ଆମ ପରିବାର କହିଲେ, ମୋ ବାପା ବୋଉ ଆଉ ମୁଁ । ବାପା ତହସିଲ ଅଫିସରେ ହେଡ଼୍ କ୍ଲର୍କ ଚାକିରୀ କରୁଥାନ୍ତି । ବୋଉ ଗୃହିଣୀ । ମୁଁ ଇନ୍ସୁରେନ୍ସ ଏଜେଂଟ କାମ କରୁଥିଲି । ମୋ ବୟସ ୨୫ ବର୍ଷ । ମୁଁ ବାହା ହୋଇ ନ ଥିଲି । ଟାଉନରେ ଆମର ନିଜର ଦି ମହଲା କୋଠାଘର । ଆମ ଘରେ ଆଗରୁ ଗୋଟିଏ ବୁଢ଼ୀ ମାଉସୀ ଚାକରାଣୀ କାମ କରୁଥିଲା । ସେ ତା ଗାଁକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ପଳେଇ ଯିବାରୁ ବୋଉ ମାସେ ହେବ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଚାକରାଣୀ ରଖିଚି । ତା ନାଆଁ ବାସନ୍ତୀ, ବୟସ ତା’ର ୩୫ ପାଖାପାଖି ହେବ । ଦେଖିବାକୁ ଅସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ । ତା ସ୍ୱାମୀ ଦୂରରେ କେଉଁଠି ଓ୍ୟାଚମ୍ୟାନ ଚାକିରୀ କରୁଥିଲା । ପିଲାପିଲି ତା’ର କେହି ନ ଥିଲେ । ସେ କାମ ଖୋଜୁଥିବା ଦେଖି ବୋଉ ତାକୁ କାମ ଧନ୍ଦା କରିବାକୁ ଘରେ ରଖିଲା । ଜାତିରେ ସେ ଗଉଡ । ଦେଖିବା ପାଇଁ ସାମାନ୍ୟ ମୋଟୀ, କିନ୍ତୁ ଭାରି ହସକୁରୀ ମାଇକିନିଆ । କେମିତି କେଜାଣି, ମୋ ମନ କାହିଁକି ବାସନ୍ତୀ ଆଡ଼କୁ ଟାଣିଲା । ସୁବିଧା ସୁଯୋଗ ଦେଖି ମୁଁ ତାକୁ ପଟେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି । ଓଷା ବାର ଦେଖି ଶହେ ଦି ଶହ ଟଙ୍କା ତା ହାତରେ ଧରେଇ ଦେଲି । ଟଙ୍କା ପଇସା ପାଇବାରୁ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସେ ମୋ ଲାଇନ୍ କୁ ଆସିଗଲା । ତାକୁ ଏକୁଟିଆ ପାଇଲେ ମୁଁ ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ତା ଦୁଧକୁ ଚିପି ଦଉଥିଲି । ତା ଥୁଲ୍ ଥୁଲ୍ ଦୁଧକୁ ଚିପିଲା ବେଳେ କାଳେ କିଏ ଦେଖିବ ବୋଲି ବିକଳ ହେଇ ସେ ଏଣେ ତେଣେ ଅନାଉ ଥିଲା । ହେଲେ ତା ସହିତ ଅସଲ କାମ କରିବା ପାଇଁ ସେତେ ସୁବିଧା ମିଳୁ ନ ଥିଲା । ପାଖ ପଡ଼ିଶା ମାଇକିନିଆମାନେ ଆମ ଘରେ ସବୁବେଳେ ଭିଡ଼ କରୁଥିଲେ । ମୋ ବୋଉ ଭାରି ଗପୁଡ଼ି । ବାସନ୍ତୀ ସବୁବେଳେ ବୋଉ ପାଖରେ ରହୁଥିଲା । ବୋଉ ଥରକୁ ଥର ଚା କରିବା ପାଇଁ ତାକୁ ବରାଦ କରୁଥିଲା ।
ମୁଁ ଆମ ଉପର ଘରେ ରହୁଥିଲି । ଦିନେ ବସନ୍ତୀ ମୋ ରୁମ ଝଡ଼ାଝଡ଼ି କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲା । ଏକୁଟିଆ ପାଇ ମୁଁ ତାକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲି । ତା ସ୍ୱାମୀ ପାଖରେ ନ ଥିବାରୁ ସେ ବି ବହୁତ ଦିନ ହେବ ଗିହଣ ନ ଖାଇ କାମାତୁରା ହେଇଥିଲା । ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ତା ଶାଢ଼ୀ ଓ ସାୟାକୁ ଅଣ୍ଟା ଉପରକୁ ଟେକି ଦେଇ ମୋର ଶକ୍ତ ତାଗଡ଼ା ଟୋକା ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆ ଭିତରେ ପୁରେଇ ଦେଲି । ସେ ଉହୁଃ...ଉହୁଃ...ହେଲା । ମୁଁ ତା ମୁଁହଁରେ ମୋ ହାତକୁ ଚାପି ଧରି ପିଚା ହଲେଇ ଗେହିଁବାକୁ ଲାଗିଲି । ଶାଳୀ ମାଇକିନିଆର ବିଆ ପୁରା ରସୁଆଳ ହେଇଥିଲା । ତା ସ୍ୱାମୀ ବ୍ୟତୀତ ଆଗରୁ ନିଶ୍ଚୟ ସିଏ କେତେ ଘାଟରେ ପାଣି ପିଇଥିବ । ତାକୁ ଗେହିଁବାକୁ ଭାରି ମଜା ଲାଗିଲା । ତା ଗାଲରେ ଚୁମା ଦେଇ ୫ ମିନିଟ ଗେହିଁବା ବେଳକୁ ଅସମ୍ଭାଳ ମଜାରେ ମୋ ବୀର୍ଯ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ପିଚିକି ଗଲା । ତା ଦୁଧକୁ ଦଳି ପୁଚୁକା ଗାଲକୁ ଚୁଚୁମି ପକେଇ ମୁଁ ତାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ ମୋ ଟ୍ରାଉଜରଟା ପିନ୍ଧି ପକେଇଲି । ସେ ହସିଦେଇ ଛାଟିପିଟି ହେଇ ମୋ ପାଖରୁ ପଳେଇ ଗଲା ।
ତାହା ପରଠାରୁ ଏହା ଭିତରେ ବାସନ୍ତୀକୁ ଆଠ ଥର ଗେହିଁ ସାରିଥିଲି । ଗେହିଁବା ପାଇଁ ସିଏ ମସ୍ତ ମାଇକିନିଆ ଖଣ୍ଡେ ହେଇଚି । ମୋର ଅଭିଆଡ଼ା ଟୋକା ମନ । ସବୁବେଳେ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ମୋ ମନ ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହେଉଥିଲା । ଏମିତି ମୁଁ ଟିକିଏ ବେଶୀ କାମୁକ ପ୍ରକୃତିର । ଟୋକିଙ୍କ ଚାହାଁଣୀ କି ମାଇକିନିଆଙ୍କ ପଣତ କାନି ବାଜିଲେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଅସମ୍ଭାଳ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ଯାଉଥିଲା ।
ସପ୍ତାହେ ହେଲା ଇନସୁରାନ୍ସ କାମରେ କଟକ ଆସିଥିଲି । ବାସନ୍ତୀ କଥା ମୋର ଭାରି ମନେ ପଡ଼ୁଥିଲା । ରାତିରେ ଲଜ୍ ରେ ଶୋଇବା ବେଳେ ବାସନ୍ତୀକୁ ଗେହିଁବା କଥା ଭାବି ମୁଠି ମାରୁଥିଲି । କଟକରୁ ତା ପାଇଁ ଖଣ୍ଡେ ଭଲ ଶାଢ଼ୀ କିଣିଲି । ସ୍ନୋ,ପାଉଡ଼ର ଇତ୍ୟାଦି କିଣି ସବୁଯାକ ପାକେଟ୍ କରି ଅଲଗା ରଖିଲି । ଘରକୁ ଫେରି ବାସନ୍ତୀର ରସୁଳିଆ ବିଆରେ ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ମନ ମୋର ଅଥୟ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା । ଘରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲି । ବାସନ୍ତୀ ମୋତେ ଦେଖି ଲାଜେଇ ହସିଦେଲା । ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ଆଖି ଠାରିଲି । ସେ ଜମା ପାଖକୁ ଆସିଲା ନାହିଁ । ଏକୁଟିଆ ଦେଖି ତା ପାଇଁ ଆଣିଥିବା ଜିନିଷ ପାକେଟ୍ ତାକୁ ଧରେଇ ଦେଲି । ମୋ ପାଖରୁ ପ୍ୟାକେଟ୍ ନେଇ ଲୁଚେଇ ରଖିଦେଲା । ମୁଁ ମୋ ସର୍ଟସ୍ ତଳୁ ବାଣ୍ଡ ବାହାର କରି ତାକୁ ଦେଖେଇଲି । ସେ ଖାଲି ହସିଲା । ଦିନ ସେତେବେଳକୁ ଦୁଇଟା ବାଜିଥିଲା । ମୋ ମନ ଭାରି ବ୍ୟସ୍ତ ହେଉଥିଲା । ବୋଉ ତା ରୁମ୍ ରେ ନିଦରେ ଶୋଇଥିଲା । ବାପା ଅଫିସ ଯାଇଥିଲେ । ବାସନ୍ତୀ ରୋଷେଇ ଘରେ କ’ଣ କାମ କରୁଥିଲା । ମୁଁ ତା ପାଖକୁ ଯାଇ ତାକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଚୁମା ଦେଲି । ସେ ଡରି ଖାଲି ଚମକୁ ଥିଲା । ଏଣେ ତାକୁ ଗେହିଁବା କଥା ଚିନ୍ତା କରି ମୋ ଅବସ୍ଥା ଅସମ୍ଭାଳ ।
ତାକୁ ଫୁସୁଲା ଫୁସୁଲି କରି ଷ୍ଟୋର ରୁମ୍ କୁ ଯିବାକୁ କହିଲି । ସେ ପଟଟା ଟିକେ ନିରୋଳା । ସେ ଷ୍ଟୋର ରୁମକୁ ଆସିବା ପରେ କବାଟ ଆଉଜେଇ ଦେଲି । ଷ୍ଟୋର ଘର ଭିତର ସାରା ଜିନିଷ ସବୁ ଏଣେ ତେଣେ ଗଦା ହୋଇଥିଲା । ତଳେ ତାକୁ ଶୁଆଇ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ସୁବିଧା ହେଲାନି । ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ହାତ ଭରାଦେଇ ନଇଁବା ପାଇଁ ବାସନ୍ତୀକୁ କହିଲି । ତା ଗାଣ୍ଡିରୁ ଶାଢ଼ୀ ସାୟାକୁ ଟେକି ଦେଇ ମୁଁ ତା ପଛରେ ଛିଡ଼ାହୋଇ ଟ୍ରାଉଜର ଭିତରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ବାହାର କଲି । ମୋ ବାଣ୍ଡ ଟିଙ୍ଗେଇ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା । ପାଟିରୁ ଛେପ ପୁଳାଏ ନେଇ ବାଣ୍ଡ ଅଗରେ ବୋଳିଲି । ଆସ୍ତେ କରି ବାସନ୍ତୀର ଗାଣ୍ଡି ତଳ ପଟେ ବାଣ୍ଡକୁ ନେଇ ତା ବିଆ ମୁହଁରେ ଲଗେଇଲି । ଦିଇ ହାତରେ ତା ଅଂଟାକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଜୋରରେ ଗୋଟାଏ ଠେସ ମାରିଲି । ବାଣ୍ଡଟା ପୁରା ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ଗଳିଗଲା ।
ବାସନ୍ତୀ ମୁହଁ ବୁଲେଇ ମୋତେ ଚାହିଁ ଦାନ୍ତ ଦେଖେଇ ହସିଲା । କହିଲା – ବାବୁ, ଏମିତିରେ ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଚି ।
ସେ ସେମିତି ଟେବୁଲ ଉପରେ ହାମୁଡ଼େଇ ଗାଣ୍ଡିକି ଟେକି ରହିଥିଲା ଆଉ ମୁଁ ପଛରୁ ତା ଅଂଟାକୁ ଧରି ମୋ ପିଚାକୁ ହଲେଇ ଗେହିଁ ଚାଲିଥିଲି । ବାସନ୍ତୀ ବିଆରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଭାରି ମଜାରେ ପଶୁଥିଲା ଆଉ ବାହାରୁଥିଲା । ଓହୋଃ...ଏତେଦିନ ପରେ ଗେହିଁବାଟାରେ ଭାରି ମଜା ଲାଗିଲା । ମୁଁ ଉହୁଁକି ପଡ଼ି ବାସନ୍ତୀର ପିଠିରେ ଚୁମା ଦେଇ ପକେଇଲି । ଆଃ...ମୁଁ ୧୦ ମିନିଟ୍ ହେବ ଅସମ୍ଭାଳ ହେଇ ଗେହିଁ ଚାଲିଥିଲି । ବାସନ୍ତୀ ବି ମଜାରେ ଅସମ୍ଭାଳ ହୋଇ ପଡ଼ୁଥିଲା । ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲି ନାହିଁ । ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପୁଳାଏ ଗରମ ବୀର୍ଯ ବାସନ୍ତୀ ବିଆ ଭିତରେ ପିଚିକି ଗଲା । ଆଃ...ମାଇକିନିଆଙ୍କୁ ଗେହିଁବାରେ ଭାରି ସୁଖ । ବାସନ୍ତୀ ବିଆ ଭିତରୁ ନାଳ ପଟପଟ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ କାଢ଼ିଆଣି ପୋଛିବା ପାଇଁ ଟାଉଲ ଖୋଜିବା ବେଳକୁ ହଠାତ୍ କବାଟ ପାଖରେ ମୋ ନଜର ପଡ଼ିଲା । ମୋ ବୋଉ କେତେବେଳୁ ଆସି ଆମ ଦିଇ ଜଣଙ୍କ ଗିହାଁଗେହିଁ ଦେଖୁଥିଲା । ମୁଁ ଭୀଷଣ ଭାବେ ଚମକି ପଡ଼ିଲି । ମୋ ଦେହରୁ ଝାଳ ବାହାରି ଗଲା । ବାସନ୍ତୀ ଛିଡ଼ାହୋଇ ଭୟରେ କମ୍ପୁଥାଏ । ବୋଉ ମୁହଁରେ କେମିତି ଗୋଟାଏ ବିରକ୍ତି ଓ ଘୃଣାର ଚାହାଁଣି ଦେଖିଲି । ମୁଁ ବୋଉକୁ ଚାହିଁ ପାରିଲି ନାହିଁ । ବୋଉ ପଦେ ବି ପାଟି ନ ଫିଟେଇ ଆଖି ନାଲି କରି ଦୁମ୍ ଦୁମ୍ ହେଇ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲା । ମୋ ମୁହଁ ଶୁଖିଗଲା । ବାସନ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା କହିଲେ ନ ସରେ । ମୁଁ ପ୍ୟାଂଟ ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଘରୁ ମାର୍କେଟ୍ ବାହାରି ଗଲି । ନିଜକୁ ଭାରି ଖରାପ ଲାଗୁଥିଲା । ସଂଧ୍ୟାରେ ଘରକୁ ଫେରି ଦେଖିଲି ବାସନ୍ତୀ ନାହିଁ । ମନ ଭାରି ବ୍ୟସ୍ତ ଲାଗିଲା ।
ବାପା ଅଫିସରୁ ଫେରିଲେ । ଚା କରିବା ପାଇଁ ବାସନ୍ତୀକୁ ଡାକ ପକେଇଲେ । ବୋଉ ଝପଟି ଆସି କହିଲା – ସେ ବଦମାସ ମାଇକିନିଆକୁ ମୁଁ ଆଜି ଘରୁ ତଡ଼ି ଦେଇଛି । ସେଇଟା ଚୋରଣୀଟାଏ । ରୁହ, ମୁଁ ଚା କରି ଆଣୁଚି ।
ବୋଉ କଥା ଶୁଣି ମୋ ମନ ଭାରି ଖରାପ ଲାଗିଲା । ବିଚାରୀ ବାସନ୍ତୀ । ସବୁ ଭୁଲ ମୋର । ରାତିରେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ହଉ ନ ଥିଲା । ବୋଉ ଆସି ରାଗି କହିଲା – ଏ ଟୋକା, ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଖାଇ ନେଏ । କ’ଣ ଇଚ୍ଛା ହଉନି ଖାଇବାକୁ? ଖାଉଚୁ ନା ସବୁ କଥା ତୋ ବାପା ଆଗରେ କହିବି ।
ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ କ’ଣ ଟିକେ ଖାଇଦେଇ ଉପର ମହଲାରେ ମୋ ବେଡ଼୍ ରୁମ୍ ରେ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଗଲି । ରାତି ସାରା ନିଦ ହେଲାନି । ବାସନ୍ତୀ କଥା ମନେ ପକେଇ ଭାରି ଦୁଃଖ ଲାଗିଲା । ବୋଉ ଆଗରେ ଧରାପଡ଼ି ଯାଇଥିବାରୁ ଭାରି ଲାଜ ବି ଲାଗୁଥିଲା ।
ସେହି ଦିନ ଠାରୁ ବୋଉ ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ମୋର ସାହସ ହେଉ ନ ଥିଲା । ବେଳେବେଳେ ଯାହା ପଦେ ଅଧେ କଥା ହେଉଥିଲି । ସେଦିନ ଠାରୁ ବୋଉ ବି ଏଡ଼େ ବଡ଼ ମୁହଁ କରି ରଖିଥିଲା । ମୋ ବୋଉ ଭାରି ରାଗି । ଟିକିଏ ଟିକିଏ କଥାରେ ଘର କମ୍ପେଇ ଦିଏ ।
ସେଇ ଘଟଣା ଘଟି ଯିବାର ଦିଇ ମାସ ପରର କଥା । ମୁଁ ସବୁଦିନ ଭଳି ରାତିରେ ଉପର ମହଲାରେ ମୋ ରୁମରେ ଶୋଇଥିଲି । ମୁଁ ଲାଇଟ୍ ବନ୍ଦକରି ଶୁଏ । ଲାଇଟ୍ ଜଳିଲେ ମୋତେ ନିଦ ହୁଏନି । ସେତେବେଳକୁ ରାତି ୧୨ଟାରୁ ବେଶୀ ହେବ । ହଠା୍ତ୍ ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ମୋ ବେଡ଼ ଉପରେ କିଏ ଯେମିତି ବସିଥିଲା । ମୋ ଟ୍ରାଉଜର ଭିତରେ ହାତ ପୁରୋଉଥିଲା । ନିଦ ବାଉଳାରେ ପ୍ରଥମେ ମୁଁ କିଛି ଚିନ୍ତା କରି ପାରିଲି ନାହିଁ । ସେ ତା ହାତରେ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ସାଉଁଳୁ ଥିଲା । ତା ହାତର ଚୁଡ଼ି ରୁଣଝୁଣ୍ ହେଲା । ମୋ ମୁଣ୍ଡ କ’ଣ ହେଇଗଲା । ମୋ ବେଡ଼କୁ ଆସି କିଏ ଏମିତି କରୁଚି । ଡାହାଣୀ କି ପିଶାଚୀ...ଭୟରେ ମୋ ଦେହରୁ ଝାଳ ବହିଗଲା ।
ତଥାପି ସାହସ କରି ଉଠିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି । ହେଲେ ପାରିଲି ନାହିଁ । ମୋ ସାରା ଦେହ ଯେମିତ ଅବଶ ହୋଇ ଯାଉଥିଲା । ହଠାତ୍ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କରି ମୁଁ କମ୍ପି ଉଠିଲି । ହେ ଭଗବାନ! ଘରେ ତ ଆମେ ତିନି ଜଣ । ବାପା ବୋଉ ତଳ ଘରେ, ମୁଁ ତ ଏଠି ଉପର ଘରେ । ଇଏ ଆଉ ମୋ ବୋଉ ନିହେଁ ତ ।
କେମିତି ଗୋଟାଏ ସାହସ କରି ଉଠି ପଡ଼ି ଅନ୍ଧାରଟାରେ ସେଇ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକର ହାତକୁ ଧରି ପକେଇଲି । ହଠାତ୍ ବୋଉର ଚାପା କଣ୍ଠ ଶୁଣିଲି - ପାଟି କରନା...ମୁଁ ତୋ ବୋଉ ।
ବୋଉ ପାଟି ଶୁଣି ହଠାତ୍ ମୋ ମୁଣ୍ଡ କାମ କଲାନି । ସେତେବେଳକୁ ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ସାଉଁଳି ସାଉଁଳି ଠେଙ୍ଗେଇ ସାରିଥିଲା । ମୁଁ ଏଥର ସବୁ କଥା ଅନୁମାନ କରି ନେଲି । ମୁଁ ସେ ଚାକରାଣୀ ବାସନ୍ତୀ ସାଙ୍ଗରେ ନଟର ପଟର ହେବା ବେଳୁ ବୋଉ ଆମ ଦିଇ ଜଣଙ୍କ ଗିହାଁଗେହିଁ ଦେଖି ଗରମ ହେଇ ଯାଇଛି । ବାପା ବୋଧେ ଆଉ ଠିକ୍ ରୂପେ ବୋଉକୁ ଗେହିଁ ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ବୋଉର ମନ ମୋ ପାଖରେ ଲାଗିଚି । ଦୁଇ ମାସ ପରେ ଆଉ ସେ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିନି । ତାହା ମାନେ, ବୁଢ଼ୀ ଖୁବ୍ ସେକ୍ସି ଅଛି । ମୁଁ ମସ୍ତ ହେଇଗଲି । ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା ନ କରି ଜୋରରେ ବୋଉକୁ ଭିଡ଼ି ଧରିଲି । ଯାହା ହବା କଥା ହେବ, ଦେଖାଯିବ । ମୋତେ ଆଉ ଲାଜ କି ସଙ୍କୋଚ ଲାଗିଲା ନାହିଁ । ବୋଉ ଦରବୁଢ଼ୀ ହେଇ ତା’ର ତ ମନ ଅଛି । ମୁଁ ତ ସହଜେ ଗଜା ଟୋକା । ସବୁବେଳେ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ମୋର ମନ ହେଉଚି । ବୋଉର ପାକଳ ବିଆକୁ ଚାଖିଲେ କ୍ଷତି କ’ଣ?
ମୋର ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ବୋଉ ଖୁସି ହୋଇ ଯାଉଥିଲା । ବୋଉ ଖାଲି ଶାଢ଼ୀଟାଏ ପିନ୍ଧି ଆସିଥିଲା । ଦେହରେ ତା’ର ସାୟା କି ବ୍ଲାଉଜ ନ ଥିଲା । ମୁଁ ତାକୁ ମାଡ଼ି ବସି ତା ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ଦିଇ ହାତରେ ମୁଠେଇ ଚିପି ପକେଇଲି । ବୋଉର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଦି’ଟା ଖାଲି ଥଲ୍ ଥଲ୍ ହଉଥିଲା । ବୋଉ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଲା । ମୋତେ କୁଣ୍ଢେଇ କହିଲା – ହୁଁ...ଶୀଘ୍ର ।
ବୋଉ ନିଜେ ନିଜେ ତା ଶାଢ଼ୀକୁ ଅଂଟା ଉପରକୁ ଟେକି ଦେଲା । ମୁଁ ତା ବିଆରେ ହାତ ମାରିଦେଲି । ତା ବିଆ ଚାରି ପାଖେ ପ୍ରଚୁର ବାଳ । ବାଳକୁ ଆଡ଼େଇ ଅନ୍ଧାରରେ ତା ବିଆ ଭିତରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରୁ ମାରୁ ସେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ କହିଲା – ହଇରେ, ପରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରିବୁ । ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରୁନି, ଆଗେ ତୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରା ।
ମୁଁ ଜାଣିଲି, ବାପା ଘରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ବୋଉ ଖୁବ୍ ତର ତର ହେଉଚି । ବାପା ତଳ ଘରେ ଶୋଇଛନ୍ତି । ମୁଁ ବି ଡେରି କଲିନି । ବୋଉକୁ ମାଡ଼ି ବସିଲି । ଟିଙ୍ଗେଇ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମୋ ଆଠ ଇଂଚିଆ ମୋଟା ବାଣ୍ଡକୁ ତଳେଇ କରି ତା ବିଆ ଗାତ ମୁହଁରେ ଲଗେଇ ମାଡ଼ିଦେଲି । ଭିଡ଼ି ହେଇ ଗୋଟାଯାକ ବାଣ୍ଡ ଥରକରେ ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଆ ଭିତରକୁ ଗଳିଗଲା । କଷ୍ଟରେ ବୋଉ ଟିକିଏ କୁଂଥେଇ ଉଠିଲା । ମୋ ବାଣ୍ଡଟାବି ସେମିତି ମସ୍ତ ମୂଷଳିଆ ହୋଇଛି । ବାସନ୍ତୀକି ଗେହିଁବା ଦେଖିବା ଦିନ ଠାରୁ ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ମୋ ଠାରେ ତା ମନ ଲାଖିଚି । ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ପିଚାକୁ ଟେକି ଟେକି ଥପା ମାରି ଗେହିଁବା ଆରମ୍ଭ କଲି । ବୋଉ ବିଆ ନାଳେଇ ଯାଇ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପଚ୍ ପଚ୍ ପଟ୍ ପଟ୍ ଶବ୍ଦ କରି ପଶୁଥିଲା ବାହାରୁ ଥିଲା । ବୋଉ ମୋର ୪୫ ବର୍ଷର ଦରବୁଢ଼ୀ ହେଲେ ବି ତା ବିଆ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ବହୁତ ଗରମ ଆଉ ମସ୍ତ ଲାଗିଲା । ଅସମ୍ଭାଳ ହେଇ ୧୦ ମିନିଟ୍ ଯାଏ ବୋଉକୁ ଦଳି ଭିଡ଼ି ଜୋର ଗେହିଁଲି । ସେ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଇ ମଜାରେ ଭିଡ଼ି ମୋଡ଼ି ହେଉଥିଲା । ତା ବିଆରୁ ପ୍ରଚୁର ନାଳ ବୋହି ମୋ ବାଣ୍ଡ ଓ ଜଙ୍ଘ ସାରା ନାଳୁଆ ନାଳୁଆ ଲାଗୁଥିଲା । ମୁଁ ଆଉ ବେଶୀ ସମୟ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲି ନାହିଁ । ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପୁଳାଏ ଗରମ ବୀର୍ଯ ବୋଉ ବିଆ ଭିତରକୁ ବାହାରି ଗଲା । ଆଃ...କି ମଜା । ବୋଉର ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ଭଲ କରି ମୁଠେଇ ଚିପି ପକେଇଲି । ବୋଉ ଉପରୁ ଉଠି ଆସିଲି । ବୋଉ ତା ଶାଢ଼ୀ ସଜାଡ଼ି ପଦେ ବି ପାଟି ନ ଫିଟେଇ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଯେମିତି ଅନ୍ଧାରରେ ଆସିଥିଲା ସେମିତି ମୋ ରୁମରୁ ଅନ୍ଧାରରେ ପଳେଇ ଗଲା ।
ବୋଉ ଗଲାପରେ ମୁଁ ସେମିତି କିଛି ସମୟ ଅନ୍ଧାରରେ ବେଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼ି ରହିଲି । ଆରେ ଶଳା...ତା ମାନେ ମୋ ବୋଉ ମସ୍ତ ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ । ତା ବିଆ ଏବେବି ଶୁଳେଇ ହଉଚି । ତା ବିଆରେ ଏବେ ବି ଖୁବ୍ ପାଣି । ମୁଁ ମନେ ମନେ ଖୁସିଟାଏ ହେଲି । ବେଡ଼ରୁ ଉଠି ଲାଇଟ୍ ଜାଳିଲି । ବାଥରୁମ୍ ଯାଇ ମୋ ନାଳୁଆ ବାଣ୍ଡକୁ ଧୋଇଲି । ତାପରେ ଆସି ବିଛଣାରେ ଶୋଇଗଲି ।
ପରଦିନ ସକାଳେ ବୋଉକୁ ଦେଖି ମୋତେ ଟିକେ ଟିକେ ସଙ୍କୋଚ ଲାଗୁଥିଲା । ବାପା ଡାଇନିଂରେ ବସି ପେପର ପଢ଼ୁଥିଲେ । ବୋଉ ଘର ଭିତରେ ଏପାଖ ସେପାଖ ହେଉଥିଲା । ତା ମୁହଁକୁ କଣେଇ ଚାହିଁଲି । ସେ କିନ୍ତୁ ଆଗ ଭଳି ସେମିତି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଆଉ ଗମ୍ଭୀର ଥିଲା । ମୋ ଆଡ଼କୁ ଜମା ଚାହୁଁ ନ ଥିଲା । ମୋ ପାଇଁ ଚା ଓ ଜଳଖିଆ ଆଣି ଥୋଇଦେଇ ଗଲା । ସେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ବିକାର ଥିଲା । ଯେମିତି କିଛି ହେଇନି । ମୁଁ ନ ଜାଣିବା ପରି ଦା ଦୁଧ ଓ ଗାଣ୍ଡିକୁ ଚାହୁଁଥିଲି । ଏବେ ବି ବୋଉ ମସ୍ତ ଲାଗୁଚି ।
କାଳେ ବୋଉ ଆସିବ ବୋଲି ସେଦିନ ରାତିରେ ଖୁବ୍ ରାତି ଯାଏ ଅପେକ୍ଷା କଲି । ହେଲେ ବୋଉ ଆସିଲା ନାହିଁ । ମତେ ବହୁତ ଖରାପ ଲାଗିଲା । ତା ପରଦିନ ବି ସେଇଆ । ମୁଁ ଖାଲି ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଶୋଇଲି । ଖୁବ ରାଗ ଲାଗିଲା । ହେଲେ ଉପାୟ ନ ଥିଲା । ବୋଉ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିବାକୁ ବି ସାହସ ହେଲାନି ।
ତୃତୀୟ ଦିନ ଆଉ ଅପେକ୍ଷା ନ କରି ଶୋଇ ପଡ଼ିଲି । ରାତି ୧୧ଟା ବେଳକୁ ଅନ୍ଧାରରେ ରୁଣୁଝୁଣୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ଝାପ୍ସା ଆଲୁଅରେ ଲକ୍ଷ୍ୟକଲି ବୋଉ ଭିତର ପଟୁ କବାଟର ଶିକୁଳି ବନ୍ଦକରି ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁଚି । ଉଁ...ଚୁଁ...କିଛି ନାହିଁ । ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ପକେଇଲି । ଆଗ ତା ଗାଲରେ ଚୁମା ମାରି ପକେଇଲି । ସେ ଖାଲି ବ୍ୟସ୍ତହୋଇ ମତେ ଚୁମୁଟି ପକେଇଲା । ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲି । ସେ ତା ସାୟା ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲି ପୁରା ରେଡ଼ି ହେଇ ଆସିଥିଲା । ସେଦିନ ଭଲକରି ତା ବିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରିଲି । ଡେରି ନ କରି ତାକୁ ମାଡ଼ି ବସି ଗେହିଁବା କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲି । ମୋ ପାଖରୁ ମସ୍ତ ବାଣ୍ଡ ମାଡ଼ ଖାଇ ବୋଉ ମଜାରେ ତଳ ପଟରୁ ଖାଲି ଭିଡ଼ି ମୋଡ଼ି ହେଉଥିଲା । ଅଧ ଘଂଟା କାଳ ଧୁମ୍ ଗେହିଁକି ତା ଦେହରୁ ଝାଳ ବାହାର କରିଦେଲି । ତା ଭିତରେ ବୋଉ ବିଆରୁ କେତେଥର ରସ ବାହାରି ସାରିଥିଲା । ବୋଉ ମୋତେ ଚୁମୁଟି ପକେଇ ଗେହିଁବା ଶେଷ କରିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲା । ହେଲେ ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ବୀର୍ଯ ବାହାରି ନ ଥିଲା । ଆହୁରି ବେଶୀ ସମୟ ଯାଏ ଗେହିଁବାକୁ ମୋର ମନ ହେଉଥିଲା । ଶେଷକୁ ବୋଉ ମୋ ପିଚାକୁ ସାଉଁଳି ପକେଇ ଫିସ୍ ଫିସ୍ ହେଇ କହିଲା – ସେତିକି କର, ସକାଳ ଯାଏ ଗେହିଁବୁ ନା କ’ଣ?
ବୋଉ ମୁହଁରୁ ଏମିତିକା ଅଭଦ୍ର କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ଅସମ୍ଭାଳ ହୋଇ ଗଲି । ଆଉ ରହି ହେଲାନି । ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ତା ବିଆର ଅତି ଭିତରକୁ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଦାବିଦେଲି । ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପିଚ୍ ପିଚ୍ ହେଇ ବୀର୍ଯ ବାହାରି ଗଲା । ବୋଉ ମୋତେ ଠେଲି ଦେଇ ଉଠି ପଡ଼ିଲା । ଆସ୍ତେ କରି କବାଟ ଖୋଲି ତର ତର ହେଇ ପଳେଇ ଗଲା ।
ପର ଦିନ ମୁଁ ଟିକିଏ କଥା ହେବା ପାଇଁ ବୋଉ ପଛେ ପଛେ ଲାଗିଲି । ହେଲେ ସିଏ ଧରା ଛୁଆଁ ଦେବା ଭଳି ମାଇକିନିଆ ନୁହେଁ । ତା ସାଙ୍ଗରେ କଥା ହେବାକୁ ମୋତେ ଡର ମାଡ଼ିଲା । ରାଗ ବି ହେଲା । ଶାଳୀ ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ...ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ରାତିର ଅନ୍ଧାରରେ ଆସୁଚି, ଗିହଣ ଖାଇ ବିଆର ଗଲୁ ମରିବା ପରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ପଳେଇ ଯାଉଛି । ହେଲେ କଥା ଟିକେ ହେବାକୁ କି ଖୁସି ଟିକେ ହେବାକୁ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ କରିବି କ’ଣ? ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଶିଲା ନାହିଁ ।
ଆଉ ଥରେ ବାପା ଘରେ ନ ଥିଲେ । ଜମିବାଡ଼ି ଖବର ବୁଝିବା ପାଇଁ ଗାଆଁକୁ ଯାଇଥିଲେ । ଲକ୍ଷ୍ୟକଲି, ବୋଉ ଭାରି ଖୁସି ଖୁସି ଦିଶୁଛି । ଭଲ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଭାରି ସଜେଇ ହେଇଛି । ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମତେ ଡାକି ମାର୍କେଟ ଯିବାକୁ ଗାଡ଼ି ବାହାର କରିବା ପାଇଁ କହିଲା । ମୁଁ ରାଗି ମନା କରିଦେଲି । କହିଲି – ତୁ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଭଲକରି ଟିକିଏ କଥା ହେଉନୁ...ମୁଁ ତୋ କଥା କିଛି ଶୁଣିବି ନାହିଁ ।
ବୋଉ ଫେଁ କରି ହସି ଦେଇ କହିଲା – ମୁଁ ତତେ ଏତେ କଥା ବୁଝେଇ ପାରିବି ନାହିଁ । ତୋ ବାପା ଥିଲା ବେଳେ ତୁ ଜମା ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବୁ ନାହିଁ । ଆଜି ତୋ ବାପା ନାହଁନ୍ତି ବୋଲି ତ ତୋ ସାଙ୍ଗରେ ମାର୍କେଟ ବୁଲିବା ପାଇଁ ଯିବାକୁ ବାହାରିଛି ।
ବୋଉ କଥା ବୁଝିପାରି ମୁଁ ହସି ଦେଲି । ତା ମାନେ ମୋ ବୋଉ ମସ୍ତ ଚାଲାଖ ମାଇକିନିଆ ଅଛି । ବାପା ସନ୍ଦେହ କରିବା ଭଳି କିଛି କାମ କରିବାକୁ ସେ ଚାହୁଁନାହିଁ । ବୋଉକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ମାର୍କେଟ ଗଲି । ମାର୍କେଟରେ ବୁଲାବୁଲି କରି କିଛି ଜିନିଷ ପତ୍ର କିଣି ଘରକୁ ଫେରିଲୁ ।
ରାତରେ ଖିଆ ପିଆ ସରିବା ପରେ ବୋଉ ମତେ ତାଗିଦ୍ କରିଦେଇ କହିଲା – ତୁ ଆଜି ମୋ ପାଖରେ ଶୋଇବୁ । ତୋ ବାପା ନାହାଁନ୍ତି, ଏକା ଶୋଇବାକୁ ମୋତେ ଡର ମାଡ଼ିବ ।
ମୁଁ ବୁଝି ଗଲି । ମୋ ବୋଉ ମସ୍ତ ପେଲେଇ ମାଇକିନିଆ ଅଛି । ବାପା ଘରେ ନାହାଁନ୍ତି । ତେଣୁ ସାରା ରାତି ମୋ ପାଖରେ ଶୋଇ ଗିହଣ ଖାଇବା ପାଇଁ ତା ମନ ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହେଉଛି । ରାତିରେ ଖିଆ ପିଆ ସରିଲା ପରେ ମୁଁ ଆଗେ ଯାଇ ବାପା ବୋଉଙ୍କ ଶୋଇବା ଘରେ ବେଡ ଉପରେ ଶୋଇ ବୋଉକୁ ଅପେକ୍ଷା କଲି । ଟିକେ ପରେ ବୋଉ ଆସିଲା । ଲାଇଟ ବନ୍ଦ ନ କରି ଆସି ବେଡ଼ରେ ବସି ମୋତେ ଚାହିଁ ତା ଦେହରୁ ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲିଲା । ମୁଁ ତା ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧକୁ ଚାହିଁଲି । ସେ ମୋ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ଦୁଷ୍ଟାମୀ ହସ ହସି କହିଲା – ରାଜୁ, ତୁ ପୁରା ଏକ୍ସପର୍ଟ ହେଇ ଗଲୁଣି । ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ବି ମସ୍ତ ହେଇଚି ।
ମୁଁ ଜାଣିଲି ମୋ ବୋଉ ଗୋଟିଏ ପୁରା ଗେହିଁ ମାଇକିନିଆ ଅଛି । କହିଲି – ବୋଉ, ଆଜି କାଲି ତତେ ବାପା ଗେହୁଁ ନାହାଁନ୍ତି କିଲୋ?
ବୋଉ କହିଲା – ହଁ, ଗେହୁଁଛନ୍ତି ଯେ, ହେଲେ ମାସକୁ ମାତ୍ର ଥରେ କି ଦିଇ ଥର । ସେତିକି ଗେହିଁବା ମୋ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ହଉନି । ମୋର ଆହୁରି ଦରକାର । ତାହା ଛଡ଼ା, ତାଙ୍କ ଗେହିଁବାରେ ମତେ ଆଉ ଶାନ୍ତି ଲାଗୁନି । ବୁଢ଼ୀ ବୟସରେ ବି ମୋ ବିଆ ସବୁବେଳେ ଶୁଳେଇ ହଉଛି । ହେଲେ, ମୋର ଏବେ ଆଉ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ । ତୁ ତ ଜମେଇ କରି ବଢ଼ିଆ ଗେହୁଁଚୁ...ହେଃ...ହେଃ...
ବୋଉ ମୋ ଲୁଙ୍ଗି ତଳେ ହାତ ପୁରେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ସାଉଁଳି କହିଲା – ସତରେ, ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ମସ୍ତ ତାଗଡ଼ା ହେଇଛି । ଆଚ୍ଛା କହିଲୁ, ସେ ବଦମାସ ଚାକରାଣୀ ବାସନ୍ତୀ ସାଙ୍ଗରେ ତୁ କେବେଠାରୁ ସେ କାମ କରୁଥିଲୁ ।
ମୁଁ ବୋଉକୁ ଭିଡ଼ି ନେଇ କହିଲି – ବୋଉ, ସେ କଥା ଛାଡ଼୍ । ଜଲଦି ତୋ ଶାଢ଼ୀ ଖୋଲିଲୁ...ଗେହିଁବାକୁ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଅସମ୍ଭାଳ ହେଲାଣି ।
ବୋଉ ହସିଦେଇ ଶାଢ଼ୀ ଖୋଲୁ ଖୋଲୁ କହିଲା – ତୁ ତ ନାଗର ଟିଏ ହେଇ ଗଲୁଣି ।
ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଆଦର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲି । ବୋଉ ବି ମୋତେ କୁଣ୍ଢେଇ ଚୁମା ଦେବାକୁ ଲାଗିଲା । କହିଲା - ଆଜି ସକାଳ ଠାରୁ ମୋ ବିଆ ଭାରି ଗରମ ହେଇ ଅଛି । ତୁ ଆଗ ଟିକିଏ ତୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଭଲ କରି ଗେହିଁଲୁ । ବିଆ ଭିତରେ ଗରମ ପାଣି ଗୁଡ଼ା ଜମିରହି ମୋତେ ଭାରି ହନ୍ତସନ୍ତ କରି ସାରିଲାଣି ।
ମୁଁ ବୋଉକୁ ଚୁମାଦେଇ ଗେଲ କରିବାକୁ ଲାଗିଲି । ବୋଉ କହିଲା - ଯାଃ...କେତେ ଚୁମା ଦଉଚୁ ତୋର ଏଇ ବୁଢ଼ୀ ବୋଉକୁ । ଜଲଦି ମୋ ଉପରକୁ ଉଠି ଆ ।
ମୁଁ ଦେଖିଲି ମୋ ବୋଉ ସାଙ୍ଘାତିକ ଗେହିଁ ମାଇକିନିଆ ଅଛି । ତା ବିଆରେ ଖାଲି ବାଣ୍ଡ ପଶିବା ଦରକାର । ଦୁନିଆରେ ହଜାରକରେ ତିନି ଜଣ ମାଇକିନିଆ ଏଇ ପ୍ରକାରର । ମୁଁ ଆଉ ଡ଼େରି କଲିନି । ମୋ ବାଣ୍ଡବି ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ମୁଣ୍ଡ ପୁରେଇବାକୁ ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ୁଥିଲା । ବୋଉ ଜଙ୍ଘକୁ ମେଲାକରି ତାକୁ ମାଡ଼ି ବସିଲି । ମୋ ମୁଷଳିଆ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆ ମୁହଁରେ ସେଟ୍ କରିଦେଲି । ବୋଉ ତା ଓଠକୁ କାମୁଡ଼ି ଇସ୍ଃ...ଆହାଃ...ହେଲା ।
ମୁଁ କହିଲି – ବୋଉଲୋ, ଆଜି ଗେହିଁକରି ତୋ ଗାଣ୍ଡି ଫଟେଇବି ।
ଫେଁ କିନା ହସି ଦେଇ ବୋଉ କହିଲା – ମୋ ଗାଣ୍ଡିତ ପ୍ରଥମରୁ ଫାଟିକରି ଅଛି । ଦେଖିବୁ କି? ହେଃ...ହେଃ...ଛାଡ଼, ଆଉ ଦିନେ ।
ମୁଁ ବୋଉକୁ ଫୁଲ୍ ଦମରେ ଗେହିଁଲି । ବୋଉ ତଳ ପଟରୁ ତା ଗାଣ୍ଡିକୁ ହଲେଇ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଇ ମଜାରେ ମୋତେ ଥରକୁ ଥର କୁଣ୍ଢଇ ପକୋଉ ଥିଲା । ଗିହଣର ମଜା ନେଇ ଆଃ...ଉହୁଃ...ଓହୋଃ...ହଉଥିଲା । ବୋଉ କହିଲା – ଭାରି ସୁଖ ଲାଗୁଚିରେ...ତୁ ମସ୍ତ ଗେହୁଁଚୁ...ଆଃ...ବାଣ୍ଡକୁ ବିଆ ଭିତରକୁ ଜୋରରେ ମାଡ଼ିକରି ଗେହିଁପକା...ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ମସ୍ତ ମୋଟା ହେଇଚି...ପୁରେଇ ମୋ ବିଆକୁ ଜୋର ଜୋର ଘାଣ୍ଟି ପକା...ଆଃ...
ମୁଁ ମୋ ଗାଣ୍ଡିକୁ ହଲେଇ ମଜାରେ ଗେହୁଁଥିଲି । ଶାଳୀ ମାଇକିନିଆ ଆଜି ଖୁବ୍ ଗରମ ଅଛି । ବିଆରୁ ରସ ବୋହି ବେଡ଼ସିଟ୍ ଓଦା ହୋଇଗଲାଣି । ପଚର ପଚ୍...ପଚର ପଚ୍ ଶବ୍ଦ କରି ମୋ ବାଣ୍ଡ ବୋଉ ବିଆରେ ପଶୁଥିଲା ବାହାରୁ ଥିଲା । ଅଧ ଘଂଣ୍ଟା ଗେହିଁବା ପରେ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ହେଲାନି । କହିଲି – ବୋଉଲୋ...ଏଇନା ମୋର ବାହାରିବ ।
ବୋଉ କହିଲା – ବାହାରୁ । ଭିତରକୁ ମାଡ଼ିକର ଛାଡ଼ି ପକା । ଡରିବାର କିଛି ନାହିଁ । ମୋ ପେଟରେ ଛୁଆ ରହିବାର ଚାନ୍ସ ନାହିଁ। ମୋର କେବେ ଠାରୁ ମେନ୍ସ ବନ୍ଦ ହେଲାଣି ।
ଓଃ...ଆଃ...କି ମଜା । ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ୁ ଛାଡ଼ୁ ମୁଁ ବୋଉକୁ ଜୋରରେ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲି । ତା ବେକକୁ କାମୁଡ଼ି ଚୁମା ମାରି ପକେଇଲି ।
ରାତିରେ ଆହୁରି ତିନି ଥର ବୋଉ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲି । ତା ଠାରୁ ମନ ଜମା ଛାଡ଼ୁ ନ ଥିଲା । ବୁଢ଼ୀ ହେଲେ ବି ବୋଉ ଏବେ ଖୁବ୍ ଗରମ ମାଇକିନିଆ ଅଛି । ତାକୁ ଗେହିଁବାକୁ ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଚି ।
ପର ଦିନ ବାପା ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ । ବୋଉ ପାଖ ପାଖ ହେବାକୁ ମୋର ମନ ହେଉଥିଲା । ଡେରି ହେବାରୁ ମୁଁ କାମରେ ବାହାରି ଗଲି । ହଠାତ୍ ବାପା ଫୋନ୍ କରି ମୋତେ ଡକେଇ ପଠେଇଲେ । ସେ କ’ଣ ଗୋଟିଏ ଡକୁମେଂଟ୍ ଗାଆଁରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଆସି ଥିବାରୁ ଗାଆଁକୁ ଯାଇ ସେଇଟା ଆଣିବା ପାଇଁ ମୋତେ କହିଲେ । ଧେତ୍...ଶଳା.ମୋ ବାପା କିଛି କରେଇ ଦେବନି । ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ବସ୍ ଧରି ଗାଆଁକୁ ଗଲି । ଗାଆଁରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ରାତି ହୋଇଗଲା । ରାତିଟା ରହି ତା ପରଦିନ ସକାଳୁ ବସ୍ ଧରି ଫେରିଲି ।
ସଂଜବେଳୁ ବୋଉ ପଛେ ପଛେ ଲାଗିଲି । କହିଲି – ବୋଉ, ଯାହା ହେଲେ ବି ଆଜି ଥରେ ନ ହେଲେ ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିବିନି । ତୁ ମନା କରନି । ତୋତେ ମୋ ରାଣ ।
ବୋଉ ଚମକି ପଡ଼ିଲା । କହିଲା - ଆଜି ତୋ ଭାଗ୍ୟ ଖରାପ । ଜମା ସେମିତି ହଅନା । ତୋ ବାପାଙ୍କର ଆଜି ମୁଡ଼୍ ହେଇଚି । ତୁ ଜମା ମୋ ପାଖକୁ ଆସ ନା । ତୁ ଗେହିଁଲେ ମୋ ବିଆ ଭିତରେ ଏତେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ୁଚୁ ଯେ ବିଆ ଭିତରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ପୁରେଇ ଯେତେ କାଢ଼ିଲେ ବି ସରୁନି । ତୋ ବାପା ଡାଉଟ୍ କରିବେ...ତେଣୁ ତୁ ବାଧ୍ୟ କରନି ।
ମୁଁ ନଛୋଡ଼ ବନ୍ଧା । ଖୁବ୍ ନେହୁରା ହେଲି । ପ୍ୟାଂଟ ଖୋଲି ଟିଙ୍ଗେଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ କାଢ଼ି ବୋଉକୁ ଦେଖେଇଲି । ବୋଉ ହସି ଦେଇ କହିଲା - ଆଚ୍ଛା ହଉ...ମୁଁ ଗୋଟାଏ କଥା କହିବି କରିବୁ ।
ମୁଁ କହିଲି – ହଁ, କହୁନୁ...କିନ୍ତୁ ତତେ ନ ଗେହିଁବା କଥା କହିବୁନି ।
ବୋଉ କହିଲା - ଆଜିଟା ତୁ ମୋ ପଛ ପଟରେ କାମ ଚଳେଇ ନେଏ...
ମୁଁ କହିଲି – ମାନେ...
ବୋଉ କହିଲା – କ’ଣ ଏଇ କଥାଟା ବୁଝି ପାରୁନୁ ମଁ...
ମୁଁ କହିଲି – ହଁ, ବୁଝିପାରୁଚି ଯେ...ହେଲେ ବୋଉ, ତତେ କଷ୍ଟ ହବନି ।
ବୋଉ କହିଲା – ତୋରଟା ଯେତେ ମୋଟା ଆଉ ଲମ୍ବା ହେଇଚି ପଶିଲେ କଷ୍ଟ ହବ ଯେ । କିନ୍ତୁ ତୁ ଯଦି ବାଗେଇ କରି କରି ଜାଣିବୁ ତାହେଲେ କଷ୍ଟ ହବନି । ତୁ ବାଥ୍ରୁମକୁ ଚାଲେ । ର୍ମୁ ନଡ଼ିଆ ତେଲ ଶିଶିଟା ନେଇଳରି ଆସୁଚି । ତତେ ବି ମଜା ଲାଗିବ । ମୁଁ ବି ଅନେକ ବର୍ଷ ହେବ ପଛରେ ନେଇନି ।
ବାପା ଫେରିବା ବେଳକୁ ଆହୁରି ଡେରି । ମୁଁ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ପଡ଼ି ବାଥ୍ରୁମରେ ପଶିଲି । ସେପଟରୁ ବୋଉ ନଡ଼ିଆ ତେଲ ଶିଶିଟା ଧରି ହସି ହସି ଆସିଲା । ବାଥରୁମ ଭିତରେ ତା ଶାଢ଼ୀ, ବ୍ଲାଉଜ ଓ ସାୟା ଖୋଲି ପକେଇ ଆଗ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ପକେଇଲା । ଦୁହେଁ କୁଣ୍ଢା କୁଣ୍ଢି ହେଇ ଚୁମା ଖାଇ ଗେଲ ହେଲୁ । ବୋଉ ନଡ଼ିଆ ତେଲ ନେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡରେ ବୋଳିଲା । ତାପରେ ବାଥ୍ ରୁମ୍ ଭିତର ପାଣି ଟାଙ୍କି ଉପରେ ହାତ ଭରାଦେଇ ହାମୁଡ଼ି ପଡ଼ି ତା ଗାଣ୍ଡିକୁ ଟେକି ରଖିଲା । କହିଲା - ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ତେଲ ନେଇ ଆଗେ ମୋ ଗାଣ୍ଡି କଣା ଭିତରେ ଟିକେ ମାରିଦେଏ । ତାପରେ ବାଗେଇ କରି ତୋ ବାଣ୍ଡ ଟୋପିକି ନେଇ ଲଗେଇ ପୁରେଇବୁ ।
ମୁଁ ଉନ୍ମାଦନାରେ ମାତି ଉଠିଲି । ମୋ ପାଇଁ ଇଏ ଗୋଟାଏ ନୂଆ ଏକ୍ସପେରିମେଂଟ୍ । ବୋଉର ଗାଣ୍ଡି କଣାରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାରିଲି । ତା ଗାଣ୍ଡି କଣା ଜୋରରେ ପୁକ୍ ପୁକ୍ ହେଉଥିଲା । ଆଙ୍ଗୁଳି ପୁରେଇ ଗାଣ୍ଡି କଣାରେ ତେଲ ଲଗେଇଲି । ସମ୍ଭାଳି ପାରୁ ନ ଥିଲି । ବାଣ୍ଡ ଟୋପିକି ନେଇ ଗାଣ୍ଡି କଣାରେ ଲଗେଇ ମାଡ଼ି କରି ଠେଲିଲି । ଓହୋଃ...କି ଟାଇଟ୍ । ବୋଉ ତା ଗାଣ୍ଡି ଢିଲା କରିବାକୁ ଟିକେ ଚେଷ୍ଟା କଲା । ମୋ ବାଣ୍ଡ ଠେଲି ହେଇ ଅଳ୍ପ ଭିତରକୁ ଗଳିଗଲା । ଭାରି ଟାଇଟ୍ ଗାଣ୍ଡି । ମତେ ଲାଗିଲା ଗରମରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଟୋପି ଯେମିତି ଫାଟିଯିବ । ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଥିଲା । ପିଚା ହଲେଇ ହଲେଇ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଗୋଟାକଯାକ ବାଣ୍ଡ ବୋଉ ଗାଣ୍ଡି ଭିତରେ ପୁରେଇ ଦେଲି । ବୋଉ ଉଃ...ଆହାଃ...ହେଇ କଷ୍ଟରେ କାନ୍ଦୁଣୁ ମାନ୍ଦୁଣୁ ହେଇଗଲା । ମୁଁ ଆସ୍ତେ ପିଚା ହଲେଇ ଆଉ ଟିକିଏ ଚେଷ୍ଟା କରୁ କରୁ ଏଥର ମୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରା ମସ୍ତିରେ ପଶିଲା ଆଉ ବାହାରିଲା । ସତରେ ଗୋଟାଏ ମାଇକିନିଆର ଗାଣ୍ଡିରେ ଗେହିଁବା ଯାହା ଶହେ ରାଣ୍ଡି ବିଆରେ ଗେହିଁବା ସେଇଆ ।
ବୋଉ ତା ଗାଣ୍ଡିକି ଚିପି ପକେଇଲା ବେଳେ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଭାରି ଆରାମ ଲାଗୁଥିଲା । ମୁଁ ବୋଉ ଅଂଟାକୁ ଧରି ମସ୍ତ ମଜାରେ ଗାଣ୍ଡିରେ ବାଣ୍ଡ ପେଲି ଚାଲିଲି । ବୋଉ କହିଲା - ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ କର, ମତେ ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଚି ।
ପାଂଚ ମିନିଟ୍ ଗାଣ୍ଡି ମାରିଚି କି ନାହିଁ, ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ହେଲାନି । ବୋଉର ଟାଇଟ୍ ଗାଣ୍ଡି ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଅସମ୍ଭାଳ କରି ପକାଇଲା । ପଛରୁ ବୋଉକୁ ଭିଡ଼ି ପକେଇଲି । ଆଉ କେଇଟା ଠେସ ମାରୁ ମାରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ବୀର୍ଯ ବୋଉର ଗାଣ୍ଡି ଭିତରେ ବାହାରି ଗଲା ।
ଓହୋ...ଶଳା, ମସ୍ତ ମଜା ସତରେ । ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଆସ୍ତେ କରି ବୋଉ ଗାଣ୍ଡିରୁ କାଢ଼ି ଆଣିଲି । ବୋଉ ସାବୁନ ମାରି ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଧୋଇଦେଲା । ତାପରେ ତା ନିଜ ଗାଣ୍ଡିକି ଧୋଇଲା । ପଚାରିଲା – କିରେ ଟୋକା, କେମିତି ଲାଗିଲା?
ମୁଁ ହସିଦେଇ କହିଲି – ସତରେ ଲୋ ବୋଉ, ଭାରି ମଜା ଲାଗିଲା । ଏଣିକି ଦିନବେଳା ଗୋଟାଏ ଟ୍ରିପ ତୋ ଗାଣ୍ଡିରେ ଲୋଡ଼ କରିବି । ତୋ ଗାଣ୍ଡି ମାରିବାକୁ ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଚି ।
ବୋଉ ଫେଁ ଫେଁ ହେଇ ହସିଲା । କହିଲା – ଗାଣ୍ଡି ମାରିବା ମଜା ପାଇଗଲୁ ତାହେଲେ ।
ରାତିରେ ଖାଇପିଇ ସାରି ମୁଁ ଉପର ଘରକୁ ଶୋଇବା ପାଇଁ ପଳେଇ ଗଲି । ମନଟା ମୋର ଖୁସି ଥିଲା । ବୋଉକୁ ଗାଣ୍ଡିମାରି ଭାରି ଆରାମ ଲାଗୁଥିଲା । ଜାଣିଥିଲି ରାତିରେ ବାପା ବୋଉକୁ ଗେହିଁବେ । ଦିଇ ମାସରେ ଆଜି ବୁଢ଼ାର ବୁଢ଼ୀକି ଗେହିଁବାକୁ ମନ ହେଇଚି । ମୋର ଭାରି ରାଗ ହେଉଥିଲା । ଛାଡ଼, ବୋଉ ତ ତାଙ୍କ ମାଈକିନିଆ । ତାଙ୍କର ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛା ସେ ତାକୁ ଗେହିଁବେ ।
ମୁଁ ଶୋଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲି । ରାତି ୧୨ଟା ପାଖା ପାଖି ହେବ । ଅନ୍ଧାରରେ କିଏ ମତେ ଉଠେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା । ମୁଁ ଧଡ଼ପଡ଼୍ ହେଇ ଉଠି ବସିଲି । ଜାଣିଲି ବୋଉ ଆସିଛି । ବୋଉ ମୋ କାନରେ ଫୁସ୍ ଫୁସ୍ ହେଇ କହିଲା – ଏଇ ରାଜୁ, ଜୋରରେ ଶୋଇ ପଡ଼ିଚୁ କି? ତୋ ବାପା ଗେହିଁଲେ ଯେ...ମୋ ମନ ଶାନ୍ତି ହେଲାନି । ଆଗ ଭଳି ସେ ଆଉ ଗେହିଁ ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି । ମୋର ଭାରି ଗଲୁ ହଉଚି, ଜମା ସମ୍ଭାଳି ହଉନି । ଆସୁନୁ ଟିକେ...ଜଲଦି ଟିକିଏ ଗେହିଁ ଦେଏ ।
ମୁଁ ଖୁସି ହେଇଗଲି । ବୋଉ ମୋ ଲୁଙ୍ଗି ଭିତରେ ହାତ ପୁରେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ସାଉଁଳି ପକେଇ କହିଲା – ଦେଖା ମୁଁ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ହିଟ୍ କରି ଦଉଚି ।
ମୁଁ କହିଲି - ଦରକାର ନାହିଁ ବୋଉ । ତତେ ଦେଖି ତ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଗର୍ଜନ କଲାଣି । ହଉ, ଟିକିଏ ପାଟି ଲଗେଇ ଦେଏ ।
ବୋଉ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ପାଟିରେ ପୁରେଇ କାମୁଡ଼ି ଜିଭ ମାରି ସଲସଲ କରି ଅସମ୍ଭାଳିଆ କରିଦେଲା । ତାପରେ ବେଡ଼ରେ ଶୋଇପଡ଼ି ତା ଶାଢ଼ୀ ସାୟାକୁ ଅଂଟଶ ଉପରକୁ ଟେକି ଦେଲା । ଦିଇ ଜଙ୍ଘକୁ ମେଲେଇ ମୋତେ ତା ଉପରକୁ ଟାଣି ନେଲା । କହିଲା – ବିଆ ପୁରା ଗରମ ଅଛି । ଶୀଘ୍ର ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଦେଏ ।
ବାପାଙ୍କ ପାଖରୁ ଗିହଣ ଖାଇ ବୋଉ ବିଆଟା ଭାରି ନାଳୁଆ ହେଇଥିଲା । ମୁଁ ବାଣ୍ଡ ମାଡ଼ୁ ମାଡ଼ୁ ପଚ୍ କିନା ପୁରା ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭିତରକୁ ଗଳିଗଲା । ବୋଉ ଆହାଃ...ଉହୁଃ...ହେଇ କହିଲା – ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ମସ୍ତ ହେଇଚି...ଏହାକୁ କହନ୍ତି ମୂଷଳିଆ ବାଣ୍ଡ । ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଚି ରେ ରାଜୁ, ଗାଣ୍ଡି ନଚେଇ ଗେହିଁ ପକା । ଆହା...କି ମଜା...ଖେଂଚି ଖେଂଚି ମୋ ବିଆ ଭିତରୁ ସେ ଗରମ ନାଳୁଆ ପାଣି ଗୁଡ଼ା ସବୁ ଶୀଘ୍ର କାଢ଼ିପକା ।
ମୁଁ ମସ୍ତ ମଜାରେ ମୋ ମସ୍ତ ପେଲେଇ ବୋଉକୁ ତା ପିଠି ତଳୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲି । ଗାଣ୍ଡି ଟେକି ଗେହୁଁ ଗେହୁଁ କହିଲି - ପାହାନ୍ତା ଯାଏ ତତେ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ମନ ହଉଚି । ତତେ ଗେହିଁବାକୁ ଭାରି ବଢ଼ିଆ ଲାଗୁଚି ଲୋ ମୋ ବୋଉ । ତୋର ଗରମ ବିଆ...ମୋ ବୋଉ ଲୋ...
ମୁଁ ଖୁବ୍ ଅସମ୍ଭାଳ ମଜାରେ ବୋଉର ଗାଲ ଓ ଓଠକୁ କାମୁଡ଼ି ତା ଥୁଲ୍ ଥିଲ୍ ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ଚିପି ଚିପି ଗେହିଁବାକୁ ଲାଗିଲି । ଦଶ ମିନିଟ୍ ଗେହିଁଲା ବେଳକୁ ଆଉ ରହି ହେଲାନି । ମୋ ବାଣ୍ଡରୁ ପୁଳାଏ ଗରମ ବୀର୍ଯ ବୋଉର ବିଆ ଭିତରକୁ ପିଚିକି ଗଲା । ମସ୍ତ ସୁଖରେ ବୋଉକୁ ଭିଡ଼ି ପକେଇଲି । ସେତେବେଳକୁ କେତେ ଥର ବୋଉ ବିଆରୁ ଗରମ ରସ ବୋହି ସାରିଥିଲା ତା’ର ହିସାବ ନାହିଁ । ମୋ ବାଣ୍ଡ, ପେଳ ଆଉ ଦିଇ ଜଙ୍ଘ ତା ବିଆ ରସ ଲାଗି ପୁରା ଅଠା ଅଠା ।
ବୋଉ ଉଠି ଶାଢ଼ୀ ସଜାଡ଼ି ହସି ଦେଇ କହିଲା – ଭାରି ଶାନ୍ତି ଆଉ ଆରାମ ଲାଗିଲା ଏଥର । ମୁଁ ଯାଉଚି । ତୁ ଯାଆ, ପରିସ୍ରା କରି ଦେଇ ଆସି ଶୀଘ୍ର ଶୋଇପଡ଼ ।
ବୋଉକୁ ପଛ ପଟୁ ଭିଡ଼ି ଧରି ତା ଓସାରିଆ ମାଂସାଳ ଗାଣ୍ଡିରେ ମୁହଁ ଘଷି ପକେଇ କହିଲି – ବୋଉ ଲୋ, ତୋ ଗାଣ୍ଡିରୁ ମୋ ମନ ଛାଡ଼ୁନି...
-ଶେଷ-
No comments:
Post a Comment