ପୁଅ ପୂରଣ କଲା ସ୍ବାମୀ ଅଭାବ

ଅନିତାର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବା ବେଳକୁ ସେ ବେଡ଼୍ ଉପରେ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଇଥିଲା । ଗତକାଲି ରାତିରେ ତାକୁ ଅମରେଶ ଲାଗ ଲାଗ ଦୁଇ ଥର ମସ୍ତ କରି ଗେହିଁବା ପରେ ସେ ଏତେ ହାଲିଆ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ଲୁଗାପଟା ନ ପିନ୍ଧି ସେମିତି ଶୋଇ ଯାଇଥିଲା । ଅନିତା ତା ଲଙ୍ଗଳା ଦେହରେ ଶାଢ଼ୀଟା ଗୁଡ଼େଇ ଦେଇ ଉଠିଗଲା । ଅମରେଶଙ୍କ ପାଇଁ ଗରମ କଫି କପ୍ ଧରି ବେଡ଼୍ ରୁମକୁ ଆସି ଅନିତା ଦେଖିଲା ସେ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ସେମିତି ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି । ଟି ପୟ ଉପରେ କଫି କପ୍ ରଖିଦେଇ ଅନିତା ଯାଇ ବେଡ଼ ପାଖରେ ଛିଡ଼ାହୋଇ ନଇଁ ପଡ଼ି ଅମରେଶଙ୍କ ଓଠରେ ଗୋଟିଏ ଚୁମା ଦେଲା । ଅମରେଶ ଆଖି ଖୋଲି ଅନିତାକୁ ଚାହିଁଲେ। ଦୁଇ ହାତରେ ଅନିତାକୁ ତାଙ୍କ ଛାତି ଉପରକୁ ଭିଡ଼ିନେଲେ । ଅନିତା ପାଟି କରି ଉଠଲା - ଆରେ...ଇଏ କ’ଣ ହେଉଚି । ଛାଡ଼ ମତେ ।

ଅମରେଶ ଅନିତାଙ୍କ ଗାଲରେ ଗୋଟାଏ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଆଙ୍କିଦେଇ ଦୁଇ ହାତରେ ଶାଢ଼ୀ ମିଶା ଅନିତାଙ୍କ ଦୁଧକୁ ମୁଠେଇ ଦଳି ପକେଇଲେ । ଅନିତା ଅମରେଶଙ୍କ ବାହୁ ବନନ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି କହିଲା - ଆଃ...କେଡ଼େ ଦୁଷ୍ଟ...ଛାଡ଼ । ଡ଼ୋରଟା ଖୋଲା ଅଛି ।

ଅମରେଶ ତଳପଟୁ ଅନିତାର ଶାଢ଼ୀ ଭିତରେ ହାତ ପୁରେଇ ବିଆରେ ହାତ ବୁଲାଉ ବୁଲାଉ କହିଲେ – ଥାଉ...କେହି ଆସିବେନି । ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଆଉ ଗୋଟେ ଥର ହେଇଯାଉ ।

ଅନିତା ଅମରେଶଙ୍କ ହାତକୁ ଧରି ପକେଇ କହିଲା – ଉହୁଁ...ଏବେ ନୁହଁ...ଖରାବେଳକୁ ପଛେ...। ପ୍ଲିଜ...

ଅମରେଶ କହିଲେ – ଖରାବେଳକୁ ଥରେ ନୁହେଁ...ଦିଥର...ରାଜିତ?

ଅନିତା କହିଲା – ହେଲା ବାବା, ଦିଥର କାହିଁକି ଯେତେଥର କହିବ ମୁଁ ମନା କରିବିନି । ଛାଡ଼ିଲ ମତେ ।

ଅମରେଶ କହିଲେ – ହଉ...ଟିକିଏ ରୁହ ।

ଅମରେଶ ଉଠି ପଡ଼ି ଅନିତାର ଶାଢ଼ୀ ଓ ସାୟାକୁ ଅଂଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟେକି ଦେଇ ବିଆରେ ଗୋଟାଏ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଇ ବିଆକୁ ଚୁଚୁମି ପକେଇଲେ । ଅନିତା ତା ଶାଢ଼ୀଟା ସଜାଡ଼ି ବେଡ଼ ତଳକୁ ଓହ୍ଲେଇ ପଡ଼ୁ ପଡ଼ୁ କହିଲା - ଯାଃ...ତମେ ଭାରି ଇଏ...

ଅନିତା ଟି ପୟ ଉପରୁ କଫି କପ୍ ଆଣି ଅମରେଶଙ୍କ ହାତକୁ ବଢ଼େଇ ଦେଉ ଦେଉ କହିଲା - ନିଅ...କଫିଟା ଥଣ୍ଡା ହେଇଯିବ । ଅମରେଶ ବେଡ଼୍ ବାଡ଼ାକୁ ଆଉଜି ବସି ବେଡ଼୍ ସିଟ୍ ଟାଏ ତାଙ୍କ ଲଙ୍ଗଳା ଦେହ ଉପରକୁ ଟାଣିନେଲେ । ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଥିବା ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡ ବେଡ଼ସିଟ୍ କୁ ତମ୍ବୁ ଭଳି ଟେକି ରଖିଲା । ଅନିତା ହାତରୁ କଫି କପ୍ ନେଉ ନେଉ ଅମରେଶ କହିଲେ - ଗରମ କଫି ଅପେକ୍ଷା ତମର ସେଠି ଦେଇଥିବା ଚୁମା ଦେହକୁ ବେଶୀ ଗରମ କରିଦେବ । ତମ୍ବୁଭଳି ବେଡ଼ସିଟକୁ ଟେକି ରଖିଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଛୁଇଁ ଦେଇ ଅମରେଶଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ମୁରୁକି ହସିଦେଇ ଅନିତା କହିଲା - ଯାଃ...ତମେ ଭାରି ଇଏ ହେଇଗଲଣି ।

ଋୁମ୍ ଭିତରୁ ବାହାରି ଯାଉ ଯାଉ ଅନିତା ଭାବୁଥିଲା : ଆଃ...ଆଜି ଦିନଟା ଗଲେ ପୁଣି ଯାଇ ଦିଇ ବର୍ଷ । ଅମରେଶଙ୍କ ପାଇଁ କେତେ ଭଲ ଲଗୁଥିଲା ଏହି ତିନି ସପ୍ତାହ । ତିନି ସପ୍ତାହ କେତେବେଳେ ତିନିଟା ଦିନ ପରି କଟିଗଲା ସେ ଜାଣି ପାରିଲାନି । ସାରା ରାତି ଅମରେଶ ଅନିତାକୁ ଶୁଆଇ ଦେଉ ନ ଥିଲେ କି ସୂତା ଟିଏ ବି ତା ଦେହରେ ରଖୁ ନ ଥିଲେ । ନିଜେ ବି ସେ ରାତି ସାରା ଡ୍ରେସ ପିନ୍ଧୁ ନ ଥିଲେ । ସାରା ରାତି ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଶୋଉ ଥିଲେ । କେତେ ନୂଆ ନୂଆ ପୋଜରେ ତାକୁ ଗେହୁଁଥିଲେ । କେତେ ବୀର୍ଯ ଯେ ସେ ତା ବିଆରେ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ । ଦୁଇ ବର୍ଷ ଯାକର ତାଙ୍କ ସବୁ ବୀର୍ଯ ସେ ଷ୍ଟକକରି ରଖୁଥିଲେ ନା କ’ଣ? ଅନିତା ବିଆରୁ ବି କମ୍ ବିଆରସ ବାହାରୁ ନ ଥିଲା । ସତରେ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲା, ତା ବିଆକୁ ଏତେ ରସ ଆସୁଚି କୋଉଠୁ? ଅମରେଶଙ୍କର ଥରେ ବୀର୍ଯ ବାହାରିଲା ବେଳକୁ ତା ବିଆରୁ ତିନିଥର ବିଆରସ ପରା ବାହାରୁଚି । ସତରେ ସ୍ତ୍ରୀ ବିଆରୁ ବିଆରସ ବାହାର କରିବାର କଳା ଅମରେଶଙ୍କୁ ଭଲ ଜଣା ।

ଛୁଟି ସରି ଯିବାରୁ ଅମରେଶ ଆଜି ଆମେରିକା ଫେରିଯିବେ । ପୁଣି ଆସୁ ଆସୁ ଦୁଇ ବର୍ଷ । ଏମିତି ଅମରେଶଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଏକୁଟିଆ ରହିବା ଅନିତାର ଅଭ୍ୟାସରେ ପଡ଼ିଗଲାଣି । ଏମିତି ତ ୨୦ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ଏବେ ତା ବୟସ ୪୦ ବର୍ଷ । ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଅନିତା ଅମରେଶଙ୍କୁ ବାହା ହୋଇଥିଲା । ୨୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ଝିଅ ହୋଇଥିଲା । ତା ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ପୁଅ ଅଜିତର ଜନ୍ମ । ଝିଅକୁ ୧୮ ବର୍ଷ ହେଲା ବେଳକୁ ତାକୁ ବାହା  କରି  ଦେଇଥିଲେ । ସେ ତା ଶାଶୁ ଘରେ ଅଛି । ଅମରେଶ ଆମେରିକା ଚାଲିଯିବା ପରେ ସେ ଏକୁଟିଆ ପୁଅ ଅଜିତ ସହିତ ରହୁଚି । ଅଜିତର ବୟସ ଏବେ ୧୮ ବର୍ଷ । ଅମରେଶ ଗଲା ପରେ ଅନିତା ପୁରା ନିରଶ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା । ତା ଶରୀରର ଭୋକ କେମିତି ମେଂଟେଇବ ସେ ଭାବି ପାରୁ ନ ଥିଲା । ଦିନ ଯେତେ ଗଡ଼ି ଚାଲୁଥିଲା ଅନିତାର ନିରାଶା ଓ କାମ ପ୍ରବଣତା ସେତେ ବଢ଼ୁଥିଲା ଏବଂ ତା ଦେହର ଭୋକ ସେତେ ପ୍ରବଳ ହେଉଥିଲା । ନିଜ ଦେହର ଭୋକ ମେଂଟେଇବା ପାଇଁ ସେ ନିଜେ ନିଜେ ଅନେକ ଉପାୟ ଏବଂ ସାଧନ କଲେବି କେଉଁଥିରେ ôତୃପ୍ତି ମିଳୁ ନ ଥିଲା କି ଅମରେଶ ଗେହିଁବା ଭଳି ଶାନ୍ତି ଲାଗୁ ନ ଥିଲା । ଅନିତା ରାତି ରାତି ବିଛଣାରେ ଛଟପଟ ହୋଇ ଅନିଦ୍ରାରେ ବିତେଇଲେ ବି ତା କାମଜ୍ବାଳା ଉପଶମ ହେଉ ନ ଥିଲା । ଅନିତା ଚିନ୍ତା କରିଥିଲା, ଆଉ କୋଉ ପୁରୁଷ ସହଯୋଗରେ...ବିଶେଷ କରି ସଂପର୍କୀୟ...ଯେମିତି ଶଶୁର, ଦିଅର କି ଆଉ କେହି...ତାଙ୍କୁ ପଟେଇ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତା ଦେହର ଭୋକ ଉପଶମ କରିବ  । କିନ୍ତୁ ନାଁ, ସେମିତି କିଛି ସୁଯୋଗ ତାକୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ । ଦିନେ ସକାଳୁ ଅନିତା ଅଜିତକୁ ଜଳଖିଆ ଖାଇବା ପାଇଁ ଦେବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ମନସ୍କ ହୋଇ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଗରମ କ୍ଷୀର ଗ୍ଲାସରୁ କ୍ଷୀର ଅଜିତର କୋଳରେ ଢ଼ାଳି ହୋଇଗଲା । ଅଜିତ ଜୋର ଚିତ୍କାର କରି ତା ରୁମକୁ ଦୌଡ଼ି ପଳେଇ ଗଲା ।

ଅନିତା ଅଜିତ ପଛେ ପଛେ ତା ରୁମକୁ ଗଲା । ଅନିତା ଅଜିତର ରୁମରେ ପହଂଚି ଦେଖିଲା ସେ ବେଡ଼ ଉପରେ ଚିତ୍ ହୋଇ ଶୋଇଛି । ତା ଅଂଟା ଠାରୁ ତଳ ଅଂଶଟା ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା । ସିଲିଂ ଫ୍ୟାନଟା ଜୋରରେ ଘୁରୁଚି । ଅନିତା ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ି କହିଲା – କ’ଣ ହେଲା ଅଜୁ ।

ବୋଉକୁ ଦେଖି ତା ଅଂଟା ତଳ ଅଂଶକୁ ଘୋଡ଼େଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ କରୁ ଅଜିତ କହିଲା – ଗରମ କ୍ଷୀର ପଡ଼ିଗଲା ତ । ସେଥିପାଇଁ ଶିଝିଯାଇ ପୋଡ଼ୁଚି । ଅନିତା କହିଲା ଆରେ...ଆରେ... ଘୋଡ଼ୋଉଛୁ କାହିଁକି? ପୋଡ଼ୁଛି ପରା । ପବନ ବାଜିଲେ ଭଲ ଲାଗିବ ।

ଅଜିତ ଲାଜ କରି କହିଲା - ନାଇଁ ବୋଉ ଥାଉ । ଅନିତା କହିଲା – କ’ଣ ଲାଜ ଲାଗୁଚି । ଆରେ, ତତେ ପରା ମୁଁ ଜନମ କରିଚି...ତୋର କ’ଣ ମୁଁ ଦେଖିନି ଯେ ତୁ ମତେ ଲୁଚୋଉଚୁ । କାଢ଼ିଲୁ ସେଇଟା ।

ଅନିତା ବେଡ଼୍ ସିଟ୍ ଟାଣି ନେଇଗଲା । ଅଜିତ ବାଣ୍ଡର କିଛି ଅଂଶ ଶିଝି ଯାଇଥିବା ଦେଖି ଅନିତା କହିଲା - ଆରେ...ଆରେ...ଏମିତି ହେଇ ଯାଇଛି । ରହ, ବର୍ଣ୍ଣଲ ଅଛି ମୁଁ ନେଇ ଆସେ ।

ଅନିତା ତା ରୁମକୁ ଯାଇ ବର୍ଣ୍ଣଲ ଅଏଂଟମେଂଟ ନେଇ ଆସିଲା । ଅଜିତର ବେଡ଼ ଉପରେ ବସି ପଡ଼ି ଟ୍ୟୁବରୁ ବର୍ଣ୍ଣଲ ବାହାର କରି ବାଆଁ ହାତରେ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ଶିଝି ଯାଇଥିବା ଜାଗାରେ ବର୍ଣ୍ଣଲ ବୋଳି ପକେଇଲା । ଅଜିତର ବାଣ୍ଡରେ ଅନିତାର ହାତ ବାଜିବା ମାତ୍ରେ ଉତେଜନାରେ ବାଣ୍ଡଟା ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଲା । ଅଜିତ ଭାରି ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା । ଲାଜରେ ତା ମୁହଁଟା ଲାଲ ହୋଇଗଲା । ଅନିତା ହାତରେ ଅଜିତର ୮” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ହଠାତ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିବା ଦେଖି ଅନିତାର ଦେହ ଶିତେଇ ଉଠିଲା । ସେ ଅଜିତର ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲା । ଅନିତା ତା ମୁହଁକୁ ଚାହିଁବା ଦେଖି ଅଜିତ କହିଲା – ସରି ବୋଉ ।

 ଅନିତା କିଛି ନ କହି ଟିକିଏ ହସି ଦେଲା । ସେ ଦିନ ରାତିରେ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଅନିତା ପୁଣି ଅଜିତ ରୁମକୁ ଯାଇ ତା ବାଣ୍ଡରେ ବର୍ଣ୍ଣଲ ଲଗାଇ ଦେଲା । ଅନିତାର ହାତ ବାଜିବା ମାତ୍ରେ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡ ପୁଣି ଚେଇଁ ଉଠି ତା ଅସଲ ରୂପ ଧାରଣ କଲା । ଅନିତାର ଦେହଟା କେମିତି ଶିତେଇ ଉଠିଲା । ତା ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିଟା ଶିର୍ ଶିର୍ ଲାଗିଲା । ସେ ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ତା ରୁମକୁ ପଳେଇ ଆସିଲା । ରୁମର ଡୋର ବନ୍ଦକରି ଲାଇଟ୍ ଲିଭେଇ ବେଡ଼୍ ଉପରେ ଗଡ଼ି ପଡ଼ିଲା ଅନିତା । ତା ଆଖି ଆଗରେ ଅଜିତର ସେଇ ଶକ୍ତ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡର ଛବି ନାଚି ଉଠିଲା । ଶାଢ଼ୀ ଆଉ ସାୟାକୁ ଅଂଟା ଉପରକୁ ଟେକିଦେଇ ସେ ତା ବିଆରେ ହାତ ମାରିଲା । ତା ବିଆଟା ଓଦା ଓଦା ଲାଗୁଥିଲା । ଆଃ...ଅଜିତର ବାଣ୍ଡଟା କେତେ ଲମ୍ବା ଆଉ ମୋଟା ହେଇଚି! ସେ ବାଣ୍ଡଟା ଯଦି ତା ବିଆରେ ପଶନ୍ତା... ଅନିତା ଭାବିଲା...ଅଜିତକୁ ଯଦି ସେ...ଚେଷ୍ଟା କଲେ ସହଜରେ ଟୋକାଟାକୁ ପଟେଇ ହେବ । ବାହାର ଲୋକ କେହି ଜାଣି ପାରିବେନି । ହଁ...ହଁ...ସେ ଚେଷ୍ଟା କରିବ...ତା ପୁଅକୁ ତା ସେକ୍ସ ପାଟନର କରିବ । ଅଜିତ ବାଣ୍ଡକୁ ଭାବି ବିଆରେ ଜୋର ଜୋର ଆଙ୍ଗୁଠି ମାରିଲା ଅନିତା । ୫ ମିନିଟ୍ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାରିବା ପରେ ତା ବିଆରୁ ଭସ୍ କରି ଦଲକାଏ ବିଆରସ ବାହାରି ଆସିଲା । ଲମ୍ବା ତକିଆଟାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ଶୋଇଗଲା ଅନିତା । ସକାଳୁ ଉଠି ଅନିତା ବାଥରୁମ ଯିବା ବେଳକୁ ଦେଖିଲା ଅଜିତ ଉଠିନାହିଁ । ଅଜିତ ରୁମର ଡୋର ଖୋଲି ଭିତରକୁ ପଶିଲା ଅନିତା । ଅଜିତ ବେଡ଼ରେ ଚିତ ହୋଇ ଶୋଇଥିଲା । ବେଡସିଟ୍ ଟା ଗୋଟିଏ କଡ଼କୁ ଖସି ପଡ଼ିଥିଲା । ଅଜିତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଇଥିଲା । ଅଜିତ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଆଖି ପଡ଼ିବାରୁ ଅନିତାର ଆଖି ଝଲସି ଉଠିଲା । ଜଙ୍ଘସନ୍ଧିଟା ଶିର୍ ଶିର୍ ହୋଇ ଉଠ଼ିଲା । ଅନିତା ଅଜିତର ବେଡ଼ ପାଖକୁ ଯାଇ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡକୁ ଚାହିଁଲା । ଡାହାଣ ହାତଟା ନେଇ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି ଆସ୍ତେ ଧରିଲା । ଅଜିତର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ସେ ଧୀରେ ଆଖି ଖୋଲି ଚାହିଁଲା । ଦେଖିଲା ତା ବୋଉ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରିଛି । ଆଖି ନ ଖୋଲି ସେ ଶୋଇବାର ଛଳନା କଲା ।

ଅନିତା ନଇଁ ପଡ଼ି ବାଣ୍ଡରେ ଗୋଟାଏ ଚୁମା ଦେଇ ଘରୁ ବାହାରି ଚାଲିଗଲା । ସେ ଦିନ ରାତିରେ ଶୋଇବାକୁ ଯିବା ବେଳକୁ ଅନିତା ଅଜିତ ରୁମକୁ ଯାଇ କହିଲା - ଅଜୁ, ଚାଲେ ମୋ ରୁମରେ ଶୋଇବୁ ।

ବୋଉର ଆଜ୍ଞାଧୀନ ପୁଅ ଅଜିତ ଅନିତାର ବେଡ଼ରୁମକୁ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଗଲା । ଅନିତା ଦେହରୁ ଶାଢ଼ୀଟା ଖୋଲି ପକେଇ ଖାଲି ସାୟା ଓ ବ୍ଲାଉଜ ପିନ୍ଧି ଶୋଇଲା । ଅଜିତ ଟ୍ରାଉଜର ପିନ୍ଧିଥିଲା । ଅନିତା କହିଲା – ବେଟା, ଟ୍ରାଉଜରଟା ଖୋଲି ପକାଉନୁ ।

ଅଜିତ ଲାଜେଇ ଯାଇ କହିଲା - ନାଇଁ ବୋଉ, ଥାଉ । ଅନିତା କହିଲା - ପବନବାଜିଲେ ଶୀଘ୍ର ଭଲ ହେଇଯିବ । ଟ୍ରାଉଜର ଭିତରେ କ’ଣ ପବନ ବାଜି ପାରିବ ।

ଅଜିତ କହିଲା - ନାଇଁ ବୋଉ । ମୋର ଭଲ ହେଇ ଗଲାଣି । ଅନିତା କହିଲା - ଆଉ ଦିନେ ଦୁଇ ଦିନ ଖୋଲା ରଖ । ତାପରେ ପଛେ ପିନ୍ଧିବୁ ।

ଅନିତା ଅଜିତର ଟ୍ରାଉଜର ବୋତାମ ଖୋଲିଦେଲା । ଅଜିତ ବେଡ଼ ସିଟଟାଏ ଟାଣି ଆଣି ଦେହରେ ଘୋଡ଼େଇ ହୋଇ ଶୋଇଲା । ଅଜିତ ଶୋଇ ପଡ଼ିବା ପରେ ଅନିତା ବେଡ଼ସିଟ ତଳକୁ ପଶିଗଲା । ଅନିତା ଜାଣିଥିଲା ଆଜି ରାତିରେ ତା ପୁଅ ଅଜିତର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବ ନାହିଁ । କାରଣ ଆଜି ସେ ଅଜିତର କ୍ଷୀର ସହିତ ସ୍ଲିପିଙ୍ଗ ପିଲ୍ ମିଶେଇ ଦେଇଛି । ଅନିତା ଅଜିତ ଉପରୁ ବେଡ଼ସିଟ୍ ଟାକୁ କାଢ଼ି ଦେଇ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡକୁ ଚାହିଁଲା । ଅଜିତର ବାଣ୍ଡ ଭଲ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । ସେ ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଧରି ତା ଦେହରେ ଗୋଟାଏ ଚୁମା ଦେଲା । ତାପରେ ଦେହରୁ ସାୟା ଓ ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲି ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ପଡ଼ିଲା । ସେ ବ୍ରା କି ପାଂଟି ପିନ୍ଧି ନ ଥିଲା । ଅଜିତ ପାଖରେ ଶୋଇ ପଡ଼ି ଅଜିତକୁ ତା ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି କଡ଼େଇ ଶୁଆଇ ଦେଲା  । ତାପରେ ଅଜିତକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ତା ଗାଲ ଓ ଓଠରେ ଚୁମା ଦେଲା । ତା ପାଟି ଭିତରେ ଜିଭକୁ ପୁରେଇଲା ଏବଂ ଅଜିତର ଜିଭକୁ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଚୁଚୁମିଲା । ତାପରେ ଅଜିତର ଦୁଇ ହାତକୁ ନେଇ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ରଖି ଚିପିଲା । ନିଦରେ ଅଜିତ ଅନିତାର ଦୁଧକୁ ମୁଠେଇ ଚିପିଲା । ତାପରେ ସେ ତା ଦୁଧଟା ନେଇ ଅଜିତର ପାଟିରେ ଦେଲା । ନିଦରେ ଅଜିତ ଅନିତାର ଦୁଧକୁ ଚୁଚୁମିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଅନିତା ଗରମ ହୋଇ ଉଠିଲା । ତା ସାରା ଦେହ ଉତେଜନାରେ ଭରିଗଲା । ତାପରେ ସେ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡକୁ ନେଇ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଚୁଚୁମିଲା । ଅଜିତର ୮” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ଶକ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଗଲା । ଅନିତା ଅଜିତର ଉପରକୁ ଉଠିଯାଇ ତା ଅଂଟାର ଦୁଇ ପାଖକୁ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ ଦେଇ ଅଜିତ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ବସିଲା । ଅଜିତର ଶକ୍ତ ୮” ଲମ୍ବା ମୋଟା ବାଣ୍ଡଟା ଅନିତାର ବିଆ ଭିତରେ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଭିତରକୁ ଗଳିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଅନିତା ବହୁତ ଟାଇଟ୍ ଫିଲ୍ କରୁଥିଲା ଓ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଉଠ୍ ପଡ଼୍ ହେଲା । କ୍ରମେ ବାଣ୍ଡଟା ଅନିତାର ବିଆ ଭିତରେ ଯିବା ଆସିବା କରି ଫ୍ରି ହୋଇଗଲା । ଅନିତା ବି ତା ସ୍ପୀଡ଼ ବଢ଼େଇ ଦେଲା । ତା ପାଟିରୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଉଃ...ଆଃ...ଓଃ...ଉମଃ ଶିତ୍କାର ବାହାରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଦଶ ମିନିଟ୍ ଜୋର ଗେହିଁବା ପରେ ଅଜିତ ବାଣ୍ଡରୁ ପିଚକାରୀ ମାରିବା ଭଳି ଗରମ ବୀର୍ଯ ତା ବିଆ ଭିତରେ ପିଚିକି ଯିବା ଅନିତା ଅନୁଭବ କଲା । ସେ ଧଇଁ ସଇଁ ହୋଇ ତା ବିଆକୁ ଜୋରରେ ଅଜିତ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଦାବି ଦେଇ ତା ଛାତି ଉପରେ ଶୋଇଗଲା । କେତେବେଳେ ତା ଆଖିକ ୁ ନଦି ଆସିଗଲା ସେ ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ । ତା ପରଦିନ ସକାଳୁ ଅନିତାର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବା ବେଳକୁ ଅଜିତ ଓ ସେ ପରସ୍ପରକୁ ମୁହଁକରି କଡ଼ ମାଡ଼ି ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ କୁଣ୍ଢାକୁଣ୍ଢି ହୋଇ ଶୋଇଥିଲେ । ତା ଡାହାଣ ଗୋଡ଼ଟା ଅଜିତର ଅଂଟା ଉପରେ ଥିଲା । ଅଜିତର ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆ ଭିତରେ ପଶିଥିଲା ଏବଂ ଅଜିତ ବହୁତ ଧୀରେ ଧୀରେ ତା ବାଣ୍ଡକୁ ଭିତର ବାହାର କରଥୁ ିଲା । ଅନିତା ନଦି ରେ ଶୋଇବାର ବାହାନା କରି ଶୋଇ ରହିଲା । ଅଜିତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗେହିଁବାର ସ୍ପୀଡ଼ ବଢ଼େଇବା ବେଳକୁ ଅନିତା ଡ଼ାହାଣ ହାତଟାକୁ ନେଇ ଅଜିତ ପିଠିରେ ରଖି ତାକୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଭିଡ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । ତା ବୋଉର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲାଣି ବୋଲି ଜାଣି ଅଜିତ ଗେହିଁବା ବନ୍ଦକରି ବିଆ ଭିତରୁ ତା ବାଣ୍ଡକୁ କାଢ଼ି ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା ବେଳକୁ ଅନିତା ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ତା କାନ ପାଖରେ କହିଲା – ଉହୁଁ , ଏମିତି ଅଧାରୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ତୋ ବୋଉକୁ କ’ଣ ଭଲ ଲାଗିବ । 

ଅନିତା ଚିତ୍ ହୋଇ ଶୋଇ ଅଜିତକୁ ତା ଉପରକୁ ଟେକି ନେଲା । ଅଜିତ ଦୁଇ ହାତରେ ତା ବୋଉର ଦୁଧକୁ ଦଳି ଜୋର ଜୋର ଗେହିଁବା ପାଇଁ ଲାଗିଲା । ପନ୍ଦର ମିନିଟ୍ ଜୋର ଗେହିଁବା ପରେ ଏକା ସମୟରେ ଅନିତା ବିଆରୁ ବିଆରସ ଏବଂ ଅଜିତ୍ ବାଣ୍ଡରୁ ବୀର୍ଯ ବାହାରିଲା । ଦୁହେଁ କିଛି ସମୟ କୁଣ୍ଢା କୁଣ୍ଢି ହୋଇ ଶୋଇ ରହିଲେ । ଅନିତା ଦୁଇ ହାତରେ ଅଜିତ ମୁଣ୍ଡକୁ ଧରି ତା ଓଠରେ ଗୋଟିଏ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଇ କହିଲା – ଉଠ୍ ଯିବା, ଡ଼େରି ହେଲାଣି । ଅଜିତ ବୋଉର ଦୁଧରେ ମୁହଁକୁ ଘଷି ବେଡ଼ ଉପରକୁ ଗଡ଼ି ଶୋଇଲା । ଅନିତା ତା ସାୟାରେ ଅଜିତର ବାଣ୍ଡ ଓ ତା ବିଆ ଓ ଜଙ୍ଘସନ୍ଧି ପୋଛି ପକେଇ ଅଜିତର ଟ୍ରାଉଜରଟା ତା ହାତରେ ଧରେଇ ଦେଇ ଶାଢ଼ୀଟା ଦେହରେ ଗୁଡ଼େଇ ପକେଇ ଘରୁ ବାହାରି ଗଲା ।

ତାପର ଠାରୁ ଅନିତାକୁ ସ୍ୱାମୀ ଅମରେଶର ଅଭାବ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ହେଲା ନାହିଁ । ସ୍ବାମୀ ଅମରେଶର ଅଭାବ ପୁଅ ଅଜିତ ପୂରଣ କରିଦେଲା । ବାହାରକୁ ଦୁହେଁ ମାଆ ପୁଅ ହେଲେ ବି ଘର ଭିତରେ ଦୁହଁ ସ୍ବାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଭଳି ଚଳୁଥିଲେ।

-ଶେଷ-