଲେ
ତତେ ସବୁ କହିବି । ଏବେ ତୋ ବାପାଙ୍କ ଆସିବା ବେଳ ହେଇ
ଗଲାଣି ।
ମୁଁ - ନାଇଁ ବୋଉ, ମୁଁ ଏତେ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହି ପାରିବି ନାହିଁ । ଏବେ ତୁ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ମୋତେ ତୋ ବିଆ
ଦେଖେଇ କହ କେମିତି ତୁ ତୋ ବିଆ ଗଲୁ ଶାନ୍ତ କରୁଚୁ ।
ବୋଉ ଲାଜେଇ ଗଲା ।
ବୋଉ : ଯାଆ ଛତରା । ଏବେ କ’ଣ ସମୟ ଅଛି । ବେଶୀ ଦିନ ନୁହେଁ । ଆଉ ୭-୮ ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କରିଯାଆ । ମୁଁ ଆସିଲେ ତୋ କଥା
ବୁଝିଦେବି ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ
ଧରିଲା । ମୁଁ ବୋଉ ସାୟାକୁ ଟେକି ଦେଇ ତା ବିଆକୁ ମୁଠେଇ ଧରିଲି । ବୋଉ ‘ଇସ୍ଃ...ଇସ୍ଃ...’ହେଇ ତା ଗୋଡ଼କୁ ମେଲେଇ ଦେଲା । ମୁଁ ତା ଦୁଇ ଗୋଡ଼ ମଝିରେ ବସି ପଡ଼ି ତା
ବିଆରେ ମୋ ପାଟିକି ଲଗେଇ ତା ବିଆକୁ ଚୁଚୁମି ପକେଇଲି ।
ବୋଉ ଉତେଜନାରେ ‘ଉହୁଃ...ଉହୁଃ’ ହେଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ତା ଦୁଇ ହାତରେ
ଚାପି ଧରିଲା । ମୁଁ ୨-୩ ମିନିଟ୍ ବୋଉ ବିଆକୁ ଚୁଚୁମି ପକେଇ ଠିଆ ହୋଇ ପଡ଼ିଲି ଏବଂ ମୋ ଟିଙ୍ଗେଇ
ଥିବା ବାଣ୍ଡ ଅଗକୁ ନେଇ ବୋଉ ବିଆ ଫାଟରେ ଲଗେଇ ଦାବିଦେଲି । ମୋର ୧୦” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ବୋଉର ରସାଳ ବିଆ ଭିତରକୁ ସଟ୍ କରି ପଶିଗଲା ।
ମୁଁ – ବୋଉ,
ତୁ ଏବେ ମୋ ଖବର ବୁଝିଦେଏ ।
ମୋ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଉ ବିଆରେ ପଶି ଯିବାରୁ
ବୋଉ ଧଇଁ ସଇଁ ହୋଇ ଉଠିଲା।
ବୋଉ : ଆରେ, ତୁ ଇଏ କ’ଣ କରୁଚୁ । ଛତରା, ଡୋରଟା ଖୋଲା ଅଛି । କିଏ କାଳେ ଆସିଯିବ। ଆଗେ ଯାଇ ଡୋରଟା ବନ୍ଦ କରି
ଦେଇ ଆସ ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆ
ଭିତରୁ ବାହାର କରି ଦେଇ ମୋତେ ଦୂରକୁ ଠେଲିଦେଲା । ମୁଁ ଯାଇ ଡୋରଟାକୁ ଭିତରୁ ଲକ୍ କରିଦେଲି ।
ଡୋର ବନ୍ଦ କରି ଆସିବା ବେଳକୁ ବୋଉ ତା ସାୟାକୁ ଅଣ୍ଟା ଉପର ଯାଏ ଉଠେଇ ଦେଇ ବେଡ଼ ଧାରକୁ ତା
ଗାଣ୍ଡିକି ରଖି ଦୁଇ ଗୋଡ଼କୁ ମେଲା କରି ଶୋଇଥିଲା । ତା ରସାଳ ବିଆ ଇଞ୍ଚିକିଆ ପାଇପ୍ ଭଳି ମେଲା
ହୋଇ ରହିଥିଲା । ତା ବିଆ ଭିତର ଲାଲ ଫର ଫର ଦିଶୁଥିଲା । ମୁଁ ଆସି ବୋଉର ଖୋଲା ବିଆ ମୁହଁରେ ଗାଢ଼
ଚୁମାଟାଏ ଦେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଅଗକୁ ଲଗେଇ ଦାବିଦେଲି । ମୋ ଗୋଟାକ ଯାକ ବାଣ୍ଡ ବୋଉ ବିଆ ଭିତରକୁ
ଗଳିଗଲା । ବୋଉ ଧଇଁ ସଇଁ ହୋଇ ଉଠିଲା । ମୁଁ ତା ଉପରକୁ ନଇଁ ପଡ଼ି ଦୁଇ ହାତରେ ତା ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ
ଯୋଡ଼ାକୁ ମୁଠେଇ ଦଳି ପକେଇ ତା ରସାଳ ଓଠରେ ଚୁମା ଦେଇ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଷ୍ଟ୍ରୋକ ମାରି ଗେହିଁବାକୁ
ଲାଗିଲି । ବୋଉ ଦୁଇ ହାତରେ ମୋ ପିଚାକୁ ଧରି ତା ଆଡ଼କୁ ଟାଣି ଚାଲିଥିଲା । ୧୦ ମିନିଟ୍ ଜୋର
ଗେହିଁବା ପରେ ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ରହି ପାରିଲି ନାହିଁ ।
ବୋଉ ବିଆର ଅତି ଭିତରକୁ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଦାବିଦେଇ ତା ଦୁଇ ଦୁଧ ମଝିରେ ମୋ ମୁହଁକୁ
ମାଡ଼ିଦେଲି । ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପିଚକାରୀ ମାରିବା ଭଳି ପ୍ରଚୁର ବୀର୍ଯ ବୋଉ ବିଆ ଭିତରକୁ ପିଚିକି ଗଲା
। ବୋଉ ମୋତେ ଜୋରରେ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ମୋ ପିଠିକି ଆଉଁଶି ପକେଇଲା । ମୋ ଓଠରେ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଲା ।
ବୋଉ : ଆଃ...ମୋ ଧନ, ମୋ ରାଜା;
ତୁ ଆଜି ମୋତେ ପୁରା ଶାନ୍ତି କରିଦେଲୁ ।
ମୁଁ ବୋଉର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧରେ ମୋ
ମୁହଁକୁ ଘଷି ପକେଇଲି ।
ମୁଁ - ପ୍ଲିଜ ବୋଉ, ତୁ ଗାଆଁରେ ବେଶୀ ଦିନ ନ ରହି ଶୀଘ୍ର ପଳେଇ ଆସିବୁ । ତୁ କହିଚୁ, ଆସିଲେ ମୋ କଥା ବୁଝିବୁ ବୋଲି । ତୋର ସେ କଥା ମନେ ଅଛି ତ ।
ବୋଉ : ହଁରେ ଧନ, ମୋର ମନେ ଅଛି । ମୁଁ ଆସିଲେ ତୋ କଥା ବୁଝିବି । ଗୋଟିଏ ଭଲ ଝିଅ ଖୋଜି ବୋହୂ କରି ଆଣିବି । ତୋ ପାଖରେ ଶୋଇ ସେ ରାତି ସାରା ତୋ କଥା ବୁଝିବ ।
ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି
ତାକୁ ଚିପି ଚାପି ପକେଇଲି ।
ମୁଁ - ନାହିଁ, ମୋ ପାଇଁ ବୋହୂ ଫୋଉ ଆଣିବା ଦରକାର ନାହିଁ । ତୁ ଆସିଲେ ରାତିରେ ମୋ ପାଖରେ ଶୋଇବୁ । ଆଉ ମୁଁ
ତୋତେ ରାତି ସାରା ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବି ଗେହିଁବି ।
ବୋଉ ମୋ ଗାଲକୁ ଚିପି ଦେଲା
।
ବୋଉ : ଛତରା । ମୁଁ ଆସି
ବୁଢ଼ୀ ହେଲେଣି । ମୋ ଠାରେ କ’ଣ ଏତେ ବଳ ଅଛି ଯେ ତୁ ମତେ ରାତି
ସାରା ଗେହିଲେ ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିବି ।
ମୁଁ – କିଏ କହିଲା ତୁ ବୁଢ଼ୀ ବୋଲି । ଗେହିଁବା ସମ୍ଭାଳିବାରେ ତୁ ତ ହଜାରେ ଟୋକିଙ୍କି ପଛରେ ପକେଇ
ଦବୁ ।
ବୋଉ ମୋ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ
ମୁରୁକି ହସିଲା ।
ବୋଉ : ହଉ, ମୁଁ ଆସେ ଦେଖିବା ।
ମୁଁ - ନାହିଁ, ତୁ ନିଶ୍ଚେ ଶୀଘ୍ର ପଳେଇ ଆସିବୁ । ନହେଲେ ମୁଁ ଯାଇ ତୋ ପାଖରେ ନିଶ୍ଚୟ ପହଞ୍ଚି ଯିବି
ଜାଣିଥା ।
ଏତିକି ବେଳକୁ ଗାଡ଼ି ଶବ୍ଦ
ଶୁଭିଲା ।
ବୋଉ : ଛାଡ଼େ ମତେ, ତୋ ବାପା ଆସିଲେଣି । ଉଠ୍ ଉଠ୍ ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ହଲେଇ
ଦେଲା । ମୁଁ ବୋଉ ଦୁଧରେ ଗାଢ଼ ଚୁମାଟାଏ ଦେଇ ଉଠି ପଡ଼ିଲି । ମୁଁ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ପିନ୍ଧି ପକେଇ ଡୋର ଖୋଲିବାକୁ ଗଲି ।
ବୋଉ ତା ଶାଢ଼ୀକୁ ଗୋଟେଇ ତରତର ହୋଇ ବାଥରୁମକୁ ପଳେଇଗଲା ।
ବାପା – କୁଆଡେ ଗଲ । ଶୀଘ୍ର ବାହାର । ଡେରି ହେଲାଣି ।
-ଶେଷ-
No comments:
Post a Comment