ମଧୁ ନିଜେ ପାଟିକରି ଉଠିଲା: ନାଇଁ, ଆଉ ଥରେ ନୁହେଁ... ପ୍ଲିଜ ।
ଗତକାଲି ରାତି ପରି ମଧୁର ପୁଣି ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ତା ଦେହର ତଳ ଭାଗରେ ରାତି
ଭଳି ସେ ଏକ ଅଜିବ ଭାବ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲା । ମଧୁ ତା ଦୁଇ ପିଚା ମଝି ଫାଟରେ ଠେଲି ହୋଇ ପଶୁଥିବା
ବାଣ୍ଡକୁ ଅନୁଭବ କରି ଜାଗି ଉଠିଲା । ସେ ପାଇଜାମା ପିନ୍ଧିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର
ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବା ସହିତ ବାଣ୍ଡ ମଧୁର ଦୁଇ ପିଚା ମଝି ଫାଟ ଭିତରକୁ ପଶିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା ।
ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ୨୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମଧୁକୁ ବାଣ୍ଡ ଭଲ ଲାଗେନି । କିନ୍ତୁ ତା ପିଚାରେ ରଗଡ଼ି
ହେଉଥିବା ବାଣ୍ଡ ତା ସ୍ୱାମୀ ରବିର ନୁହେଁ । ଏହି ବାଣ୍ଡ ଥିଲା ତା ନିଜ ବାପାଙ୍କର ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଛୁଟି ଆରମ୍ଭ ହେବା ମାତ୍ରେ ମଧୁର ପରିବାର ଫୋନ କରି ମଧୁକୁ
ଡାକିଥିଲେ । କାରଣ ୧୨ ଶ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ମଧୁର ଭାଇ ସନମ, ଡାକ ନାଆଁ
ଛୋଟୁ ର କଲେଜ ଛୁଟି ହୋଇ ଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଭାବିଲେ ଯେ ବହୁତ ଦିନ ହେବ ପରିବାରର
ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି । ମଧୁର ବାହାଘର ବି ବର୍ଷେ ହୋଇ ଗଲାଣି । ମଧୁର ସ୍ୱାମୀ ଜଣେ
ବିଜନେସ୍ ମ୍ୟାନ । ବିଜନେସ କାମ ପାଇଁ ସେ ଆସି ନ ପାରିବାରୁ ମଧୁକୁ ପଠାଇ ଦେଲେ । ସେଦିନ ମଧୁର
ଅଜା ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ରାତିରେ ମଧୁ ତା ବାପା ମାଆଙ୍କ ବେଡ଼ରୁମରେ ଶୋଇଗଲା । ଅଜା
ଛୋଟୁ ରୁମରେ ଶୋଇଲେ । ଛୋଟୁ ବାହାର ଲବିରେ ପଡ଼ିଥିବା ସୋଫାରେ ଶୋଇଲା । ମାଆକୁ ଥଣ୍ଡା ହୋଇଥିଲା
। ସେ ଚାହୁଁ ନ ଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେ ବି ଥଣ୍ଡାରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ । ସେଥିପାଇଁ ବାହାର ଲବିରେ
ପଡ଼ିଥିବା ବେଡ଼ରେ ଶୋଇଲେ ।
ଏମିତି ନୁହେଁ ଯେ ମଧୁ କେବେ ଆଗରୁ ତାଙ୍କ ବାପା ମାଆଙ୍କ ବେଡ଼ରେ ଶୋଇ ନଥିଲା
। କିନ୍ତୁ ତା ସହିତ ଯାହା ହେଉଛି ସେପରି ଆଗରୁ କେବେ ହୋଇ ନ ଥିଲା । ମଧୁ ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସ
ନେଲା ଏବଂ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । କିନ୍ତୁ ମଧୁର ବାପା ଟିକିଏ ଆଗକୁ ଉଠି ତା ପିଚାରେ
ବାଣ୍ଡକୁ ଚାପି ଦେଲେ । ମଧୁ ବି ତା ପିଚାକୁ ଟିକିଏ ପଛକୁ ନେଇ ଆସି, ପୁଣି ବାପା
ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଦାବି ଦେଇ ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଲା ।
ହଠତ୍ ସେ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଲା ଯେ ସେ କ’ଣ କଲା । ମଧୁ ମନକୁ ମନ କହି ଉଠିଲା
: ହେ ଭଗବନ! ମୁଁ କ’ଣ କଲି? ତାପରେ ମଧୁ
ଉଠିଲା ଏବଂ ଲବିରେ ଥିବା ବାଥରୁମକୁ ଗଲା । ସେ ନିଜ ମୁହଁ ଧୋଇଲା ଏବଂ ଆଇନାରେ ମୁହଁ ଦେଖିଲା ।
ତା ମୁଣ୍ଡର ବାଳ ସବୁ ବିପଯ୍ୟଁସ୍ତ ହୋଇ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁର ଦୁଇ ପାଖକୁ ଓହଳି ପଡ଼ିଥିଲା । ଓହଳି
ଥିବା ବାଳକୁ ସେ ରବର ବ୍ୟାଣ୍ଡରେ ବାନ୍ଧିଦେଲା । ସେ ଗୋଟିଏ ଢ଼ିଲା ଟପ୍ ଓ ପାଇଜାମା ପିନ୍ଧିଥିଲା
। ମଧୁ ଆଇନାକୁ ଚାହିଁ ନିଜ ସହିତ ନିଜେ କଥା ହେବାକୁ ଲାଗିଲା : ସେ ତୋର ବାପା, ତୁ କ’ଣ କରୁଚୁ??
ମଧୁର ନଜର ଲବିରେ ଥିବା କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ସକାଳ ୬ ଟା ବାଜିଥିଲା
। ସେ ଭାବିଲା, ଏବେ କାହିଁକି ଗାଧେଇ ନ ପଡ଼ିବ । ସେ ଡୋର ବନ୍ଦକଲା ଏବଂ ନିଜ ଟପ୍ ଏବଂ ପାଇଜାମା ବାହାର
କରିଦେଲା । ମଧୁ ବ୍ରା ଓ ପାଣ୍ଟି ପିନ୍ଧି ନ ଥିଲା । ସାୱାରକୁ ଖୋଲି ତା ତଳେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ
ଗାଧେଇଲା । ସାବୁନ ନେଇ ତା ଦେହରେ ଲଗେଇଲା । ତା ନରମ ଚମରେ ସାବୁନ ଲଗାଇବାକୁ ବହୁତ ଭଲ
ଲାଗୁଥିଲା । ଯେମିତି ତା ହାତ ତା ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ଭିତରେ ପହଞ୍ଚିଲା ତା ଆଙ୍ଗୁଠି ତା ବାଳ ନ ଥିବା
ଚନ୍ଦା ବିଆ ସହିତ ଖେଳିବା ପାଇଁ ଲାଗିଲା । ମଧୁ ସବୁବେଳେ ତା ବିଆ ବାଳକୁ କ୍ଷୌର କରିଥାଏ ।
କାରଣ ତା ସ୍ୱାମୀକୁ ତା ଗୋରା ବାଳ ନ ଥିବା ବିଆ ବେଶୀ ପସନ୍ଦ । ତାଙ୍କୁ ତା ବିଆ ଉପର ଚାଟିବାକୁ
ଭଲ ଲାଗେ । ତା ପାଟିରୁ ଶିତ୍କାର ବାହାରି ପଡ଼ିବାରୁ ସେ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ
ସେ ନିଜ ସହିତ କ’ଣ କରୁଚି । ସେ ସାୱାର ବନ୍ଦକରି ଚଟାଣ ଉପରେ ବସି ତା
ଗୋଡ଼କୁ ଖୋଲିଦେଲା । ତା ବିଆରେ ଦୁଇଟା ଆଙ୍ଗୁଠି ପୁରେଇ ଭିତର ବାହାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତାକୁ
ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ତା ବିଆ ତା ଦୁଇ ଆଙ୍ଗଠିକୁ ଚୋଷୁଚି । ତାପରେ ସେ ଗୋଟାଏ ହାତରେ ତା ୩୪
ସାଇଜର ଦୁଧକୁ ଧରି ଚିପିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା ଏବଂ ଦୁଧ ଭୁଣ୍ଡିକି ଦଳିବାକୁ ଦଳିଲା । “ଓଃ ରବି” । ମଧୁ ଆଖି ଆଗରେ ରବିର ଛବି ଭାସି ଉଠିଲା । ସେ
ଯେମିତି ତାକୁ ବେଡ଼ ଉପରେ ଗେହୁଁଚି । ସେ ତା ବିଆ ଭିତରେ ଦୁଇଟା ଆଙ୍ଗୁଠି ପୁରେଇ ଜୋର ଜୋର ଭିତର
ବାହାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତାକୁ ଲାଗୁଥିଲା ଯେପରି ଗୋଟାଏ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆକୁ ଗେହିଁ ଚାଲିଚି
। ମଧୁ ତା ବିଆ ଭିତରେ ବାଣ୍ଡ ପଶି ଗେହୁଁଥିବା କଥା ଭାବି ଆଙ୍ଗୁଠି ମାରି ଚାଲିଥିଲା । ସେତେବଳେ
ସେ ବିଚଳିତ ହୋଇ ଉଠିଲା ଯେତେବେଳେ ସେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ କାହାର ବୋଲି ତା ମନରେ ଧାରଣା ଆସିଗଲା । ସେ
ବାଣ୍ଡ ରବିର ନୁହେଁ ତା ବାପାର ବାଣ୍ଡ । ସେ ଚିତ୍କାର କରି ଉଠିଲା ।
କିନ୍ତୁ ସେ ବହୁତ ଆଗକୁ ଚାଲି ଯାଇ ଥିଲା । ଏବେ ତା ବିଆରୁ ବିଆରସ ବାହାରିବା ବେଳ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା
। ତା ଆଗରେ ତା ବାପାଙ୍କ ଛବି ଥିଲା ଯିଏ ତା ଗୋଡ଼କୁ ଭଲ ଭାବରେ ମେଲେଇ ତାଙ୍କ ମୋଟା ବାଣ୍ଡ ତା
ବିଆରେ ଭିତର ବାହାର କରୁଥିଲେ ।
କିଛି ସମୟ ପରେ ତା ଫୁଲିଲା
ଗୋରୀ ବିଆରୁ ବିଆରସର ଧାର ବାହାରି ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ତା ସାରା ବିଆକୁ ଓଦା କରିଦେଲା । ସେ ତା ବିଆକୁ ସଫା କଲା ।
ମୋ ନିଜ ବାପା ବାରମ୍ବାର ‘ମଧୁ’ ‘ମଧୁ’
ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ । ନାହିଁ, ଏହା କେବଳ କଳ୍ପନା ଥିଲା ।
ତା ମାନେ କିଛି ନୁହେଁ ।
ମଧୁ ଗାଧେଇ ପଡ଼ିଲା । ଡୋରରେ ଠକ୍ ଠକ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା । ଜେଜେ – ତୋର ସରିଲା?
ମଧୁ –
ହଁ, ଗୋଟିଏ ସେକେଣ୍ଡ ।
ମଧୁ ତର ତର ହୋଇ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଲା ଏବଂ ଡୋର ଖୋଲି ବାହାରକୁ ଆସିବାକୁ
ଲାଗିଲା । ଆଗରେ ତା ଅଜା ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନଜର ତା ଦୁଧ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା ଯାହା ବିନା ବ୍ରାରେ
ତା ଟପ୍ ତଳେ ଦୋହଲୁ ଥିଲା ।
ମଧୁ: ଜେଜେ,
ମତେ ବାହାରିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲ କି?
ତାପରେ ମଧୁ ତା ବାପା ବୋଉଙ୍କ ବେଡ଼ରୁମ ଭିତରକୁ ଗଲା । ବାପା ଢ଼ାଙ୍କି
ହୋଇଥିବା ସିଟ୍ ହଟି ଯାଇଥିଲା । ବାପା କେବଳ ଧଳା ପାଇଜାମା ଏବଂ ଗଂଜି ପିନ୍ଧିଥିଲେ । ପାଇଜାମା
ଭିତରେ ଥିବା ବାପାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ମଧୁ ଲମ୍ବା ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଲା । ସେ ବିଚଳିତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା
। ଏମିତି କ’ଣ କାହାର ଏତେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ ହୋଇପାରେ ।
ତା ପାଟି ଓଦା ହୋଇଗଲା । ସେ ନିଜକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବାକୁ ଲାଗିଲା ଯେ ସେ କ’ଣ ସବୁ ଭାବୁଚି । ସେ ପୁଣି ରୁମ ବାହାରୁକୁ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ଠକ୍ ଠକ୍ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା
।
ମଧୁ: ବାପା,
ମୁଁ ଭିତରକୁ ଯାଇ ପାରିବି?
ବାପା ନିଜ ଉପରେ ବେଡ଼ସିଟ୍ ଘୋଡ଼େଇ ହେଲେ ।
ବାପା –
ହଁ ବେଟା ।
ମଧୁ: ତୁମକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ ବାପା, ମୁଁ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବି ।
ବାପା ଉଠିବା ବେଳକୁ ମଧୁର ନଜର ତାଙ୍କ ପାଇଜାମା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ତାଙ୍କ ମୋଟା
ଓ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡର କଠିନ ଅବସ୍ଥାକୁ ପାଇଜାମା ଲୁଚାଇ ପାରୁ ନ ଥିଲା ।
ମଧୁ ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ହେଉଥିଲା: ମୋ ପାଇଁ କ’ଣ ବାପାଙ୍କର ଏହିପରି ଅବସ୍ଥା
ହୋଇଛି ନା ମାଆଙ୍କ ସହିତ ଗିହାଁଗେହିଁ ନ ହେବା କାରଣରୁ ହୋଇଛି ।
ମଧୁ ଡୋର ବନ୍ଦ କରି ତା ପୋଷାକ ବଦଳିଲା ।
ତାପର ଦିନ ମାଆ ପୁଣି ଯାଇ ଲବିରେ ଶୋଇଲା । ମଧୁ ତା ବାପାଙ୍କ ସହତି
ବେଡ଼ରୁମରେ ଶୋଇଲା । ଦୁହେଁ ଚିତ୍ ହୋଇ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ଗତ କାଲି ପରି ଆଜି ବି
ମଧୁ ବିନା ବ୍ରାରେ ପାଇଜାମା ଓ ଟପ୍ ପିନ୍ଧିଥିଲା । ବାପା ଗଂଜି ଓ ଅଣ୍ଡର ୱିୟରରେ ଥିଲେ ।
ମଧୁ: ସିଏ କ’ଣ ମୁଁ ଥିଲି?
ବାପା –
କ’ଣ?
ମଧୁ: ସିଏ କ’ଣ ମୁଁ ଥିଲି, ଯେଉଁ କାରଣରୁ
କାଲି ତମ ବାଣ୍ଡ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା?
ବାପା –
ମୋର ତ ଶକ୍ତ ହୋଇ ନ ଥିଲା ।
ଏହା କହି ସେ ଅନ୍ୟ ପଟକୁ ମୁହଁ କରି ଶୋଇଗଲେ । ମଧୁ ତାପରେ ଶୋଇବା ପାଇଁ
ଚେଷ୍ଟା କଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ପୁଣି ସେ ତା ପିଚାରେ କିଛି ଅନୁଭବ କଲା । ତା ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।
ମଧୁ: ଓଃ...କେତେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ ।
ଏହା କହି ବୁଲି ପଡ଼ି ତା ପଛ ପଟରେ ଶୋଇଥିବା ତା ଆଡ଼କୁ ମୁହଁକରି ଶୋଇଥିବା
ବାପା ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲା । ଜିରୋ ୱାଟ ବଲରେ ମଧୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିଲା ଯେ ତା ବାପାଙ୍କ ଆଖି ବନ୍ଦଅଛି
।
ମଧୁ:(ବାପା କାନ୍ଧକୁ ଛୁଇଁ ) ବାପା ।
ବାପା –
କ’ଣ?
ମଧୁ କଭର ଭିତରୁ ବାହାରକୁ ବାହାରି ଦେଖା ଯାଉଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ ଇଶାରା କଲା ।
ମଧୁ: ଏହା ।
ବାପା –
କ’ଣ କହୁଚୁ?
ମଧୁ କଭରକୁ ହଟେଇ ଦେଲା । ଅଣ୍ଡର ୱିୟରକୁ ତମ୍ବୁ ପରି ଟେକି ଠିଆ ହୋଇ ଥିବା
ବାଣ୍ଡ ଡିମ୍ ଲାଇଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଗଲା । ମଧୁ: କ’ଣ ମୋ ପାଇଁ ଏହା ଶକ୍ତ ହୋଇଛି ନା ନାହିଁ?
ବାପା - ନାହିଁ । ତୁ ଜାଣିଛୁ ଗତ ୩ ଦିନ ହେବ ମୁଁ କରି ନାହିଁ । ତୋ ମାଆ ବି
ଏତେ ଇଚ୍ଛା କରୁନି ।
ମଧୁ: ହସ୍ତ ମୈଥୁନ? ମୁଁ ଜାଣେ ସବୁ ପିଲା କରୁଛନ୍ତି ।
ବାପା –
କ’ଣ ତୁ କହୁଚୁ । ଆମେ ଏସବୁ କଥା ହେବାର ନୁହେଁ ।
ମଧୁ: ମୁଁ ଏହି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବାଣ୍ଡ ସହିତ ଶୋଇ ପାରିବି ନାହିଁ । ଏହା ମୋତେ
କେଞ୍ଚୁଚି । ତମକୁ କିଛି କରିବା ପାଇଁ ହେବ । ବାପା – ମୁଁ ତୋ ଆଗରେ ଏସବୁ କରି ପାରିବି ନାହିଁ ।
ତୁ ମୋ ଝିଅ ।
ମଧୁ: ମୁଁ ବୁଲି ପଡ଼ୁଚି । ତୁମେ କରି ନିଅ ।
ମଧୁ ବୁଲି ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ଅପେକ୍ଷା କଲା କେତେ ବେଳେ ବାପା ହସ୍ତ ମୈଥୁନ କରିବେ
ଏବଂ ବେଡ଼ ହଲିବା ଆରମ୍ଭ ହେବ । କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଲା ନାହିଁ । ତେଣୁ ମଧୁ ବାପା ଆଡ଼କୁ ବୁଲି ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ଚାହିଁବାକୁ
ଲାଗିଲା ।
ବାପା –
ମୁଁ ଏ ସବୁ ମୋ ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ମୋ ଝିଅ ଆଗରେ କରି ପାରିବି ନାହିଁ ।
ମଧୁ ବାପାର ଅଣ୍ଡର ୱିୟର ଭିତରେ ହାତ ପୁରେଇ ବାଣ୍ଡର ମୁଣ୍ଡିକି ଧରି
ବାହାରକୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲା ଏବଂ ମୁଠେଇ ଧରି ମୁଠି ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଧୁ : ବାପା, ଏହିପରି ମୁଠି ମାର ।
ମଧୁର ହାତ ତା ବାପାର ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ତଳ ଉପର ହେଉଥିଲା । ବାପା ବିରୋଧ କରିବା
ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲେ,
କିନ୍ତୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ ସେ ଶିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ବାପା –
ଏହା ଭଲ ଲାଗୁଚି । କିନ୍ତୁ ବେଟି, ଏହା ଭୁଲ କାମ ।
ମଧୁ କେବଳ ବାପାକୁ କହିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ ଥିଲା ଯେ ସେ ମୁଠି ମାରନ୍ତୁ ।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ଥର ଏତେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଧରି, ମଧୁ ନିଜକୁ ରୋକି ପାରିଲା ନାହିଁ । ସେ
ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ମୁଠି ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଧୁ: ବାପା,
ଏଇଟା ଶେଷ ଥର । ଏହା ପରେ ତୁମେ ନିଜେ କରିବ ।
ତାପରେ ମଧୁ ବାପାର ଆହୁରି ନିକଟକୁ ଲାଗିଗଲା ଏବଂ ଡାହାଣ ହାତରେ ବାପା
ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ମୁଠି ମାରିଲା ଏବଂ ନିଜେ ଧୀର କଣ୍ଠରେ ଶିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । କିଛି ସମୟ
ପରେ ବାଣ୍ଡରୁ ମଲେଇ ଭଳି ଗାଢ଼ା ବୀର୍ଯର ପିଚକାରୀ ବାହାରି ପଡ଼ିଲା । ପ୍ରଥମେ ଜୋରରେ ପିଚ୍ କିଲା
ଏବଂ ସିଧା ମଧୁର ଜଙ୍ଘ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ମଧୁର ସାରା ହାତ ବାଣ୍ଡରୁ ବାହାରିବା ମଲେଇରେ ଓଦା
ହୋଇଗଲା ।
ମଧୁ: ଆମେ ଏବେ ସଫା ହେବା ଦରକାର ।
ବାପା ଡ୍ରୟାରରୁ ତଉଲିଆ ବାହାର କଲେ ଏବଂ ମଧୁକୁ ଦେଲେ । ମଧୁ ନିଜେ ସଫା ହେବା ପରେ ବାପାଙ୍କ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ ମଝରେ
ଲାଗିଥିବା ବୀର୍ଯକୁ ବି ତଉଲିଆରେ ସଫା କଲା ।
ମଧୁ: ଆମେ ଏବେ ଶୋଇ ପଡ଼ିବା
ଦରକାର । ଗୁଡ଼ ନାଇଟ୍ ।
ବାପା –
ଗୁଡ଼ ନାଇଟ୍ ବେଟି ।
ସକାଳୁ ମଧୁ ଉଠିଲା ବେଳକୁ ରାତିର ସେକ୍ସ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତା ବିଆ ଏକଦମ୍ ଓଦା ହୋଇ
ଯାଇଥିଲା ।
ବାପା –
ଗତ ରାତିର ଘଟଣା ପାଇଁ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ । ଯଦି ଆଗକୁ କେବେ ଏହି ସବୁ କରିବା ପାଇଁ
ଦରକାର ହୁଏ, ତାହେଲେ ମୁଁ ନିଜେ କରି ନେବି ।
ମଧୁ: ଠିକ୍ ଅଛି ବାପା ।
ତାପରେ ମଧୁ ଶୀଘ୍ର ଉଠି
ବାଥରୁମ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲା ।
ତାପର ରାତି ଗତ ୩ ଦିନ ଭଳି ନ ଥିଲା । ତା ପାପାର ବାଣ୍ଡ ତା ପିଚାରେ ରଗଡ଼ି
ହେଉ ନ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ରାତି ଅଧରେ ଯେମିତି ମଧୁ କଡ଼ ବଦଳେଇ ଶୋଇଲା, ତା ପଛ ପଟେ
ଶୋଇଥିବା ତା ବାପାଙ୍କ ହାତ ତାଙ୍କ ଅଣ୍ଡର ୱିୟର ଭିତରେ ବାଣ୍ଡକୁ ହଲୋଉ ଥିଲା । ଏସବୁ ଦେଖି
ମଧୁର ଆଖି ଖୋଲା ରହିଗଲା । ଅଣ୍ଡର ୱିୟରକୁ ତମ୍ବୁ ପରି ଟେକି ରହିଥିବା ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତକୁ
ହାତରେ ଧରି ତଳ ଉପର କରୁଥିଲେ । ମଧୁ ଦେଖିଲା ତା ବାପାଙ୍କ ଆଖି ବନ୍ଦଅଛି । ବାପା ଆଖିକି
ବନ୍ଦକରି ମୁଠି ମାରିବାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ । ସେ ତା ବାପାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟ ଚାହିଁଲା । ଏହା ଦେଖି
ତା ଉତେଜନା ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜାଣି ପାରିଥିଲା ଯେ କ’ଣ ହେଉଛି । ସେ ବାପାଙ୍କ ଅଣ୍ଡର ୱିୟରକୁ ତଳକୁ ଖସେଇ ଦେଲା ।
ବାପା –
କ’ଣ କରୁଚୁ?
ମଧୁ: ସରି ବାପା, ମୁଁ କେବଳ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ ଥିଲି ତୁମେ ମୁଠି ମାରୁଚ
। ଠିକ୍ ଅଛି ।
ବାପା - ଧନ୍ୟବାଦ ବେଟି । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପ୍ରମିଜ କରିଥିଲି ଯେ ମୁଁ ତାପର
ଥରକୁ ନିଜେ କରିବି ବୋଲି ।
ମଧୁ: ମୁଁ ଜାଣିଚି ବାପା ।
ମଧୁର ବିଆ ଭିତର ଓ ତା ପାଟି ଭିତର ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ଓଦା ହୋଇଗଲା ।
ମଧୁ: ଯଦି ତୁମେ ଚାହିଁବ, ତାହେଲେ ମୁଁ ପୁଣି ଆଉ ଥରେ ତୁମକୁ
ସାହାଯ୍ୟ କରିବି । ବାପା, ତୁମେ ଯଦି କିଛି ମନେ ନ କରିବ, ତାହେଲେ...
ବାପା କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧୁ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ହାତରେ ଧରିଲା ।
ବାପା –
କିନ୍ତୁ ଏହା ଶେଷ ଥର ।
ମଧୁ: ଠିକ୍ ଅଛି ବାପା ।
ତାପରେ ମଧୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ
ରଖି ତଳ ଉପର କରି ମୁଠି ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ମଧୁ ବେଡ଼ ଉପରେ ବାପାଙ୍କ ଗୋଡ଼
ପାଖରେ ବସି ଦୁଇ ହାତରେ ବାଣ୍ଡକୁ ମୋଡ଼ିବା ଭଙ୍ଗୀରେ ମୁଠି ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ମଧୁ ବାଣ୍ଡ
ଉପରକୁ ନଇଁ ପଡ଼ି ମୁଠି ମାରୁଥିଲା । ତା ପାଟି ଅଳ୍ପ କେଇ
ଇଂଚ ଦୂରରେ ଥିଲା । ମଧୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲା ଯେ ତା ବାପାର ବାଣ୍ଡଗୁଲି ବହୁତ ବଡ଼ । ସେତିକି
ବେଳକୁ ହଠାତ୍ ବାଣ୍ଡରୁ ବୀର୍ଯ ପିଚିକି ମଧୁର ଟପ୍ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ଏବଂ ତାପରେ ବୀର୍ଯ ବି
ପିଚିକି କରି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ଯେତେବେଳେ ଦୁହେଁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ବାପା ମଧୁକୁ ଚାହିଁଲେ
।
ବାପା –
ଓଃ...
ମଧୁ ଦେହରେ ବୀର୍ଯ ପଡ଼ି ସେ ବହୁତ ହଟ୍ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା । ତାପରେ ମଧୁ ତା ଟପ୍
ଉତାରିବା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଲା ।
ବାପା –
ତୁ କ’ଣ କରୁଚୁ?
ମଧୁ : ବାପା, ମୁଁ ଏହି ଟପ୍ ପିନ୍ଧି ଶୋଇ ପାରିବି ନାହିଁ । ଏଥିରେ
ବୀର୍ଯ ଲାଗିଛି ।
ମଧୁ ତା ଟପ୍ ଉତାରି ଦେଲା । ମଧୁ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ବୀର୍ଯ ପଡ଼ି
ଓଦା ଅନୁଭବ କରୁଛି । କିନ୍ତୁ ସେ କିଛି କହିଲା ନାହିଁ ।
ତାପରେ ଦୁହେଁ ନିଜ ନିଜ ଦେହକୁ ସଫା କଲେ । ମଧୁ ବାପା ବାଣ୍ଡକୁ ଏବଂ ବାପା
ମଧୁର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଓ ଦୁଧ ଉପରେ ଥିବା ବଡ଼ ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ଦେଖୁଥିଲେ । ବାପା –(ନିଜକୁ ନିଜେ
କହିଲେ) ଏହା କେବେ ଠାରୁ ଏତେ ବଡ଼ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ହୋଇ ଗଲା । ତାପରେ ଦୁହେଁ ଶୋଇଗଲେ ।
ତାପର ଦିନ ମଧୁ ପ୍ରଥମେ ଉଠିଲା ଏବଂ ତାପରେ ସେ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ ତା ବିଆ ଆଜି
ବି ଓଦା ହୋଇ ଯାଇଛି । ରାତିରେ ସେ ତା ନିଜ ହାତ ବାପାଙ୍କ କଠିନ ଛାତି ଉପରେ ରଖିଥିଲା । ତାପରେ
ସେ ତା ନିଜ ହାତକୁ ତଳକୁ ନେଇ ଅଣ୍ଡର ୱିୟର ଭିତରେ ପୁରେଇ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରିଲା । ବାପା ତାଙ୍କ ପିଠି
ମାଡ଼ି ଶୋଇଥିଲେ । ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତକୁ ଅନୁଭବ କରି ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ତାପରେ
ଆଉ ଥରେ ମଧୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ରଖି ଉପର ତଳ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ବାପା - ନାହିଁ ମଧୁ ।
କିନ୍ତୁ ବାପା ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଉପରେ ବଙ୍କେଇ ହୋଇ ନିଜ ଝିଅର ଛାତି ଉପରେ
ଝୁଲୁଥିବା ଦୁଧକୁ ଦେଖି ସେ ମଧୁକୁ ଅଟକେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ମଧୁ: ଏହା ଠିକ୍ ଅଛି ବାପା...ଏହା ପୁଣି ମୋ ଟପ୍ ଉପରେ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ ତ?
ବାପା –
କିନ୍ତୁ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ । ମୁଁ ତୋ ବାପା ।
ମଧୁ: ବାପା,
ଏହା କେବଳ ମୁଠି ମାରିବା । ଆମେ କିଛି ଗିହାଁ ଗେହିଁ ହେଉନେ । ତୁମେ ତୁମ ଆଖି
ବନ୍ଦ କରି ଦିଅ । ତାପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବୋଉ ଭଳି ଦେଖା ଯିବି ।
ବାପା –
ହଁଃ...
କିନ୍ତୁ ବାପା ଆଖି ବନ୍ଦକରି ବି ତାଙ୍କ ମନରେ ମଧୁ ହିଁ ଥିଲା । ମଧୁ
ଜାଣିଥିଲା କି ବାପାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ କିପରି ଖୁସି କରାଯାଇ ପାରିବ । ତାପରେ ହଠାତ୍ ବାଣ୍ଡରୁ
ବାହାରିବା ବୀର୍ଯ ମଧୁର ଦୁଧ ଉପରେ ପିଚିକି ପଡ଼ିଲା । ଅଧିକ ବୀର୍ଯ ମଧୁର ଦୁଇ ହାତରେ ଲାଗିଗଲା ।
ବାପାଙ୍କ ବୀର୍ଯ ବାହାରି ଯିବା ପରେ ମଧୁ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ବୀର୍ଯକୁ ସଫା କଲା ଏବଂ
ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଲାଗିଥିବା ବୀର୍ଯକୁ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଚୁଚୁମିଲା ।
ଲବିରୁ ଆସୁଥିବା ବାପା ଓ ବୋଉଙ୍କ ପାଟି ମଧୁ ଶୁଣିଲା ।
ମଧୁ ଭାବୁଥିଲା, ହାôଃ ହାଃ...ବିଚରା ବାପା ବୋଉ
ସହିତ ନଜର ମିଶେଇ ପାରୁ ନ ଥିବେ ।
ମଧୁ ଜାଣିଥିଲାକି ତା’ର କ’ଣ ଦରକାର ଏବଂ
ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ ତାହା ମିଳି ଯାଇ ନାହିଁ, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ
ଅଟକିବାର ନାହିଁ ।
ତାପର ଦିନ ମଧୁ ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲା ତା ବାପା ସହିତ ଅଧିକ ସମୟ
କଟାଇବା ପାଇଁ । କିନ୍ତୁ ଛୁଟି ଏବଂ ଘରେ ଅଜା ବି ଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ବାପା ସହିତ ଏକୁଟିଆ ସମୟ
ବିତାଇବା କଷ୍ଟକର ଥିଲା । ରାତିରେ ସମସ୍ତେ ଡିନର କରିସାରି ଶୋଇବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ । ଭାଇ
ଅଜାଙ୍କ ସହିତ ତା ରୁମରେ ଶୋଇଲା ଏବଂ ବୋଉ ଲବିରେ ଶୋଇଲା । ମଧୁ ଲବିରେ ଟି.ଭି. ଦେଖି ବେଡ଼ରୁମ
ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଲା । ରୁମକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲା ବାପା ତାଙ୍କ ଅଣ୍ଡର ୱିୟର ପିନ୍ଧୁଛନ୍ତି ।
ମଧୁ:(ହସି) ପିନ୍ଧିବା କ’ଣ ଦରକାର ଅଛି । ଏମିତି ତ ଉତାରିବାକୁ ହେବ
।
ମଧୁ ଡୋର ଭିତରୁ ବନ୍ଦକରି ବାପା ନିକଟକୁ ଗଲା ।
ବାପା - ନାହିଁ... ମୁଁ କହିଥିଲି ଯେ କାଲି ଶେଷ ଥର ଥିଲା ।
ବାପାଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଥରିବା ଭାବ ଥିଲା । ମଧୁ ବାପାକୁ ପଛପଟରୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି
ଛିଡ଼ା ହେଲା ଏବଂ ଆଜି ବାପାଙ୍କ ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧି ନ ଥିବା ଲଙ୍ଗଳା ଛାତିରେ ତା ହାତକୁ ଘଷିଲା ।
ଯାହା ଫଳରେ ବାପାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଧୁ: ଓଃ ବାପା, ଏହା ତ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହାତ । ଆମେ କିଛି ଭୁଲ
କରୁନାହେଁ ।
ବାପା –
କିନ୍ତୁ, ତୁ ମୋ ଝିଅ ।
ମଧୁ: ଗୋଟିଏ ହାତ ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ହାତ...ସେଇଟା ତୁମ ହାତ ହେଉ କି ମୋ ହାତ ।
ମଧୁ ପଛପଟରୁ ବାପାଙ୍କ ଅଣ୍ଡର ୱିୟରକୁ ତଳକୁ କରିଦେଲା ଏବଂ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ମୁଠେଇଲା
।
ମଧୁ: ଏଇଟା ମୁଠି ମାରିବା ସମୟ ।
ତାପରେ ମଧୁ ବାପାକୁ ବେଡ଼ ଉପରକୁ ଠେଲି ଦେଲା ଏବଂ ତା ଟପ୍ ଉତାରି ଦେଲା ।
ମଧୁର ଦୁଧଭୁଣ୍ଡି ପ୍ରଥମରୁ ଶକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଟପ୍ ଉଚାରିବାରୁ ଶକ୍ତ ଦୁଧ ନାଚି ନାଚି
ବାହାରକୁ ବାହାରିଲା । ମଧୁ ତା ପାଇଜାମା ଓ ପାଂଟି ଖୋଲିବା ଦେଖି ବାପାର ଆଖି ଖୋଲା ରହିଗଲା ।
ବାପା –
ହେ ଭଗବାନ!
ମଧୁ: ବାପା,
ତୁମେ ଅନୁମୋଦନ କରୁଛ?
ମଧୁ ତା ବାପାକୁ ନିଜ ଶେଭିଂ ହୋଇଥିବା ଚିକଣ ବିଆ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁବା ଦେଖି
ଭାବିଲା ଯେ ଆଜି ସମୟ ଆସିଛି ତା ବିଆର ଓଦା ହେବା ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବା ପାଇଁ । ତିନି ଦିନ
ଧରି ତା ବିଆ କେବଳ ଓଦା ହୋଇ ଚାଲିଛି, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ଯାଉ ନାହିଁ ।
ମଧୁ: ବାପା,
ତୁମେ ପାଖରୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚ?
ତାପରେ ମଧୁ ବାପାକୁ ପେଲି ଦେଇ ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୁଆଇ ଦେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁହଁ
ପାଖରେ ତା ଗୋଡ଼କୁ ମେଲଇ ବସି ପଡ଼ିଲା । ବାପା ମଧୁର ଓଦା ବିଆ ଭିତରୁ ଆସୁଥିବା ବାସନାକୁ
ଶୁଙ୍ଘୁଥିଲେ । ଯଦି ସେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଟିକିଏ ଆଗକୁ କରି ଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ତାଙ୍କ
ମୁହଁ ମଧୁର ଚିକଣ ବିଆକୁ ଛୁଇଁ ଥାଆନ୍ତା । ବାପା ନିଜକୁ ନିଜେ କହିଲେ – ଓଃ, ମୁଁ କ’ଣ କରୁଛି? ସେ ହେଉଛି ମୋ ଝିଅ ।
ଏହା କହି ସେ ତାଙ୍କ ମୁର୍ହକୁ ଅନ୍ୟ ପାଖକୁ ବୁଲେଇ ଦେଲେ । ତାପରେ ମଧୁ ବାପା
ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ଏକା ଥରେ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଷ୍ଟ୍ରୋକ ମାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲା । ବାପା ଲମ୍ବା
ଲମ୍ବା ଶିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ତାପରେ ମଧୁ ଅନୁଭବ କଲା, ଯେ ଆର ରୁମରେ
ଶୋଇଥିବା ତା ଅଜା ଓ ଭାଇ ଶୁଣି ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି ତ ।
ବାପା –
ଓଃ ବେବି...ତୋ ବୋଉ ଯଦି ଜାଣି ପାରିବ, ତାହେଲେ କ’ଣ ହେବ?
ମଧୁ କିଛି ଜବାବ ନ ଦେଇ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ଚିପିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଧୁ ବାପା ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲା ଏବଂ ଦେଖିଲା ସେ ତାଙ୍କ ଆଖି ବନ୍ଦକରି ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ନିଃଶ୍ୱାସ
ନେଉଛନ୍ତି ।
ମଧୁ ଏହାର ସୁଯୋଗ ନେଲା । ବାପା ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ ମଧୁ ଏହା ପରେ କ’ଣ କରୁଛି ।
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେ କିଛି କହିବେ । ଆଖି ଖୋଲିବା ବେଳକୁ ମଧୁ ପାଟିରେ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ ପୁରେଇବା
ଦେଖିଲେ ।
ବାପା –
ଓଃ ବେବି, ପ୍ଲିଜ ବନ୍ଦକର । ଏପରି କରିବା ଠିକ୍
ନୁହେଁ । ପ୍ଲିଜ...
ମଧୁ ତା ବଡ଼ ବଡ଼ ଖୋଲା ଆଖିରେ ଉପରକୁ ବାପା ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା ।
ମଧୁ: ବାପା,
ମାତ୍ର ଥରେ ଟିକିଏ ଚୋଷିବି । ଏହା ବହୁତ ବଡ଼ ଏବଂ ସୁସ୍ୱାଦୁ । ଗୋଟିଏ ଥର
ଟିକିଏ ଚୋଷିଲେ, କାହାରିକି ଆଘାତ ହେବନି ।
ବାପା –
କିନ୍ତୁ କେବଳ ଥରେ ଚୋଷିବୁ, ଅଧିକ ନୁହେଁ...ଏହା ପାପ, ଝିଅ । ମୁଁ ତୋ ବାପା ।
କିନ୍ତୁ ମଧୁ ଶେଷ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲା ନାହିଁ । ସେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡକୁ ଚୋଷିବାରେ
ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଥିଲା । ସେ ଥରେ ଚୋଷିବ ବୋଲି ପ୍ରମିଜ କରିଥିଲା । ତାପରେ ସେ ଧୀରେ ପୁରା ବାଣ୍ଡକୁ
ପାଟି ଭିତରକୁ ନେଲା । ସେ ପୁରା ବାଣ୍ଡକୁ ପାଟି ଭିତରକୁ ନେଇଗଲା ଏବଂ ତାପରେ ଧୀରେ ବାହାରକୁ
ବାହାର କରିଦେଲା । ତାପରେ ତା ଜିଭରେ ବାପାର ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ଚୋଷିଲା । ପୁଣି ପାଟିରେ ଗୋଟିଏ
ଗୋଟିଏ ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ଚୋଷିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ବାପା: ଓଃ ବେବି...ଏସବୁ କୋଉଠୁ ଶିଖିଲୁ ।
ମଧୁ ତାପରେ ହାତରେ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠି ମାରି ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ଚୋଷିବା ଆରମ୍ଭ
କରିଦେଲା ।
ବାପା: ତୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଦରକାର ।
ମୁ ଏବେ ନିଜେ କରିନେବି ।
ମଧୁ ମୁହଁରେ ଗୁଲିକି ବାହାରକୁ ବାହାର କଲା ଏବଂ ହାତରେ ଧରି ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠି
ମାରିଲା ।
ମଧୁ: ବାପା,
ତମର ବାହାରିବା ବେଳ ହେଲାଣି କି?
ବାପା ମଧୁ ହାତରୁ ବାଣ୍ଡକୁ ଅଲଗା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ବାପା - ପ୍ଲିଜ...ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଛାଡ଼େ ।
ମଧୁ: ତମେ ମୋ କଥାର ଜବାବ ଦେଲନି?
ଆଉ ଥରେ ଚୋଷିଲା...ଚାଟିଲା ।
ମଧୁ: ପାଖ ହେଲା?
ବାପା କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧୁ ପୁଣି ବାଣ୍ଡକୁ ଧରିଲା ଏବଂ ପୁରା ବାଣ୍ଡକୁ
ପାଟି ଭିତରକୁ ନେଇଗଲା ।
ନିଜ ଝିଅ ପାଟି ଭିତରେ ପଶିଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ବାପା ଖୁବ୍ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଝିଅର ଓଦା ପାଟିରେ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡର ଅନୁଭବ...
ବାଣ୍ଡରୁ ବୀର୍ଯର ପିଚିକା ବାହାରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା । ତାପରେ ବାପା ତାଙ୍କ
ପିଚାକୁ ପାଟି ଆଡ଼କୁ ଦାବିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡରୁ ବାହାରୁ ଥିବା ବୀର୍ଯକୁ ମଧୁ ପାଟିରେ
ଛାଡ଼ିଦେଲେ । ମଧୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଭଳି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲା । ତା ପାଟି ଭିତରେ ବାପାଙ୍କ ବୀର୍ଯ
ଥିଲା । ସେ ଚାହୁଁଥିଲା ସେ ସବୁ ବୀର୍ଯ ଢ଼ୋକି ପକେଇବ । କିନ୍ତୁ ତାପର ଠେଲା ସହିତ ବାଣ୍ଡ ପାଟିର
ଆହୁରି ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା ଏବଂ ରହିଥିବା ବୀର୍ଯ ପାଟି କଡ଼ରେ ବାହାରକୁ ବାହାରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ବାପା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ବାଣ୍ଡ ଚୋଷେଇବାର ମଜା ନେଲେ । ତାହା ପୁଣି
ତାଙ୍କ ନିଜ ଝିଅ ଠାରୁ । ସେ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ନଜରର ଆଗରେ ମଧୁର ପାଟିରୁ ବାହାରୁ
ଥିବା ବୀର୍ଯ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିଲା । ମଧୁ ତା ବାପାକୁ ନିଜ ପାଟି ଭିତରେ ପୁରିଥିବା ବୀର୍ଯ
ଦେଖେଇଲା । ଏପରି ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ତାକୁ ବଡ଼ଦିନ ଉପହାର ମିଳିଛି ।
ମଧୁ: ଧନ୍ୟବାଦ ବାପା ।
ତାପରେ ଉଭୟେ ବେଡ଼ ଉପରେ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଇ ରହିଲେ ।
ବାପା - ଆମେ ଏବେ କ’ଣ କଲେ ।
ମଧୁ: ଚମକପ୍ରଦ?
ବାପା - ନାହିଁ । ମୋ କହିବା କଥା, ହଁ...ମୁଁ କହିବା...
ମଧୁ: ତମ କହିବା ଅର୍ଥ?
ବାପା - ଆମେ ଏହା ବନ୍ଦ କରିବା ଦରକାର କିମ୍ବା ଆମେ କରି ଚାଲିଥିବା ।
ମଧୁ: ତୁମେ କିପରି ବୁଝୁଚ?
ବାପା କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧୁ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଉଠଗଲା । ଦୁଧ ଓ ଶକ୍ତ
ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିର ଅନୁଭବ ଏବଂ ପେଟ ଉପରେ ମଧୁର ଓଦା ବିଆର ଓଦା ଅନୁଭବ ପାଇ ପୁଣି ଥରେ ବାପାଙ୍କ
ବାଣ୍ଡ ଠିଆ ହୋଇଗଲା ।
ମଧୁ ତାପରେ ତା ବାହୁକୁ ବାପାର କାନ୍ଧ ଉପରେ ରଖି ତାଙ୍କ ଦେହ ଉପରେ ତଳ ଉପର
ହେଲା ।
ମଧୁ: ତମେ କହୁଛ, ତୁମକୁ ଏହା ଭଲ ଲାଗୁଚି?
ବାପା ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଲଙ୍ଗଳା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ
ପୁଣି ଥିରେ ଠିଆ ହୋଇଗଲା । ମଧୁ ଯେତେବେଳେ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ ତା ବାପାର ବାଣ୍ଡ ପୁଣି ଥରେ ଠିଆ
ହୋଇଗଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଭାବିଲା ଯେ ବାପା ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ମଣିଷ ହେବେ ଯାହାର ବାଣ୍ଡ କେବେ ବି ବସି
ରହିବ ନାହିଁ । ମଧୁ ତା ବାପା ମୁହଁରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଓ ଦୁଃଖିତ ଭାବ ଦେଖି ମନେ ମନେ ହସୁଥିଲା ।
ମଧୁ: ମୁଁ ଭାବୁଚି ଆମେ ଆହୁରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଦରକାର ।
ତାପରେ ମଧୁ ତା ବାପା ଉପରୁ ହଟିଗଲା ।
ବାପା –
ତୁ ପୁରା ଠିକ୍ କହୁଚୁ ।
ମଧୁ: ଗୁଡ଼ ନାଇଟ୍ ବାପା ।
ବାପା –
ଗୁଡ଼ ନାଇଟ୍ ବେବି । ମଧୁ ବାପାର ମନରେ ସେତେବେଳେ କେବଳ ମଧୁ ପାଟିରେ ତାଙ୍କ
ବାଣ୍ଡ ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିବାର ଚିତ୍ର ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ।
ସକାଳୁ ବାପା ଉଠିବା ବେଳକୁ ତାଙ୍କ ନଜର ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ ଚୋଷୁଥିବା ମଧୁ
ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ସେ କିଛି କହିବା ଅପେକ୍ଷା ଚୁପ୍ ରହିବା ପାଇଁ ଠିକ୍ ଭାବିଲେ । କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲେ
ଯେ କିଛି ଲାଭ ହେବ ନାହିଁ । ମଧୁ ଶୁଣିବ ନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଆଖି ବନ୍ଦକରି ଶୋଇ
ରହିଲେ । ମଧୁ ଜାଣିଥିଲା ତା ବାପା ନିଦରୁ ଉଠି ସାରିଲେଣି । କିନ୍ତୁ ସେ ବାଣ୍ଡ ଚୋଷିବାରେ
ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲା । ମଧୁର ଦୁଧଭୁଣ୍ଡି ପ୍ରଥମରୁ ଶକ୍ତ ଏବଂ ଦୁଧ ଟାଣ ଥିଲା । ରବି ମଧୁର ଦୁଧକୁ
ଚୋଷି ଏବଂ ମୁଠେଇ ତା ବିଆରୁ ପାଣି ବାହାର କରି ଦେଉଥିଲା । ମଧୁ ସେତେବେଳେ ଯୋଜନା କରୁଥିଲା କି
ଏବେ ତାକୁ ଆଉ କିଛି ଦରକାର ।
ବାଣ୍ଡକୁ କିଛି ସମୟ ଚୋଷିବା ପରେ ଯେତେବେଳେ ତାକୁ ଲାଗିଲା ଯେ ଏବେ ବାପାଙ୍କ
ବୀର୍ଯ ବାହାରିବା ସମୟ ନିକଟ ହୋଇ ଗଲାଣି, ସେତେବେଳେ ସେ ଚୋଷିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲା ।
ତାପରେ ବାପା ଉଠିବାରୁ ମଧୁ ନିଜେ ମନକୁ ମନ ହସିଲା ।
ବାପା –
କ’ଣ ହେଲା?
ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ଯେ ମଧୁ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ ସେ ଭୁଲ କରୁଛି ।
ମଧୁ: ମୁଁ କ’ଣ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ?
ବାପା –
ହଁ ତୁ ସୁନ୍ଦର ।
ମଧୁ: ତାହେଲେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କିଛି କରୁଛି, ତୁମେ ଆଖି
କାହିଁକି ବନ୍ଦ କରୁଚ ।
ବାପା - ଏମିତି ନୁହେଁ କି
ସୁନ୍ଦର ନୁହଁ, କିନ୍ତୁ
ମଧୁ:(ବାପା କଥା ଶେଷ ପୂର୍ବରୁ) ତାହେଲେ ବାପା, ତମେ ଭାବୁଚ
ମୋ ଦୁଧ ସୁନ୍ଦର ।
ବାପା ନିଜ ମନରେ ଭାବିିଲେ, କାହିଁକି ନୁହେଁ...ମୁଁ ତୋ ଗୋଲ ଓ
ପରିପୁଷ୍ଟ ଦୁଧକୁ ଭଲପାଏ । ମୁଁ ତୋ ସୁନ୍ଦର ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ଚୋଷିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଦୁଧକୁ ମୁଠେଇବା
ପାଇଁ ଚାହେଁ ।
ବାପା –
ହଁ, ସେ ଗୁଡ଼ିକ ସୁନ୍ଦର ।
ମଧୁ: ସୁନ୍ଦର? ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମେ ତାକୁ ସେକ୍ସି ରୂପେ ଦେଖ ।
ବାପା –
ସେ ଗୁଡ଼ିକ ସେକ୍ସି ।
ମଧୁ: ପ୍ଲିଜ, ତାହେଲେ ବାପା, ତାକୁ ଚୁମ୍ବନ
ଦିଅନା । କେବଳ ଚୁମ୍ବନ । ବାପା ମନେ ମନେ କହିଲେ, କେବଳ ଚୁମ୍ବନ?
ଜୋରରେ ଚୋଷିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚି । ସେ ଗୁଡ଼ିକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ।
ତାପରେ ବାପା ମଧୁ ଆଡ଼କୁ ନଇଁ ପଡ଼ି ତା ଡାହାଣ ଦୁଧରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେବା ଅରମ୍ଭ
କଲେ ଏବଂ ମଧୁ ବାପା ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠି ମାରିବା ଓ ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ହାତ ନଖରେ ଚିମୁଟିବା ଆରମ୍ଭ କଲା
। ବାପା ମଧୁର ଡାହାଣ ଦୁଧକୁ ଚୋଷିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତାପରେ ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ପାଟିରେ ପୁରେଇ
ଚୋଷିଲେ । ଦୁଧ ଉପରେ ବାପାଙ୍କ ଓଠ ମଧୁକୁ ଉତେଜିତ କରୁଥିଲା ।
ମଧୁ : ବାପା, ଏବେ ଆର ଦୁଧକୁ ଚୋଷ ।
ତାପରେ ବାପା ମଧୁର ବାଆଁ ଦୁଧକୁ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଚୋଷିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ
ଅନ୍ୟ ଦୁଧକୁ ହାତରେ ଧରି ଚିପିଲେ । ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ନରମ ଭାବରେ ଚୋଷିବା ପରେ ବାପା ଏବେ ମଧୁର
ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ଶକ୍ତ କରି ଚୋଷୁଥିଲେ ।
ମଧୁ ପୁଣି ବାପାକୁ ଶୁଆଇ ଦେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅଂଟା ଉପରେ ବସିଲା ଏବଂ ନଇଁ ପଡ଼ି
ତାଙ୍କ ପାଟିରେ ତା ଦୁଧଭୁଣ୍ଡି ପୁରେଇ ଦେଲା ।
ବାପା –
ବେବି, ଏଇଟା ଗୋଟିଏ ଭଲ ଆଇଡ଼ିଆ ନୁହେଁ ।
କାରଣ ମଧୁ ଓ ବାପାର ପେଟ ମଝିରେ ବାଣ୍ଡ କେଂଚି ହେଉଥିଲା ଏବଂ ବିଆରୁ ବାହାରୁ
ଥିବା ବିଆରସ ବାଣ୍ଡଗୁଲିକି ଓଦା କରୁଥିଲା ।
ମଧୁ : ବାପା, ଚୁପ ରୁହ ।
ମଧୁ ତାପରେ ତା ଦୁଧକୁ ବାପା ପାଟି ଭିତରେ ପୁରେଇଲା । ବାପା ମଧୁର ଭରପୁର
ଦୁଧକୁ ଚିପି ଚାଲିଥିଲେ । ତା ଦୁଧକୁ ବାପାଙ୍କ ଚୋଷିବା ଫଳରେ ମଧୁ ଭାବିଲା ତା ସ୍ୱାମୀ ରବି
ବହୁତ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବରେ ଚୋଷନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବାପା ଖୁବ୍ ନରମ ଭାବରେ ଚୋଷୁଛନ୍ତି ।
ମଧୁ ତା ଦେହକୁ ଉପର ତଳ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଧୀରେ କିନ୍ତୁ ନିଶ୍ଚିତ ସେ ତା
ଦେହକୁ ତଳକୁ ନେଇ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ତା ବିଆକୁ ଚାପିବାକୁ ଲାଗିଲା । ସେ ତା ବିଆ ଉପରେ ଲମ୍ବା
ବାଣ୍ଡକୁ ଅନୁଭବ କଲା । ତା ବାପା ତା ଦୁଧକୁ ଚୋଷିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ବାପା ଜାଣି
ପାରୁ ନ ଥିଲେ ଯେ କ’ଣ ହେଉଛି । ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ତାଙ୍କ ଝିଅର ଗରମ ବିଆର ଅନୁଭବ ହେଲା । ପର
ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ଝିଅର ବିଆ ଭିତରେ ଥିଲା । ବାପା ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ ବାହାରକୁ
ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ତା ପୂର୍ବରୁ ମଧୁ ତା ଓଜନକୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଲଦି ଦେଲା । ବାପାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା ବିଫଳ
ହେଲା । ମଧୁର ବିଆ ଭିତରେ ବାଣ୍ଡ ପଶି ଚାଲିଥିଲା । ବାପା ପୁଣି ବାଣ୍ଡକୁ ବାହାରକୁ ବାହାର
କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । କିନ୍ତୁ ମଧୁ ତା ଦୁଧକୁ
ବାପାଙ୍କ ମୁହଁ ଉପରେ ଘଷିବାକୁ ଲାଗିଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ଯେତେବେଳେ ବାପା ବାଣ୍ଡକୁ
ବାହାରକୁ ବାହାର କରିବା ଚେଷ୍ଟା ବନ୍ଦକଲେ, ସେତେବେଳେ ମଧୁ ବାଣ୍ଡ
ଉପରେ ଭଲ ଭାବରେ ବସିଗଲା ।
ମଧୁ : ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ବାପା । କିନ୍ତୁ
ମୁଁ ନିଜକୁ ରୋକି ପାରିଲି ନାହିଁ । ତମ ବାଣ୍ଡ ମୋ ବିଆ ନିକଟରେ ଥିଲା । ମୁଁ ବହୁତ
ଉତେଜିତ ଥିଲି ।
ବାପା –
ବେବି, ଏଇଟା ଭୁଲ ।
ମଧୁ ତା ଓଜନକୁ ଆହୁରି ଲଦିଲା । ବାଣ୍ଡ ଆହୁରି ଇଂଚେ ବିଆ ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା ।
ମଧୁ : ମୁଁ ଜାଣିଛି ବାପା । କିନ୍ତୁ ଏହା ଭଲ ଅନୁଭବ କରୁଛି । କିନ୍ତୁ ମୁଁ
ଏହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚି କି, ମୁଁ କ’ଣ ପୁରାଟା ଭିତରକୁ ନେଇ
ପାରିବି? ବାପା, କେବଳ ଅଳ୍ପ କେତେଟା ଝଟକା ।
ବାପା ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ପାରୁ ନ ଥିଲେ । କାରଣ ତାଙ୍କ ଏଭଳି ଭଲ ଅନୁଭବ
ହେଉ ନ ଥିଲା । ବାପା ନିଜେ ନିଜକୁ କହିଲେ, ମୁଁ ସେହି ବିଆକୁ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚି
। ମୁଁ ତାକୁ ଗେହିଁବି । ସେ ମୋ ନିଜ ଝିଅ ହେଲେ କ’ଣ ହେଲା । କେବଳ
କେତେଟା ଝଟକା ।
ମଧୁ ତା ଦେହକୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ତଳ ଉପର କରି ବାଣ୍ଡକୁ ବିଆର ଆହୁରି ଭିତରକୁ
ନେଇଗଲା । ମଧୁ କେବେ ବି ତା ବିଆ ଭିତରେ ଏତେ ମୋଟା ଆଉ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡ ନେଇ ନ ଥିଲା । ତା
ସ୍ୱାମୀ ରବିର ବାଣ୍ଡ ଏତେ ମୋଟା କି ଲମ୍ବା ନୁହେଁ ।
ବାପା –
ଠିକ୍ ଅଛି ବେବି, କେବଳ କେତେଟା ଝଟକା ।
ବାପା ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ ଶୀଘ୍ର କେତେଟା ଝଟକା । ତାପରେ ମଧୁ ନିଜେ ପଛକୁ
ଚାଲିଯିବ ।
ମଧୁ : ଧନ୍ୟବାଦ ବାପା ।
ତାପରେ ମଧୁ ତା ହାତକୁ ବାପା ଛାତି ଉପରେ ରଖିଲା ଏବଂ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଉଠ୍ ପଡ଼୍
ହୋଇ ଉପର ତଳ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ମଧୁ : ବାପା, ମୋତେ ଜୋରରେ ଗିହଁ । ମୋର ବିଆରସ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ
ଦିଅ ।
ମଧୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ନାଚ କରିବା ଦେଖି ବାପା ଉତେଜିତ ହେଉଥିଲେ । ଏବେ ସେ କେବଳ
କେତେଟା ଝଟକା ମାରିବା ବଦଳରେ ଲମ୍ବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ ।
ମଧୁ କିଛି ଦିନ ଧରି ତା ବିଆର ଶୋଷକୁ ଆଙ୍ଗୁଳି ସାହାଯ୍ୟରେ ଶାନ୍ତ କରିବା
ପରେ, ସବା ଶେଷରେ ମଧୁ ବିଆକୁ ପୁରଣ କରୁଛି । ମଧୁ କେବେ ଏତେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆରେ ନେଇ ନ
ଥିଲା । ବାପାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ମଧୁ ବିଆର ପୁରା ଭିତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗେହିଁ ପାରୁଛି । କିଛି ସମୟ ପରେ
ମଧୁ ବିଆରୁ ବିଆରସର ଝର ବାହାରି ବାଣ୍ଡ ସାରା ଓଦା କରି ବେଡ଼ ଉପରେ ବୋହି ପଡ଼ିଲା ।
ବାପା: ମୋର ବି ବାହାରିବା ବେଳ ହୋଇ ଗଲାଣି ।
ତାପରେ ବାପା ପିଚାରୁ ଧରି ମଧୁକୁ ଉଠେଇ ଦେବା ବେଳକୁ ମଧୁ ଜୋରରେ ତା
ଗାଣ୍ଡିକି ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଦାବି ଦେଲା । ବାପା
ବାଣ୍ଡରୁ ଦଲକାଏ ବୀର୍ଯ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ପିଚିକି ଗଲା । ବାପା ଜୋର କରି ମଧୁ ପିଚାକୁ ଟେକି
ଉଠେଇ ଦେବାରୁ ଆଉ ସବୁ ବୀର୍ଯ ତାଙ୍କ ପେଟ ଉପରେ ଢ଼ାଳି ହୋଇଗଲା । ମଧୁ ବାଣ୍ଡକୁ ଚାଟି ସଫା
କରିଦେଲା ଏବଂ ପେଟ ଉପରେ ବୋହିଥିବା ବୀର୍ଯକୁ ଚାଟି ଢ଼ୋକି ପକେଇଲା ।
ମଧୁ ସମୟ ଦେଖିଲା, ଭୋର ୬ ଟା ହୋଇଥିଲା । ମଧୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତିର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଲା
ଯେ ଏବେ ସମସ୍ତେ ଶୋଇଛନ୍ତି ।
ମଧୁ : ସରି ବାପା, ଏଥରକ କିଛି ଅଧିକ ହୋଇଗଲା । ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ହେଲାନି ।
ବାପା –
ବେବି, ଠିକ୍ ଅଛି । କିନ୍ତ ଆମକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା
ପାଇଁ ହେବ ।
ମଧୁ : ବାପା, ତୁମେ ମୋତେ ଦାୟୀ କରି ପାରିବନି । କାରଣ । ମୋ ଗୋଡ଼
ମଝିରେ ଏହି ବାଣ୍ଡ ବହୁତ ବଡ଼ ଥିଲା ବାପା ।
ମଧୁ ପୁଣି ଥରେ ବାଣ୍ଡକୁ ଚୁମା ଦେଇ ଚୁଚୁମି ପକେଇଲା ।
ବାପା –
କିନ୍ତୁ ବେବି, ମୋତେ ଡର ଲାଗୁଚି, ଯେଉଁ ପ୍ରଥମ ପିଚକାରୀ ଟା ତୋ ଭିତରକୁ ବାହାରି ଗଲା...ଯଦି କିଛି ଅସୁବିଧା ହୁଏ ।
ମଧୁ : ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରନି ବାପା, ଯଦି ଚାହୁଁଚ ଆଉ ଥରେ ଗେହିଁ ସବୁ ମା
ଭିତରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ।ମୁଁ ମ୍ୟାନେଜ କରି ନେବି ।
ବାପା –
ବେବି, ତୁ କେମିତି ମ୍ୟାନେଜ କରିବୁ?
ମଧୁ : ମୁଁ ମେଡ଼ିସିନ୍ ଷ୍ଟୋରକୁ ଯାଇ ଆଇ-ପିଲ୍ ଆଣି ଖାଇଦେବି । ତୁମେ
ଚିନ୍ତା କରନି ।
-ଶେଷ-
.tif)
