ଆମ ଘରେ ଗୋଟାଏ କାମବାଲୀ ମାଇକିନିଆ କାମ କରୁଥିଲା ତା ସ୍ୱାମୀ ଦିନ ମଜୁରୀଆ| ମାଇକିନିଆ ସେତେ ସୁନ୍ଦରୀ ନହେଲେ ବି ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚଳନୀୟ ହେଲେ ଭାରି ଛଇ ଛଟକି ତା ଛଇ ଛଟକ ଦେଖି ତା ପ୍ରତି ମୋ ମନ ଢଳିଲା ଓ ତାକୁ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ମୋର ଭାରି ଇଚ୍ଛା ହେଲା ବୋଉ ନଥିବା ବେଳେ ତାକୁ ପଟା ପଟି କରି ନେଇଥିଲି ପ୍ରଥମେ ନାହିଁ ନାହିଁ ହେଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାକୁ ପଇସା ପତ୍ର ଦେଇ ରାଜି କରେଇଲି ବୋଉ ଘରେ ନଥିଲା ବେଳେ ସପ୍ତାହକୁ ତାକୁ ତିନି ଚାରି ଥର ଗେହୁଁଥିଲି ଦିନେ ବୋଉ ନଥିଲା ବେଳେ ତାକୁ ଅଟକେଇ ମୋ ରୁମ୍ ରେ ନେଇ ଗେହିଁବା ବେଳେ ବୋଉ ଆସି ପହଁଚି ଯାଇ ଆମ ଦିଜଣକୁ ହାତେ ହାତେ ଧରିଲା ତାକୁ ଗାଳି ଗୁଲଜ କରି ତାପର ଦିନ ଠାରୁ କାମରୁ ନିକାଲି ଦେଲା
ସେବେ ଠାରୁ ବୋଉ ଆଗକୁ ଯିବାପାଇଁ ମୋର ସାହସ ହେଉ ନଥିଲା ବେଳେ ବେଳେ ଦରକାର ହେଲେ ବୋଉ ସାଙ୍ଗରେ ପଦେ ଅଧେ ଯାହା କଥା ହେଉଥିଲି ବୋଉ ବି ମୁହଁଟାକୁ ସବୁବେଳେ ଏଡେ ବଡ କରି ରଖିଥିଲା ବୋଉ ଭାରି ରାଗି ଟିକିଏ ଟିକିଏ କଥାରେ ଘର କମ୍ପେଇ ଦିଏ ନାରାୟଣ ପୁର ମହାପାତ୍ର ଘରର ଝିଅ ସିଏ ଜମିଦାରିଆ ଘର, ସବୁ ବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରି ଶିଖିଚି ସବୁବେଳେ ତା ମୁହଁରେ ବାପ ଘରର ଖାନଦାନୀ କଥା ୪୮ ବର୍ଷର ଦରବୁଢ଼ୀଟେ ହେଲାଣି ହେଲେ ତା ମୁହଁରୁ ଗର୍ବ ମନୋଭାବ ଯାଇନି
ସେ ଘଟଣା ଘଟିବାର ଦି ମାସ ପରର କଥା ସବୁଦିନ ଭଳି ରାତିରେ ମୁଁ ଉପର ଘରେ ମୋ ରୁମରେ ଶୋଇ ଥିଲି ମୁଁ ଲାଇଟ ଲିଭେଇ ଶୁଏ, ନହେଲେ ମୋତେ ନିଦ ହୁଏନି ରାତି ସେତେବେଳକୁ ୧୨ଟା ଉପରେ ହେବ ହଠାତ୍ ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା କିଏ ଯେମିତି ମୋ ବେଡ ଉପରେ ବସି ମୋ ଟ୍ରାଉଜର ଭିତରେ ହାତ ପୁରୋଉ ଥିଲା ନିଦ ବାଉଳାରେ ପ୍ରଥମେ ମୁଁ କିଛି ଚିନ୍ତା କରି ପାରିଲି ନାହିଁ ସେ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ମୁଠେଇ କରି ସାଉଁଳେଇ ଆଣୁଥିଲା ତା ହାତର ଚୁଡି ରୁଣୁଝୁଣୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଭୁଥିଲା ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଯେମିତି କ’ଣ ହେଇଗଲା ମୋ ବେଡ୍କୁ ଆସି କିଏ ଏମିତି କରୁଚି ଡାହାଣୀ କି ପିଶାଚୀ ନୁହେଁ ତ?...ଭୟରେ ମୋ ଦେହରୁ ଝାଳ ବହିଗଲା ତଥାପି ସାହସ କରି ଉଠିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି ହେଲେ ପାରିଲିନି ମୋ ସାରା ଦେହ ଯେମିତି ଅବଶ ହେଇ ଯାଉଥିଲା ହଠାତ୍ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କରି ମୁଁ କମ୍ପି ଉଠିଲି ହେ ଭଗବାନ! ଘରେ ତ ଆମେ ତିନିଜଣ ଅଛୁ ବାପା ଓ ବୋଉ ତଳ ଘରେ | ମୁଁ ଏଠି ଉପର ଘରେ ଏକା ଇଏ ମୋ ବୋଉ ନୁହେଁ ତ?
କେମିତି ଗୋଟାଏ ସାହସ କରି ମୁଁ ଉଠିପଡି ଅନ୍ଧାରରେ ସେଇ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକର ହାତକୁ ଧରି ପକେଇଲି ହଠାତ୍ ବୋଉର ଚାପା କଣ୍ଠ ଶୁଣାଗଲା ବୋଉ କହୁଥିଲା - ପାଟି କରନା, ମୁଁ ତୋ ବୋଉ
ମୁଁ ଶୁଣି ମୋ ମୁଣ୍ଡ ହଠାତ୍ କାମ କଲାନାହିଁ ବୋଉ ସେତେବେଳକୁ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ସାଉଁଳି ସାଉଁଳି ଶକ୍ତ କରି ସାରିଲାଣି ମୁଁ ଏଥର ସବୁ କଥା ଅନୁମାନ କରିନେଲି ମୋତେ ସେ କାମବାଲୀ ସାଙ୍ଗରେ ନଟର ପଟର ହେବା ଦେଖିବା ଦିନ ଠାରୁ ବୋଉ ତା ହେଲେ ଗରମ ହେଇ ଯାଇଚି ବାପା ବୋଧେ ବୋଉକୁ ଆଉ ଠିକ ଭାବରେ ଗେହିଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି ତେଣୁ ବୋଉର ମନ ମୋ ପାଖରେ ଲାଗିଚି ଦିଇ ମାସ ପରେ ଆଉ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି କରି ରଖି ପାରିନି ମୋ ବୋଉ ତାହେଲେ ଖୁବ୍ ସେକ୍ସି ଅଛି ମୁଁ ବି ମସ୍ତ ହେଇଗଲି ଆଉ ବୋଉକୁ ଭିଡି ଧରିଲି ଯାହା ହେବା କଥା ହେଇଯାଉ ମୋତେ ଆଉ ଲାଜ କି ସଙ୍କୋଚ ଲାଗିଲା ନାହିଁ ବୋଉର ତ ମନ ଅଛି ମୁଁ ତ ଗଜା ଟୋକା ମୋର ସବୁ ବେଳେ ଗେହିଁବାକୁ ମନ ହଉଚି ଯଦି ମିଳୁଚି ତାହେଲେ ବୋଉର ପାକଳ ବିଆ ଚାଖିଲେ କ୍ଷତି କ’ଣ? ମୋର ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ବୋଉ ଖୁସି ହୋଇଗଲା ବୋଉ ଖାଲି ଗୋଟାଏ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଆସିଥିଲା ସାୟା କି ବ୍ଲାଉଜ କିଛି ପିନ୍ଧି ନଥିଲା ବୋଉକୁ ମାଡ଼ିବସି ତା ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ଦିଇ ହାତରେ ଧରି ସାଉଁନେଇ ଚିପିଲି ଦୁଧ ଦିଇଟା ଯାକ ବେଶ୍ ବଡ଼ ବଡ଼ ଖାଲି ଥଲ୍ ଥଲ୍ ହେଉଥାଏ ବୋଉ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ବାସ ନେଲା ମୋତେ କୁଣ୍ଢେଇ ପକେଇ କହିଲା - ହୁଁ ... ଶୀଘ୍ର...
ବୋଉ ନିଜେ ନିଜେ ତା ଶାଢ଼ୀକି ଉପରକୁ ଟେକି ଦେଲା ମୁଁ ତା ବିଆରେ ହାତ ମାରିଦେଲି ତା ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧି ସାରା ପ୍ରଚୁର ବାଳ ବାଳ ମିଶା ବୋଉର ବିଆକୁ ସାଉଁଳିଲି ଅନ୍ଧାରରେ ତା ବିଆ ବାଳକୁ ଆଡେ଼ଇ ବିଆ ଭିତରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ପୁରେଇବାରୁ ବୋଉ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ କହିଲା - ହଇରେ... ଆଙ୍ଗୁଳି ପରେ ମାରିବୁ, ଆଗେ ତୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରା
ମୁଁ ଜାଣିଲି ବାପା ଅଛନ୍ତି ଆଉ ତଳ ଘରେ ଶୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ବୋଉ ତର ତର ହେଉଛି ମୁଁ ବି ଡେରି କଲିନି ବୋଉକୁ ମାଡ଼ି ବସି ମୋର ମସ୍ତବଡ଼ ମୋଟା ୯ ଇଂଚିଆ ଲମ୍ବା ଅସଂଭାଳିଆ ବାଣ୍ଡକୁ ନେଇ ତଳେଇ କରି ତା ବିଆ ମୁହଁରେ ମାଡ଼ିଦେଲି ଭିଡ଼ିହେଇ ଏକା ଥରକରେ ପୁରା ବାଣ୍ଡଟା ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଉର ବିଆ ଭିତରେ ଗଳିଗଲା କଷ୍ଟରେ ବୋଉ ଟିକିଏ କୁଂଥେଇ ଉଠିଲା ମୋ ବାଣ୍ଡଟା ବି ସେମିତି ମସ୍ତ ହେଇଥିଲା କାମବାଲୀ ମାଇକିନିଆକୁ ଗେହିଁବା ଦିନ ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖିବା ବେଳଠୁଁ ମୋ ଠାରେ ତା ମନ ଲାଖିଚି ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଂଢ଼େଇ ଧରି ମୋ ପିଚାକୁ ଟେକି ଟେକି ଠେସା ମାରି ମାରି ଗେହିଁବା ଆରଂଭ କଲି ବୋଉ ବିଆ ସେତବେଳକୁ ନାଳେଇ ଗଲାଣି ଚପ୍ ଚପ୍ ... ପଟ୍ ପଟ୍ ଶବ୍ଦ କରି ମୋ ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆ ଭିତର ରାସ୍ତାରେ ଖସଡ଼ୁ ଥାଏ ୪୮ ବର୍ଷର ଦରବୁଢ଼ୀ ବିଆ ହେଲେ ବି ବୋଉ ବିଆ ଖଣ୍ଡକ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଭାରି ଗରମ ଆଉ ମସ୍ତ ଲାଗୁଥିଲା ଅସଂଭାଳ ହେଇ ୧୦ମିନିଟ୍ କାଳ ବୋଉକୁ ଦଳି ଭିଡ଼ି ଗଜା ଷଣ୍ଢ ପାଗିଲା ଗାଈକି ଗେହିଁବା ପରି ଗେହିଁଲି ବୋଉ ଖାଲି ତଳ ପଟେ ଭଡ଼ି ମୋଡ଼ି ହୋଇ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ବାସ ଛାଡ଼ୁଥିଲା ତା ବିଆରୁ ରସ ନିଗିଡ଼ି ମୋ ବାଣ୍ଡ ପେଳ ଆଉ ଜଂଘ ଓଦା ଆଉ ନାଳୁଆ ନାଳୁଆ ଲାଗିଲା ମୁଁ ଆଉ ବେଶୀ ସମୟ ସଂଭାଳି ପାରିଲିନି ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆର ଅତି ଭିତରକୁ ଦାବି ଦେଲି ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପୁଳାଏ ଗରମ ବୀର୍ଯ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ପିଚିକି ଗଲା ଓଃ...କି ଶାନ୍ତି...କି ଆନନ୍ଦ... ବୋଉର ଦୁଧରୁ ପୁଳାଏ କାମୁଡ଼ି ଚୁଚୁମି ପକେଇଲି ତାପରେ ବୋଉ ଉପରୁ ଉଠି ଆସିଲି
ବୋଉ ତା ଶାଢ଼ୀ ସଜାଡ଼ି ଉଁ କି ଚୁଁ କିଛି ନକହି ଚୁପ୍ଚାପ୍ ଯେମିତି ଅଂଧାରରେ ଆସିଥିଲା ସେମିତି ଅଂଧାରରେ ମୋ ରୁମ୍ରୁ ପଳେଇ ଗଲା ବୋଉ ଗଲା ପରେ ମୁଁ ସେମିତି ଅଂଧାରରେ କିଛି ସମୟ ବେଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼ି ରହିଲି ଆରେ ଶଳା, ତା ମାନେ ମୋ ବୋଉ ମସ୍ତ ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ ଅଛି ତା ବିଆ ଏବେ ବି ଗଲୁ ହଉଛି ବୋଉ ବିଆରେ ଏବେ ବି ଖୁବ୍ ପାଣି ମୁଁ ମନେ ମନେ ଖୁସି ହେଲି ଉଠି ଲାଇଟ୍ ଜଳେଇଲି ବାଥରୁମକୁ ଯାଇ ମୋ ନାଳୁଆ ବାଣ୍ଡକୁ ଧୋଇଲି ତାପରେ ଆସି ଶୋଇ ପଡିଲି ପର ଦିନ ସକାଳେ ମୋତେ ଟିକିଏ ଟିକିଏ ସଂକୋଚ ଲାଗୁଥିଲା ବାପା ଡାଇନିଂରେ ବସି ପେପର ପଢ଼ୁଥାନ୍ତି ବୋଉ ଘର ଭିତରେ ଏପାଖ ସେପାଖ ହେଉଥାଏ ତା ମୁହଁକୁ କଣେଇ ଚାହିଁଲି ସେ ଆଗ ଭଳି ସେମିତି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଆଉ ଗଂଭୀର ମୋ ଆଡ଼କୁ ଜମା ଚାହୁଁ ନଥାଏ ମୋ ପାଇଁ ଆଣି ଚା ଜଳଖିଆ ଥୋଇଦେଇ ଗଲା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ବିକାର, ଯେମିତି କିଛି ହେଇନି ମୁଁ ନ ଜାଣିବା ପରି ତା ଦୁଧ ଆଉ ଗାଣ୍ଡିକୁ ନଜର ପକେଇଲିବୋଉ ଏବେ ବି ମସ୍ତ ଲାଗୁଚିସେଦିନ ରାତିରେ ଗଲା ରାତି ପରି କାଳେ ବୋଉ ଆସିବ ଭାବି ଖୁବ୍ ଡେରି ଯାଏ ବୋଉକୁ ଅପେକ୍ଷା କଲି ହେଲେ ସେ ଆସିଲାନି ତା ପରଦିନ ରାତିରେ ବି ସେଇଆ ମୁଁ ଖାଲିଟାରେ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ଶୋଇଲି ଖୁବ୍ ରାଗ ହେଲା ହେଲେ ଉପାୟ ନଥିଲା ବୋଉ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିବା ପାଇଁ ବି ଭରସା ପାଇଲାନି
ତୃତୀୟ ଦିନ ରାତିରେ ଆଉ ଅପେକ୍ଷା ନକରି ଶୋଇ ପଡ଼ିଲି ରାତି ୧୧ଟା ବେଳକୁ ଅଂଧାରରେ ଚୁଡ଼ି ରୁଣୁ ଝୁଣୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଝାପ୍ସା ଆଲୁଅରେ ଲକ୍ଷ୍ୟକଲି ବୋଉ ଭିତର ପଟୁ ଡ଼ୋରର ଶିକୁଳୀ ଲଗେଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁଚି ଉଁ...ଚୁଁ... କିଛି ନାହିଁ ବୋଉକୁ କୁଂଢ଼େଇ ପକେଇ ତା ଗାଲ ଆଉ ଓଠରେ ଚୁମା ଛାଇ ଦେଲି ସିଏ ଖାଲି ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ମୋତେ ଚୁମୁଟି ପକେଇଲା ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲି ସେ ସାୟା ବ୍ଲାଉଜ ସବୁ ଖୋଲି ପକେଇ ଗିହଣ ଖାଇବା ପାଇଁ ରେଡ଼ି ହେଇ ଆସିଚି ତା ବିଆରେ ଭଲକରି ଆଂଗୁଳି ମାରିଲି ଡେରି ନକରି ତାକୁ ମାଡ଼ି ବସି ଗେହିଁବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରଂଭ କରିଦେଲି ମୋ ମସ୍ତ ବାଣ୍ଡର ମାଡ଼ ଖାଇ ଖୁସିରେ ବୋଉ ତଳ ପଟୁ ଖାଲି ଭିଡ଼ି ମୋଡ଼ି ହେଉଥିଲା ଅଧ ଘଣ୍ଟାଏ କାଳ ଗେହିଁ ତା ଦେହରୁ ଝାଳ ବାହାର କରିଦେଲି ଏହା ଭିତରେ ତା ବିଆ ଭିତରୁ କେତେଥର ଗରମ ପାଣି ବୋହି ସାରିଲାଣି ବୋଉ ମତେ ଚୁମୁଟି ପକେଇ ସେତିକି ଗେହିଁବାକୁ ଠାରୁ ଥାଏ ହେଲେ ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୀର୍ଯ ବାହାରୁ ନଥାଏ ଆହୁରି ଗେହିଁବାକୁ ମୋ ମନ ଚାହୁଁଥାଏ ଶେଷରେ ବୋଉ ମୋ ପିଚାକୁ ସାଉଁଳେଇ ଚାପା କଂଠରେ କହିଲା - ସେତିକି ଥାଉ, ସକାଳ ଯାଏ ଗେହିଁବୁ ନା କ’ଣ? ବୋଉ ମୁହଁରୁ ଏମିତି ଅଭଦ୍ର ଭାଷା ଶୁଣି ମୁଁ ଅସଂଭାଳ ହୋଇଗଲି ଆଉ ରହି ହେଲାନି ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ବୀର୍ଯ ପିଚ ପିଚ୍ ହେଇ ବାହାରି ଆସିଲା ଖୁସିରେ ବୋଉକୁ ଜୋରରେ କୁଂଢ଼େଇଲି ବୋଉ ମତେ ଠେଲି ଦେଇ ଉଠି ପଡିଲା ତା ଶାଢ଼ୀରେ ତା ବିଆ ଓ ଜଂଘ ଓ ସଂଧିକୁ ପୋଛି ପକେଇ ଆସ୍ତେକରି ଡୋର ଖୋଲି ପଳେଇଗଲା
ପରଦିନ ବୋଉ ସହିତ ଟିକିଏ କଥା ହେବାକୁ ତା ପଛେ ପଛେ ଲାଗିଲି ହେଲେ ସିଏ ଧରା ଛୁଆଁ ଦେବା ଭଳି ମାଇକିନିଆ ନୁହେଁ କିଛି ନହେବା ଭଳି ସେ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ କଥା ହେଉଥିଲା ତା ସହିତ କଥା ହେବାକୁ ମୋତେ ଡର ମାଡ଼ିଲା ରାଗ ବି ହେଲା ଶାଳୀ ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ ନିଜ ଇଛାରେ ଆସୁଚି ଆଉ ମୋ ପାଖରୁ ଗିହଣ ଖାଇ ସାରି ନିଜ ଇଛାରେ ପଳେଇ ଯାଉଛି ହେଲେ କଥା ଟିକେ ହବାକୁ କି ଖୁସି ଟିକିଏ ହବାକୁ ଦଉନି ମୁଁ କ’ଣ କରିବି ମୋତେ କିଛି ବୁଦ୍ଧି ଦିଶିଲା ନାହିଁ
ଆଉ ଦିନେ ବାପା ଘରେ ନଥିଲେ ଜମିବାଡ଼ି କଥା ବୁଝିବା ପାଇଁ ଗାଆଁକୁ ଯାଇଥିଲେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲି ବୋଉ ଭାରି ଖୁସି ଖୁସି ଲାଗୁଚି ଭଲ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଭାରି ସଜେଇ ହେଇଛି ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମତେ ଡାକି ଗାଡ଼ି ବାହାର କରିବା ପାଇଁ କହିଲା ମାର୍କେଟ ଯିବାର ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ତା’ର ମୁଁ ରାଗି କରି ମନା କଲି କହିଲି - ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଟିକିଏ ଭଲ କରି କଥା ତ ହଉନୁ , ମୁଁ ତୋ କଥା କିଛି ଶୁଣିବି ନାହିଁ ବୋଉ ଫେଁ କିନା ହସି ଦେଲା କହିଲା - ମୁଁ ତୋତେ ଏତେ କଥା ବୁଝେଇ ପାରିବି ନାହିଁ ତୋ ବାପା ଥିଲା ବେଳେ ତୁ ଜମା ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବୁନି ଆଜି ତୋ ବାପା ନାହାଁନ୍ତି ବୋଲିତ ତୋତେ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ମାର୍କେଟ ବାହାରିଚି ମୁଁ ବୁଝିପାରି ହସିଦେଲି ବୋଉ ମୋର ମହା ଚାଲାକ ମାଇକିନିଆ ଦୁହେଁ ଯାଇ ମାର୍କେଟ ଆଡୁ ବୁଲି ଆସିଲୁ ଆଡ଼ୁ ସାଡ଼ୁ ଜିନିଷ କିଣା କିଣି କଲୁ ରାତିର ଖିଆ ପିଆ ପରେ ବୋଉ ମୋତେ ତାଗିଦ କରିଦେଲା କହିଲା - ଆଜି ତୁ ମୋ ପାଖରେ ଶୋଇବୁ ତୋ ବାପା ନାହାଁନ୍ତି ଏକୁଟିଆ ଶୋଇବାକୁ ମୋତେ ଡର ମାଡ଼ିବ ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲି ମୋ ପାଖରୁ ଗିହଣ ଖାଇବା ପାଇଁ ତା’ର ଭାରି ମନ ରାତିରେ ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ମୁଁ ଯାଇ ବାପା ବୋଉଙ୍କ ବେଡ୍ ରେ ଶୋଇ ବୋଉକୁ ଅପେକ୍ଷା କଲି ଟିକିଏ ପରେ ବୋଉ ଆସିଲା ଲାଇଟ୍ ନ ଲିଭେଇ ଆସି ବେଡରେ ବସି ମୋତେ ଅନେଇ ତା ଦେହରୁ ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲିଲା ଦୁଷ୍ଟାମୀ ହସ ହସି କହିଲା - ରାଜୁ , ତୁ ପୁରା ଗେହିଁବାରେ ଏକ୍ସପର୍ଟ ହେଇ ଗଲୁଣି ତୋ ବାଣ୍ଡ ବି ବଢ଼ିଆ ହେଇଚି
ମୁଁ ଜାଣିଲି ମୋ ବୋଉ ପୁରା ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ ଅଛି କହିଲି - ବୋଉ, ଆଜି କାଲି ବାପା ତତେ ଗେହୁଁ ନାହାଁନ୍ତି କିଲୋ?
ବୋଉ କହିଲା - ହଁ, ଗେହୁଁଛନ୍ତି ଯେ ହେଲେ ମାସକୁ ମୋଟେ ୪/୫ ଥର ହେଲେ ସେତିକି ଗେହିଁବାରେ ମୋ ମନ ଶାନ୍ତି ହଉନି କି ତାଙ୍କର ଗେହିଁବାକୁ ଆଉ ଆଗ ପରି ଦମ୍ ନାହିଁ ତୋ ବାପା ଗେହିଁଲେ ମୋତେ ଆଉ ଶାନ୍ତି ମିଳୁନି ମୁଁ ଯେତେ ବୁଢ଼ୀ ହଉଚି ମୋ ବିଆର ଗଲୁ ସେତେ ବଢ଼ୁଚି ହେଲେ ମୋର ଏବେ ଆଉ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ ତୋ ଭଳି ଭେଣ୍ଡିଆ ପୁଅ ଯେତେବେଳେ ମତେ ଗେହିଁବା ଆରମ୍ଭ କଲାଣି, ମୋର ଆଉ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ ବୋଉ ମୋ ଲୁଙ୍ଗି ତଳେ ହାତ ପୁରେଇ ମୋ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡକୁ ସାଉଁଳେଇ କହିଲା - ସତରେ, ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ଷଣ୍ଢ ବାଣ୍ଡ ପରି ହେଇଚି ଆଚ୍ଛା କହିଲୁ, ସେ କାମବାଲୀ ମାଇକିନିଆକକୁ କେବେଠାରୁ ଆଉ କେମିତି ଗେହିଁବା ଆରମ୍ଭ କଲୁ ମୁଁ ବୋଉକୁ ମୋ କୋଳକୁ ଭିଡ଼ିନେଇ କହିଲି - ତୁ ବୋଉ ସେ କଥା କହନି ସେ କାମବାଲୀ ମାଇକିନିଆକୁ ଛାଡି ଏବେ ତ ମୁଁ ତତେ ଗେହିଁବା ଆରମ୍ଭ କରି ସାରିଲେଣି ତେଣୁ, ତୁ ଆଉ ସେ କଥା ନ କହି ଶୀଘ୍ର ଶାଢ଼ୀ ଖୋଲିଲୁ , ତୋ ବିଆରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପଶିବାକୁ ଅସମ୍ଭାଳ ହେଲାଣି
ବୋଉ ହସିଦେଇ ଶାଢ଼ୀ ଖୋଲୁ ଖୋଲୁ କହିଲା - ତୁ ରସିକ ନାଗର ଟାଏ ହେଇ ଗଲୁଣି
ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ତା ବିଆ ଗାତରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲି ବୋଉ ବି ମୋତେ କୁଣ୍ଢେଇ ଚୁମା ଦେଲା କହିଲା - ଆଜି ସକାଳ ଠାରୁ ମୋ ବିଆ ଜୋର ଗରମ ହେଇଅଛି ଏବେ ତୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଟିକିଏ ଭଲ କରି ଗେହିଁଦେଲୁ ଗରମ ପାଣି ଗୁଡାକ ଭିତରେ ଜମି ରହି ମୋତେ ଭାରି ହନ୍ତସନ୍ତ କରି ସାରିଲାଣି
ମୁଁ ତା ଓଠ ଆଉ ଗାଲକୁ କାମୁଡ଼ି ଚୁଚୁମି ଗେଲ କରିବାକୁ ଲାଗିଲି ବୋଉ କହିଲା - ଯାଃ...କେତେ ଚୁମା ଦେଇ ଗେଲ କରୁଚୁ ଏ ବୁଢ଼ୀଟାକୁ ସେତିକି ଗେଲ କରି ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ଗେହିଁଲୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ବୋଉ ସାଙ୍ଘାତିକ ସେକ୍ସି ମାଇକିନିଆ ଅଛି ତା’ର ଖାଲି ଗିହାଁ ଗେହିଁରେ ମନ ତା ବିଆ ଭିତରେ ବାଣ୍ଡ ପଶିବା ଆଉ ଜୋର ଗିହଣ ଦରକାର ଦୁନିଆରେ ହଜାରରେ ତିନି ଜଣ ମାଇକିନିଆ ଏଇ ପ୍ରକାରର ମୁଁ ଆଉ ଡେରି କଲିନି ମୋ ବାଣ୍ଡବି ଭାରି ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହେଉଥିଲା ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ତା ମୁଣ୍ଡ ପୁରେଇବା ପାଇଁ ମାଡ଼ି ବସି ବୋଉର ଜଙ୍ଘକୁ ମେଲା କରି ତା ବିଆ ମୁହଁରେ ମୋ ବାଣ୍ଡର ଅଗକୁ ସେଟିଙ୍ଗ କରିଦେଲି ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ଦାବିଲି ବୋଉ ଓଠ କାମୁଡି ଖାଲି ଇସ୍...ଆଃ...ଓଃ...ହେଲା
ମୁଁ କହିଲି - ବୋଉଲୋ , ଆଜି ଗେହିଁକରି ତୋ ଗାଣ୍ଡି ଫଟେଇବି ଫେଁ କିନା ହସିଦେଇ ବୋଉ କହିଲା - ମୋ ଗାଣ୍ଡିତ ପ୍ରଥମରୁ ମସ୍ତ କରି ଫାଟିକରି ଅଛି ଦେଖିବୁ କି?... ଛାଡ ...ଆଉ ଦିନେ ...
ମୁଁ ଫୁଲ୍ ଦମ୍ ରେ ବୋଉକୁ ଗେହୁଁଥିଲି ବୋଉ ତଳୁ ତା ଗାଣ୍ଡି ହଲେଇ ଜୋରରେ ନିଃଶ୍ବାସ ଛାଡ଼ି ମଜାରେ ମୋତେ ଥରକୁ ଥର ଭିଡ଼ି ପକାଉ ଥିଲା ଗେହିଁବା ମଜା ଚାଖି ଖାଲି ଆଃ...ଉଃ... ଓଃ...ହଉଥିଲା ବୋଉ କହିଲା - ଭାରି ସୁଖ ଲାଗୁଚି ରେ...ତୁ ମସ୍ତ କରି ଗେହୁଁଚୁ...ଆଃ... ବିଆ ଭିତରକୁ ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ମାଡ଼ି ଗେହିଁପକା... ହୁଁ ... ତୁ ମସ୍ତ ମୋଟା ବାଣ୍ଡଟାଏ ରଖିଚୁ ...ମୋ ବିଆକୁ ଜୋର ଜୋର ଗେହିଁ ପକା ...
ଆଃ... ମୁଁ ମୋ ଗାଣ୍ଡିକି ହଲେଇ ମଜାରେ ଗେହୁଁଥିଲି ଶାଳୀ ମାଇକିନିଆ ଆଜି ପୁରା ଗରମ ଅଛି ବିଆରୁ ରସ ବୋହି ବେଡ଼ସିଟ ଓଦା ହୋଇ ଗଲାଣି ପଚ୍ ପଚ୍ ଶବ୍ଦ କରି ମୋ ବାଣ୍ଡ ମୋ ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ପଶୁଥିଲା ବାହାରୁଥିଲା ଅଧ ଘଣ୍ଟାଏ ହେବ ଗେହିଁଲିଣି ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲିନି କହିଲି - ବୋଉ ଲୋ ... ଏଇନେ ମୋର ବାହାରିବ
ବୋଉ କହିଲା - ବାହାରୁ... ଦେଏ... ଭଲ କରି ବିଆ ଭିତରେ ସବୁ ବୀର୍ଯ ନିଗାଡି ଦେଏ ମୋଟେ ଡରନି ... ମୋ ପେଟେରେ ଛୁଆ ରହିବାର ମୋଟେ ଚାନ୍ସ ନାହିଁ ମୋର କେବେଠାରୁ ମେନ୍ସ ବନ୍ଦ ହେଇଗଲାଣି ତେଣୁ, ତୁ ଯେତେ ଗେହିଁବାର ଗେହେଁ ... ଭିତରେ ଯେତେ ବୀର୍ଯ ଛାଡିବା କଥା ଛାଡ
ଆଃ...ଓଃ...କି ମଜା ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ୁ ଛାଡ଼ୁ ମୁଁ ବୋଉର ଗାଲ ଆଉ ଦୁଧକୁ କାମୁଡ଼ି ଚୁଚୁମି ପକେଇଲି ସେଦିନ ରାତିରେ ଆହୁରି ଦିଇ ଥର ବୋଉ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲି ଗଜା ଷଣ୍ଢ ପାଗିଲା ଗାଈ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଗେହିଁଲା ପରି ବୋଉକୁ ଗେହିଁଲି ମୋ ବୋଉ ବୁଢ଼ୀ ହେଲେ ବି ଖୁବ୍ ଗରମ ମାଇକିନିଆ ତାକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମୋଟେ ମନ ହେଉ ନଥିଲା
ସକାଳେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବା ବେଳକୁ ବୋଉ ଓ ମୁଁ କୁଣ୍ଢାକୁଣ୍ଢି ହୋଇ ଶୋଇଥିଲୁ କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟାରେ ସାତଟା ବାଜିଲା ବୋଉ ଉଠିବା ପାଇଁ ଭିଡି ମୋଡି ହେବା ବେଳକୁ ମୁଁ ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ତା ଦୁଧରେ ମୁହଁ ଘଷିଲି ବୋଉ କହିଲା - ଛାଡ଼...କେତେ ଦିନ ହେଲାଣି, ଉଠିବା ବୋଉ ଦୁଧରେ ଚୁମା ଦେଇ କହିଲି - ଉଠିବା ତ ଏମିତି ତରତର କାହିଁକି ହଉଚୁ ବାପା ତ ଘରେ ନାହାଁନ୍ତି...
ତା ତଳି ପେଟରେ ଦାବି ହୋଉଥିବା ମୋ ଶକ୍ତ ବାଣ୍ଡକୁ ବାଆଁ ହାତରେ ମୁଠେଇ ଧରୁ ଧରୁ ବୋଉ କହିଲା - ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଆଉ ଥରେ ଗେହିଁବାକୁ ବୋଧେ ତୋର ମନ ହେଲାଣି
ମୁଁ କହିଲି - ତୁ ଯାହା ହେଇଚୁ ନା ବୋଉ, ତତେ ଦେଖିଲେ କାହାର ଗେହିଁବାକୁ ମନ ନ ହବ କହିଲୁ ତୋର କ’ଣ ଗେହିଁବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ
ବୋଉ କହିଲା - କିଏ କହିଲା? ମୋର ତ ସବୁବେଳେ ଗିହାଁ ଗେହିଁରେ ଇଚ୍ଛା
ମୁଁ କହିଲି - ବାପା ବୋଧେ ତତେ ସକାଳେ ଗେହୁଁ ନାହାଁନ୍ତି
ବୋଉ କହିଲା - କେତେବେଳେ ଗେହୁଁଛନ୍ତି ଯେ ଆଗରୁ ସବୁଦିନେ ପାହାନ୍ତିଆ ଥରେ ଗେହୁଁଥିଲେ ନ ଗେହିଁଲେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଛାଡୁ ନଥିଲି ହେଲେ, ଆଜି କାଲି ଆଉ ସେ କଥା ନାହିଁ ଏବେ ତ ତାଙ୍କର ଆଉ ଉଠୁନି, ଗେହିଁବେ କ‘ଣ? ମୁଁ ସେ ସବୁକଥା ଭୁଲି ଗଲେଣି ଭୋରୁ ଭୋରୁ ଥରେ ଗେହିଁବା ହେଇଗଲେ ଦିନଟା ସାରା ଦେହ ମନ ଭାରି ଫୁର୍ତ୍ତି ରହେ
ମୁଁ କହିଲି - ଆଉ ଥରେ ଅଭ୍ୟାସ କରୁନୁ
ବୋଉ କହିଲା - କେମିତି ତୋ ବାପା ତ ଏବେ ସପ୍ତାହକୁ ଥରଟିଏ ବି ଗେହୁଁ ନାହାଁନ୍ତି
ମୁଁ କହିଲି - କାହିଁକି , ମୁଁ ପରା ଅଛି
ବୋଉ କହିଲା - ତୁ ଥିଲେ କ’ଣ ହବ ମୁଁ ପରା ତୋତେ କହିଚି, ତୋ ବାପା ଘରେ ଥିଲାବେଳେ କିଛି ହେଇ ପାରିବନି
ମୁଁ କହିଲି - ବୋଉ, କଥାରେ ଅଛି ପରା, ମନଥିଲେ ଉପାୟ ବଳେ ବଳେ ଆସେ
ବୋଉ କହିଲା - କ’ଣ ଉପାୟ ଅଛି କହୁନୁ
ମୁଁ କହିଲି - ତୁ ଗୋଟାଏ କାମ କର ବାପାଙ୍କୁ ରାଜି କରେଇ ସବୁ ଦିନେ ଭୋରୁ ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକରେ ପଠା ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକ କଲେ ବାପାଙ୍କର ଏକ୍ସରସାଇଜ ହୋଇଯିବ ବାପା ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକରେ ଗଲା ପରେ ତୁ ମୋ ପାଖକୁ ଚାଲି ଆସିବୁ ଆମେ ବେଡ୍ ଏକ୍ସରସାଇଜ କରିବା ଆଉ ଦିନସାରା ତୋ ଦେହ ଆଉ ମନ ଫୁର୍ତ୍ତି ରହିବା ଔଷଧ ମୁଁ ତୋତେ ଦେଇ ଦେବି
ବୋଉ କହିଲା - ତୋ ବାପା କ’ଣ ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକରେ ଯିବାକୁ ରାଜି ହେବେ
ମୁଁ କହିଲି - ହେବେନି କ’ଣ ତୁ ତାଙ୍କୁ ରାଜି କରେଇବୁନା... ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକ କଲେ ଡାଏବେଟିସ୍ କମ୍ ହେବ, କଣ୍ଟ୍ରୋଲରେ ରହିବ
ବୋଉ କହିଲା - ହଉ ହଉ...ତୁ କ’ଣ ଔଷଧ ଦବୁ ଆଜି ଆଗେ ଦେଲୁ ଦେଖିବା
ମୁଁ କହିଲି - କୋଉଠି ନବୁ କହୁନୁ
ବୋଉ କହିଲା - ମାନେ?
ମୁଁ କହିଲି - ମାନେ...ଆଗରେ ନବୁ ନା ପଛରେ ନବୁ କି ପାଟିରେ ନବୁ
ବୋଉ ତା ବିଆରେ ହାତ ମାରି କହିଲା - ଏଇଠି ଦଉନୁ
ମୁଁ କହିଲି - ହଁ, ସକାଳର ବୁଷ୍ଟର ଡୋଜ୍ଟା ସେଇଠି ନେଲେ ଠିକ୍ ହବ
ବୋଉକୁ ଚିତ୍ କରି ଶୁଆଇ ତା ଦୁଇ ଗୋଡ଼କୁ ଆଡେ଼ଇ କହିଲି - ହଉ ନବୁ ପରା...ଏବେ ଦେଖା
ବୋଉ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଯାଇ ତା ରସାଳ ବିଆ ଭିତରକୁ ବାଣ୍ଡକୁ ଦାବିଦେଇ କହିଲି - ହଉ ନେଏ ମୋ ୯ ଇଞ୍ଚ ଲମ୍ବା ଓ ମୋଟା ବାଣ୍ଡଟା ବୋଉର ରସାଳ ଗହୀରା ବିଆ ଭିତରକୁ ଫସ୍ କରି ଗଳିଗଲା ବୋଉ ପାଟିରୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶିତ୍କାର ବାହାରି ଆସିଲା- ଆଃ...ଆଃ...
-ଶେଷ-
.tif)
No comments:
Post a Comment